குற்றம் செய்தவர்களுக்கு சட்டத்தின் முன் உரிமைகள் இருக்கிறதா? அவர்களுக்கும் மனிதாபிமான அணுகுமுறை வழங்கப்பட வேண்டுமா? அல்லது சமூகத்தின் பாதுகாப்புதான் முதன்மையா? என்ற விவாதம் பல ஆண்டுகளாக நீடித்து வருகிறது. இந்த நிலையில், இமாச்சலப் பிரதேச உயர்நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ள சமீபத்திய தீர்ப்பு, குற்றவியல் நீதித்துறையில் முக்கியமான கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. கொலை வழக்கில் தண்டனை அனுபவித்து வரும் கைதியின் பரோல் (Parole) மனுவை விசாரித்த நீதிமன்றம், குற்றவாளிகளுக்கும் சட்ட உரிமைகள் இருப்பதை ஒப்புக்கொண்ட அதே நேரத்தில், சமூகத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது நலனே எப்போதும் முன்னுரிமை பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளது.
இந்த வழக்கு, கொலைக் குற்றத்தில் தண்டனை பெற்ற கைதி ஒருவர் பரோல் கோரி தாக்கல் செய்த மனுவைச் சுற்றியே உருவானது. குடும்ப உறுப்பினர்களை சந்திக்கவும், சில தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காகவும் தற்காலிக விடுப்பு வழங்க வேண்டும் என்று அவர் கோரிக்கை வைத்திருந்தார். ஆனால், மாவட்ட நிர்வாகமும் காவல்துறையும் அவரது கோரிக்கையை எதிர்த்தன. அவர் வெளியே வந்தால் சட்டம்-ஒழுங்கு பிரச்சினை ஏற்படலாம் என்றும், சமூகத்தில் பதற்றம் உருவாகும் அபாயம் இருப்பதாகவும் அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். இதையடுத்து இந்த விவகாரம் உயர்நீதிமன்றத்தின் பரிசீலனைக்கு வந்தது.
வழக்கை விசாரித்த நீதிமன்றம், பரோல் என்பது ஒரு கைதிக்கு தானாக கிடைக்கும் உரிமை அல்ல என்றும், ஒவ்வொரு வழக்கிலும் அதன் தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகளை ஆய்வு செய்து மட்டுமே முடிவு எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் குறிப்பிட்டது. குற்றத்தின் தன்மை, கைதியின் சிறை நடத்தை, அவர் வெளியே வந்தால் ஏற்படக்கூடிய விளைவுகள், பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது அமைதி ஆகிய அனைத்தையும் கருத்தில் கொண்டே பரோல் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
தீர்ப்பில் நீதிமன்றம் மிக முக்கியமான ஒரு கருத்தையும் பதிவு செய்துள்ளது. சிறைத் தண்டனையின் நோக்கம் வெறும் தண்டனை வழங்குவது மட்டுமல்ல; திருந்தி சமூகத்தில் மீண்டும் இணைவதற்கான வாய்ப்பையும் உருவாக்குவதாகும். ஆனால் அதற்காக பொதுமக்களின் பாதுகாப்பை புறக்கணிக்க முடியாது. ஒரு கைதி சமூகத்திற்கு ஆபத்தாக இருக்கக்கூடிய சூழல் இருந்தால், அவரது தனிப்பட்ட நலனை விட பொதுமக்களின் பாதுகாப்பிற்கே முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டியது நீதித்துறையின் கடமை என்றும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.
