ஒரு வீட்டை வாங்குவது, நிலத்தில் முதலீடு செய்வது போன்றவற்றைப் பற்றி பலரும் யோசிப்பார்கள். ஆனால், சீனாவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் கார் நிறுத்தும் இடங்களையே பெரிய முதலீடாக மாற்றியிருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் யாரும் அதிக ஆர்வம் காட்டாத நிலையில், ஒரே நேரத்தில் 196 கார் பார்க்கிங் இடங்களை வாங்கிய அவர், சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவற்றை அதிக வாடகைக்கு விடத் தொடங்கினார். இதனால் அவருக்கு லாபம் கிடைக்கும் சூழல் உருவானாலும், அப்பகுதி மக்களிடையே கடும் அதிருப்தி ஏற்பட்டது. இந்த விவகாரம் நீதிமன்றம் வரை சென்ற நிலையில், முதலீடு செய்வதற்கான உரிமைக்கும் பொதுமக்களின் தேவைக்கும் இடையிலான விவாதம் உருவாகியுள்ளது.
சீனாவின் ஹுனான் மாகாணத்தில் உள்ள சாங்ஷா நகரில் இந்தச் சம்பவம் நடைபெற்றுள்ளது. அங்குள்ள குடியிருப்புப் பகுதியில் 2018ஆம் ஆண்டு புதிய வீடுகள் மற்றும் கார் பார்க்கிங் இடங்கள் விற்பனைக்கு வந்தன. ஆனால், அந்தப் பகுதியில் அப்போது போதுமான கடைகள், பள்ளிகள் மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லை. இதனால் அந்த இடத்தில் வீடு வாங்குவதற்கும், கார் நிறுத்தும் இடங்களை வாங்குவதற்கும் மக்கள் அதிக ஆர்வம் காட்டவில்லை.
இந்தச் சூழலைப் பயன்படுத்தி முதலீடு செய்ய முடிவு செய்த வூ என்ற குடும்பப் பெயரைக் கொண்ட பெண், அப்பகுதியின் எதிர்கால வளர்ச்சித் திட்டங்களை ஆராய்ந்தார். அந்தப் பகுதி ஒருநாள் வேகமாக வளர்ச்சியடையும் என்று அவர் நம்பினார். இதையடுத்து, சுமார் 1.4 கோடி சீன யுவான் செலவில் 196 கார் பார்க்கிங் இடங்களை ஒரே நேரத்தில் வாங்கினார். இந்திய மதிப்பில் இந்தத் தொகை சுமார் ரூ.20 கோடியாகும். அந்தக் குடியிருப்புத் திட்டத்தில் இருந்த மொத்த பார்க்கிங் இடங்களில் சுமார் 40 சதவீதத்தை அவர் வாங்கியிருந்தார். அந்த நேரத்தில் நிதி நெருக்கடியில் இருந்த கட்டுமான நிறுவனம், இவ்வளவு அதிகமான பார்க்கிங் இடங்களை ஒரே நபருக்கு விற்பனை செய்ய ஒப்புக்கொண்டது. மற்றவர்கள் தயங்கியபோது, எதிர்கால வளர்ச்சியைக் கணித்து அவர் செய்த இந்த முதலீடு பின்னர் பலன் கொடுக்கத் தொடங்கியது.
காலப்போக்கில் அந்தப் பகுதியில் குடியிருப்புகள் அதிகமாக விற்பனையாகின. புதிய மக்கள் குடியேறத் தொடங்கியதால், கார் பார்க்கிங் இடங்களுக்கான தேவையும் அதிகரித்தது. ஆரம்பத்தில் மதிப்பில்லாததாகக் கருதப்பட்ட இடங்கள், பின்னர் முக்கியமான வசதியாக மாறின. இதனால் வூவின் முதலீட்டின் மதிப்பும் உயர்ந்தது. தனக்குச் சொந்தமான இடங்களை மற்றவர்கள் அனுமதியின்றிப் பயன்படுத்துவதைத் தடுப்பதற்காக, அவர் பார்க்கிங் இடங்களில் பூட்டுகளைப் பொருத்தினார். பின்னர் சில இடங்களை மாதம் சுமார் 75 அமெரிக்க டாலர் வாடகைக்கு விடத் தொடங்கினார். இந்திய மதிப்பில் இது சுமார் ரூ.7,200 ஆகும். குறிப்பாக, 2018ஆம் ஆண்டு கட்டுமான நிறுவனம் நிர்ணயித்திருந்த ஆரம்ப வாடகையைவிட இது இரண்டு மடங்கு அதிகம்.
