இன்றைய நவீன காலத்தில் கோடை வெயில் தொடங்கினாலே ஏசி இல்லையென்றால் நம்மால் ஒரு நிமிடம் கூட வீட்டுக்குள் இருக்க முடிவதில்லை. சிமெண்ட் மற்றும் கான்கிரீட் கொண்டு கட்டப்படும் இன்றைய வீடுகள் பகல் நேரத்து வெப்பத்தை அப்படியே உள்வாங்கி, இரவு நேரத்தில் தணலாக வெளியிடுகின்றன. இதனால் மின்சாரக் கட்டணம் எகிறுவதோடு மட்டுமல்லாமல், ஏசியிலிருந்து வெளிவரும் காற்று நமது உடல் நலத்திற்கும் பல்வேறு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால், நம் தாத்தா பாட்டி காலத்தில் கட்டப்பட்ட ஓட்டு வீடுகளும், செட்டிநாடு அரண்மனை போன்ற வீடுகளும் சித்திரைப் பனியில் கூடக் குளுமையாக இருந்தன என்பது ஆச்சரியமான உண்மை. எந்தவித நவீன இயந்திரங்களும் இல்லாத காலத்தில், வெறும் இயற்கை பொருட்களைக் கொண்டு அவர்கள் உருவாக்கிய அந்த கட்டுமான நுட்பங்கள் இன்றும் பொறியியல் வல்லுநர்களை வியக்க வைக்கின்றன.
அந்தக்கால வீடுகளின் குளுமைக்கு மிக முக்கியமான காரணம் அவர்கள் பயன்படுத்திய கட்டுமானப் பொருட்கள் ஆகும். இன்றைய காலத்தைப் போலச் சிமெண்ட்டை அவர்கள் பிரதானமாகப் பயன்படுத்தவில்லை. மாறாக, சுண்ணாம்பு, கடுக்காய், வெல்லம் மற்றும் மணல் ஆகியவற்றைச் சரியான விகிதத்தில் கலந்து ஒரு கலவையை உருவாக்கினார்கள். இந்தச் சுண்ணாம்புக் கலவை காற்றிலுள்ள ஈரப்பதத்தை உள்வாங்கி, வீட்டின் உட்புற வெப்பநிலையை எப்போதும் சீராக வைத்திருக்க உதவியது. குறிப்பாக, சுவர்கள் மிகவும் கனமாக இருக்கும்படி கட்டப்பட்டன. ஒன்றரை அடி அல்லது இரண்டு அடி கனம் கொண்ட சுவர்கள், வெளிப்புற வெப்பம் உட்புறத்திற்கு ஊடுருவாமல் தடுக்கும் ஒரு அரணாகச் 'செயல்பட்டன. இதனால் வெளியே வெயில் மண்டையைப் பிளந்தாலும், வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் ஒரு குகைக்குள் நுழைந்த உணர்வு ஏற்படும்.
அடுத்ததாக, வீட்டின் கூரைகள் அமைக்கப்பட்ட விதம் மிகவும் நுட்பமானது. தரைத் தளத்திலிருந்து கூரையின் உயரம் மிக அதிகமாக இருக்கும்படி பார்த்துக் கொண்டார்கள். வெப்பமான காற்று எப்போதும் மேல்நோக்கிச் செல்லும் என்ற அறிவியலை அவர்கள் அன்றே அறிந்திருந்தனர். உயரமான கூரைகள் வெப்பமான காற்றை மேலே தள்ளிவிட்டு, கீழே தங்கியிருக்கும் குளிர்ந்த காற்றை மக்கள் சுவாசிக்க வழிவகை செய்தன. ஓட்டு வீடுகளில் பயன்படுத்தப்படும் செந்நிற ஓடுகள் வெப்பத்தை எதிரொலிக்கும் தன்மை கொண்டவை. அதிலும் குறிப்பாக, 'இரட்டை ஓடு' வேயும் முறையில் இரண்டு ஓடுகளுக்கு இடையே காற்று இடைவெளி இருக்கும்படி செய்வார்கள். இந்த காற்று இடைவெளி ஒரு இன்சுலேட்டர் போலச் செயல்பட்டு வெப்பத்தை முழுமையாகத் தடுத்துவிடும். இது இன்றைய நவீன 'தெர்மல் இன்சுலேஷன்' முறையை விடச் சிறந்தது.
வீட்டின் அமைப்பிலும் ஒரு தனித்துவம் இருந்தது. பெரும்பாலான பழைய வீடுகளில் 'முற்றம்' எனப்படும் திறந்தவெளி அமைப்பு வீட்டின் மையப்பகுதியில் இருக்கும். இது வீட்டிற்குத் தேவையான இயற்கை வெளிச்சத்தையும், காற்றோட்டத்தையும் வழங்கியது. ஒரு பக்கமாக நுழையும் காற்று முற்றம் வழியாகச் சுழன்று மறுபக்கம் வெளியேறும்போது வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலைக்கும் புத்துணர்ச்சியான காற்று கிடைத்தது. மேலும், ஜன்னல்கள் மற்றும் வாசல்கள் நேர்க்கோட்டில் இருக்கும்படி அமைக்கப்பட்டன. இது 'கிராஸ் வென்டிலேஷன்' எனப்படும் குறுக்குக் காற்றோட்டத்தை உறுதி செய்தது. அத்துடன் வீட்டின் முன்புறம் பெரிய திண்ணைகள் அமைக்கப்பட்டன. இந்தத் திண்ணைகள் சுவர்களை நேரடியாக வெயில் தாக்காமல் நிழல் தரும் குடைகளாகச் செயல்பட்டன.
இறுதியாக, தரைத்தளம் அமைப்பதிலும் அவர்கள் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினார்கள். ஆற்று மணல் மற்றும் சுண்ணாம்பைக் கொண்டு தளம் அமைத்து, அதன் மேல் ஆத்தாங்குடி கற்கள் அல்லது சிகப்பு நிறக் கற்களைப் பதித்தார்கள். இந்தத் தரைகள் எப்போதும் குளிர்ச்சியாகவே இருக்கும். இன்றும் பழைய வீடுகளுக்குச் சென்றால் தரையில் படுக்கும்போது கிடைக்கும் அந்த சுகம் தனித்துவமானது. இன்று நாம் லட்சக்கணக்கில் செலவு செய்து வீட்டை அழகுபடுத்துகிறோம், ஆனால் ஆரோக்கியமான மற்றும் குளுமையான சூழலை இழந்து நிற்கிறோம். மீண்டும் பழைய கட்டுமான நுட்பங்களைச் சிறிதளவாவது நமது புதிய வீடுகளில் புகுத்தினால், மின்சாரத்தைச் சேமிப்பதோடு ஆரோக்கியமான வாழ்வையும் பெறலாம். நமது முன்னோர்களின் கட்டிடக்கலை என்பது வெறும் அழகு மட்டுமல்ல, அது இயற்கையோடு இணைந்த ஒரு வாழ்க்கை அறிவியல்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.