இந்த வழக்கில் மாவட்ட நிர்வாகம் மற்றும் காவல்துறை தாக்கல் செய்த அறிக்கைகளையும் நீதிமன்றம் ஆய்வு செய்தது. அதில், பரோலை எதிர்ப்பதற்கான காரணங்கள் பொதுவான அச்சத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே இருந்ததாகவும், தெளிவான ஆதாரங்கள் அல்லது குறிப்பிட்ட அபாய மதிப்பீடு இல்லாததாகவும் நீதிமன்றம் கவனித்தது. வெறும் யூகங்கள் அல்லது பொதுவான கருத்துக்களை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு பரோல் மறுக்க முடியாது என்றும், ஒவ்வொரு எதிர்ப்புக்கும் உறுதியான காரணங்கள் இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
சட்ட நிபுணர்களின் கருத்துப்படி, இந்த தீர்ப்பு இரண்டு முக்கியமான அம்சங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. முதல் அம்சம், குற்றவாளி என்ற காரணத்தால் ஒருவரின் அனைத்து சட்ட உரிமைகளும் பறிக்கப்பட முடியாது என்பதாகும். இரண்டாவது, அந்த உரிமைகளைப் பயன்படுத்தும்போது சமூகத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது நலனும் சம அளவில் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகும். இந்த சமநிலையைத்தான் நீதிமன்றங்கள் ஒவ்வொரு வழக்கிலும் பரிசீலித்து முடிவெடுக்கின்றன என்று அவர்கள் விளக்குகின்றனர்.
இந்திய சிறை நிர்வாக முறையில் பரோல் மற்றும் பர்லோ (Furlough) போன்ற திட்டங்கள் பல ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் உள்ளன. பரோல் என்பது பொதுவாக குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட அவசர சூழ்நிலை, உடல்நலக் காரணம் அல்லது மனிதாபிமான காரணங்களுக்காக வழங்கப்படும் தற்காலிக விடுப்பு ஆகும். அதே சமயம், பர்லோ என்பது குறிப்பிட்ட காலம் சிறையில் நல்ல நடத்தை காட்டிய கைதிகளுக்கு வழங்கப்படும் சலுகை. இந்த இரண்டு முறைகளின் நோக்கமும், கைதிகள் சமூகத்துடன் தொடர்பை இழக்காமல் இருக்க உதவுவதாகும். ஆனால் அவை அனைத்தும் சட்ட விதிமுறைகளின் கீழும், அதிகாரிகளின் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையிலுமே வழங்கப்படுகின்றன.
மனநல நிபுணர்கள் கூறுவதன்படி, நீண்டகாலம் சிறையில் இருக்கும் கைதிகளுக்கு குடும்ப உறவுகளை பேணிக்காக்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பது, அவர்கள் மனநிலையில் நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்த உதவுகிறது. இதனால் மீண்டும் குற்றச்செயல்களில் ஈடுபடும் வாய்ப்பும் குறையலாம். ஆனால், இந்த சலுகை ஒவ்வொரு கைதிக்கும் தானாக வழங்கப்படக் கூடாது. அவரது முந்தைய நடத்தை, குற்றத்தின் தீவிரம் மற்றும் சமூகத்தில் ஏற்படக்கூடிய தாக்கம் ஆகியவை கவனமாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
இந்த தீர்ப்பு, இந்திய நீதித்துறையின் முக்கியமான அணுகுமுறையையும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறது. குற்றவாளிகளுக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் அடிப்படை உரிமைகள் இருப்பதை நீதிமன்றங்கள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன. அதே நேரத்தில், அந்த உரிமைகள் சமூகத்தின் பாதுகாப்புக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் வகையில் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது என்பதையும் நீதிமன்றங்கள் தெளிவுபடுத்தி வருகின்றன. மனித உரிமையும், பொதுமக்களின் பாதுகாப்பும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல; இரண்டிற்கும் இடையே சரியான சமநிலையை உருவாக்குவதே நீதித்துறையின் பொறுப்பு என்பதையே இந்த தீர்ப்பு மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது.
சட்ட நிபுணர்கள் இந்த தீர்ப்பை வரவேற்றுள்ளனர். எதிர்காலத்தில் பரோல் தொடர்பான மனுக்களை பரிசீலிக்கும்போது, அதிகாரிகள் வெறும் பொதுவான காரணங்களை மட்டும் குறிப்பிடாமல், உறுதியான ஆதாரங்களுடன் தங்களது நிலைப்பாட்டை விளக்க வேண்டிய அவசியத்தை இந்த தீர்ப்பு வலியுறுத்துகிறது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். அதே நேரத்தில், குற்றவாளிகளின் உரிமைகளை மதிப்பதோடு, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பாதுகாப்பும், சமூகத்தின் நலனும் சம அளவில் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற நீதித்துறையின் நிலைப்பாட்டை இந்த தீர்ப்பு தெளிவாக எடுத்துரைப்பதாகவும் அவர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.