வாடகை உயர்வு குடியிருப்புவாசிகளுக்குப் பெரும் சுமையாக மாறியது. பார்க்கிங் இடங்களின் தேவை அதிகமாக இருந்ததால், தங்களுடைய வாகனங்களை நிறுத்துவதற்கே சிரமப்படுவதாக அவர்கள் தெரிவித்தனர். வாடகையை மாதம் 300 யுவானாக, அதாவது சுமார் ரூ.4,300 ஆகக் குறைக்க வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைத்தனர். ஆனால், வூ இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்கவில்லை. வாடகைக்கு விடுவதுடன் அவர் நிற்கவில்லை. தனக்குச் சொந்தமான சில பார்க்கிங் இடங்களை விற்பனைக்கும் அறிவித்தார். ஒவ்வொரு இடத்துக்கும் சுமார் 15,000 அமெரிக்க டாலர், அதாவது இந்திய மதிப்பில் ரூ.14.5 லட்சம் வரை விலை நிர்ணயித்தார். சில இடங்களின் விலை அவற்றின் ஆரம்ப விலையைவிட 80 சதவீதம் வரை அதிகமாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
இதனால் குடியிருப்புவாசிகளின் எதிர்ப்பு மேலும் அதிகரித்தது. கார் நிறுத்தும் இடங்கள் ஒரு குடியிருப்பின் அடிப்படைத் தேவைகளில் ஒன்று என்பதால், அவற்றை ஒருவர் அதிக அளவில் வாங்கி வைத்துக்கொண்டு விலையை உயர்த்துவது மற்றவர்களுக்கு அநீதியை ஏற்படுத்துவதாக அவர்கள் வாதிட்டனர். அரசு அதிகாரிகள் தலையிட்டு சமரசம் செய்ய முயன்றும் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு கிடைக்கவில்லை. இதையடுத்து, சில குடியிருப்புவாசிகள் ஒன்றிணைந்து நீதிமன்றத்தை அணுகினர். வூவுக்கும் கட்டுமான நிறுவனத்துக்கும் இடையே நடைபெற்ற மொத்த விற்பனை ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரினர். பார்க்கிங் இடங்கள் தனிப்பட்ட லாபத்துக்கான சொத்துகள் மட்டுமல்ல; குடியிருப்பில் வாழும் மக்களின் அத்தியாவசியத் தேவையுடன் தொடர்புடையவை என்பதே அவர்களின் முக்கிய வாதமாக இருந்தது.
ஆனால், 2024ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில் சாங்ஷா நகரில் உள்ள உள்ளூர் நீதிமன்றம் வூவுக்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பளித்தது. பார்க்கிங் இடங்கள் விற்பனைக்கு வந்தபோது, குடியிருப்புவாசிகளுக்கும் அவற்றை வாங்குவதற்கான வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருந்தது. அப்போது அவர்கள் வாங்க முன்வரவில்லை. ஆனால், வூ தனது பணத்தை முதலீடு செய்து எதிர்கால வளர்ச்சிக்கான சந்தை அபாயத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டார் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மேலும், ஒருவர் எத்தனை பார்க்கிங் இடங்களைச் சொந்தமாக வைத்திருக்கலாம் என்பதற்கு அப்போது சட்டரீதியான வரம்பு இல்லை என்றும் தெரிவித்தது.
இந்தத் தீர்ப்பு முதலீட்டாளரின் உரிமையை அங்கீகரித்தாலும், பொதுமக்களின் அத்தியாவசியத் தேவைகள் குறித்த கேள்வியை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவில்லை. ஆரம்பத்தில் யாரும் வாங்க விரும்பாத சொத்தை வாங்குவது முதலீட்டாளரின் துணிச்சலாக இருக்கலாம். அதே நேரத்தில், அந்தச் சொத்து பின்னர் அப்பகுதி மக்களுக்கு அவசியமானதாக மாறும்போது, அதன் விலை மற்றும் வாடகையை நிர்ணயிப்பதில் என்னென்ன கட்டுப்பாடுகள் இருக்க வேண்டும் என்ற விவாதமும் எழுகிறது. ஒரு காலத்தில் யாரும் விரும்பாத 196 பார்க்கிங் இடங்கள், பின்னர் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள முதலீடாக மாறியிருக்கின்றன. ஆனால், இந்த முதலீட்டின் வெற்றியால் மகிழ்ச்சியடைவது ஒருபுறம் இருந்தாலும், தங்களுடைய வாகனங்களை நிறுத்துவதற்கே அதிக கட்டணம் செலுத்த வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாகக் குடியிருப்புவாசிகள் கருதுகின்றனர். லாபம் ஈட்டும் உரிமைக்கும் பொதுமக்களின் தேவைக்கும் இடையே சமநிலையை எப்படிப் பேணுவது என்பதையே இந்தச் சம்பவம் முக்கியமான கேள்வியாக முன்வைக்கிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்