தமிழகத்தின் வரலாற்றுப் பொக்கிஷமாகத் திகழும் மகாபலிபுரம், இன்று நாம் காணும் ஒற்றைக்கற்கோயில் மற்றும் கடற்கரைக் கோயிலை விடவும் பலமடங்கு பிரம்மாண்டமான ஒரு நகரமாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்பது பல நூறு ஆண்டுகளாக நிலவி வரும் ஒரு மர்மமாகும். ஐரோப்பியப் பயணிகள் மற்றும் மாலுமிகள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே மகாபலிபுரத்தை 'ஏழு கோபுரங்களின் நகரம்' (Seven Pagodas) என்று தங்களது குறிப்புகளில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஆனால், இன்று கடற்கரையில் கம்பீரமாக நிற்பது ஒரே ஒரு கோயில் மட்டுமே. அப்படியானால் மீதமுள்ள ஆறு கோபுரங்கள் எங்கே போயின? அவை வெறும் கட்டுக்கதையா அல்லது கடலுக்குள் மறைந்து கிடக்கும் நிஜமான சரித்திரமா என்ற கேள்வி வரலாற்று ஆய்வாளர்களையும், சுற்றுலாப் பயணிகளையும் இன்றும் வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது.
பல்லவ மன்னன் முதலாம் நரசிம்ம வர்மன் காலத்தில் மகாபலிபுரம் ஒரு மிகச்சிறந்த துறைமுக நகரமாகத் திகழ்ந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் கடற்கரையை ஒட்டி ஏழு பிரம்மாண்டமான கோபுரங்கள் வரிசையாக இருந்ததாகவும், அவை மாலுமிகளுக்குத் திசைகாட்டும் அடையாளங்களாகப் பயன்பட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், இயற்கைச் சீற்றங்கள் மற்றும் கடல் மட்ட உயர்வு காரணமாக, கடற்கரைக் கோயிலைத் தவிர மற்ற ஆறு கோயில்களையும் கடல் அலைகள் தன்னுள் இழுத்துக் கொண்டன என்பது ஒரு வலுவான நம்பிக்கை. இந்த ஏழு கோயில்களும் தங்கம் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்ததாகவும், அதன் அழகைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட இந்திரன், கடலை ஏவி அந்த நகரத்தையே மூழ்கடித்தான் என்ற ஒரு புராணக் கதையும் இங்கு நிலவுகிறது.
பல ஆண்டுகளாக இது ஒரு வெறும் செவிவழிக் கதையாகவே கருதப்பட்டு வந்தது. ஆனால், 2004-ம் ஆண்டு ஏற்பட்ட சுனாமிப் பேரலையின் போது, ஒரு சில நிமிடங்களுக்குக் கடல் நீர் சுமார் 500 மீட்டர் பின்னோக்கிச் சென்றது. அப்போது கடற்கரைக்கு அப்பால் கடலுக்குள் வரிசையாகப் பாறைகளால் ஆன கோபுரங்கள் மற்றும் சிலைகளின் தலைகள் வெளியே தெரிந்ததை அங்குள்ள மீனவர்களும் சுற்றுலாப் பயணிகளும் நேரில் பார்த்துள்ளனர். சுனாமி ஓய்ந்த பிறகு, கடலடி அகழ்வாராய்ச்சி நிபுணர்கள் (National Institute of Oceanography) அங்கு ஆய்வு செய்தபோது, கடலுக்குள் சுமார் 20 முதல் 30 அடி ஆழத்தில் மனிதர்களால் செதுக்கப்பட்ட சுவர்கள், தூண்கள் மற்றும் படிக்கட்டுகள் போன்ற அமைப்புகள் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். இது மூழ்கிய நகரத்தின் உண்மையான ஆதாரமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
கடலுக்குள் கண்டெடுக்கப்பட்ட சிதிலங்கள் அனைத்தும் சுமார் 1200 முதல் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானவை என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பல்லவர் காலத்துக் கட்டிடக்கலையோடு ஒத்துப்போகிறது. மூழ்கிய அந்தக் கோயில்கள் கடற்கரைக் கோயிலை விடவும் அளவில் பெரியதாக இருந்திருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். கடற்கரையில் இருக்கும் கோயிலைச் சுற்றிலும் எஞ்சியிருக்கும் பாறைகள் மற்றும் பாறைச் செதுக்கல்கள், கடலுக்குள் இன்னும் பெரிய அளவிலான சிற்பக் கலைகள் புதைந்து கிடப்பதற்கான சாட்சிகளாகத் திகழ்கின்றன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் கடல் உள்வாங்கும் போது அல்லது புயல் காலங்களில் சில மர்மமான பாறை அமைப்புகள் வெளியே தெரிவது இன்றும் அந்தப் பகுதியில் ஒரு பேசுபொருளாகவே உள்ளது.
மகாபலிபுரத்தின் இந்த மர்மம் வெறும் ஆன்மீகம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல, இது தமிழர்களின் மிகச்சிறந்த கடல்சார் அறிவையும் கட்டிடக்கலை நுட்பத்தையும் உலகுக்கு உணர்த்துகிறது. கடலரிப்பைத் தாங்கி நிற்கும் ஒரு கோயிலே இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது என்றால், கடலுக்குள் மறைந்து போன அந்த ஆறு கோயில்களும் எத்தகைய கலைப் பொக்கிஷங்களாக இருந்திருக்கும் என்பதை நினைத்துப் பார்க்கவே பிரம்மிப்பாக உள்ளது. இன்று நாம் காணும் மகாபலிபுரம் என்பது ஒரு மாபெரும் ஓவியத்தின் சிறு துளி மட்டுமே. அந்த முழுமையான ஓவியம் இன்னும் ஆழ்கடலில் மௌனமாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
வரலாறு என்பது வெறும் புத்தகங்களில் மட்டும் இருப்பதில்லை, அது சில சமயம் அலைகளுக்கு அடியிலும் ஒளிந்திருக்கும். மகாபலிபுரம் செல்லும் ஒவ்வொருவரும் அங்கிருக்கும் கடற்கரைக் கோயிலைப் பார்க்கும் போது, அந்த ஆழமான நீல நிறக் கடலுக்கு அடியில் இன்னும் ஆறு சகோதரக் கோயில்கள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். ஒருவேளை வருங்காலத்தில் நவீன தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் அந்த முழு நகரத்தையும் மீட்டெடுத்தால், அது உலகின் எட்டாவது அதிசயமாகக் கருதப்படும் என்பதில் ஐயமில்லை. மர்மங்களும் அறிவியலும் இணைந்த இந்தத் தலம், தமிழர்களின் நாகரிகம் எவ்வளவு பழமையானது மற்றும் வலிமையானது என்பதற்கான வாழும் சாட்சியாகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.