ஒரு நிறுவனத்தில் மேலாளர் என்பவர் பணிகளை ஒதுக்கும் நபராக மட்டுமல்லாமல், தனது குழுவினரை வழிநடத்தி அவர்களின் திறமையை வெளிக்கொண்டு வரும் பொறுப்பிலும் இருக்கிறார். இதனால் பல நிறுவனங்களில் மேலாளர்கள் ஊழியர்களுடன் நட்பாகவும், எளிதில் அணுகக்கூடியவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்து அதிகரித்து வருகிறது. ஆனால் நட்புக்கும் தொழில்முறை உறவுக்கும் இடையிலான எல்லை தெளிவாக இல்லாவிட்டால், அதுவே சில நேரங்களில் மேலாளருக்கு பிரச்சினையாக மாறிவிடும். இதுபோன்ற ஒரு அனுபவத்தைப் பகிர்ந்துள்ள ஹேமந்த் வாத்வானி என்ற நபர், மேலாளர்கள் தங்கள் குழுவினருக்கு அதிகப்படியான சுதந்திரம் வழங்கும்போது எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்று தெரிவித்துள்ளார்.
ஹேமந்த் தனது முந்தைய பணியிட அனுபவத்தை சமூக வலைதளத்தில் பகிர்ந்தபோது, தான் சில ஊழியர்களை நிர்வகித்து வந்ததாகவும், அவர்களிடம் மேலதிகாரி என்ற தோரணையில் நடந்து கொள்வது தனக்கு பிடிக்காது என்றும் கூறியுள்ளார். தன்னிடம் பணிபுரியும் ஊழியர்கள், குறிப்பாக இளைய பணியாளர்கள், தன்னை தங்களுக்கு மேலே இருக்கும் ஒருவராக உணர வேண்டாம் என்பதே தனது அணுகுமுறையாக இருந்ததாக அவர் தெரிவித்துள்ளார். அதனால், குழுவினருடன் மிகவும் நெருக்கமாகவும், சுதந்திரமாகவும் பழகியதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆரம்பத்தில் இது நல்ல பணிச்சூழலை உருவாக்கும் வழியாகவே அவருக்குத் தோன்றியதாக கூறப்படுகிறது.
மேலாளர்–ஊழியர் உறவில் பயத்தை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக நம்பிக்கையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் பல நிறுவனங்களில் முக்கியமானதாக பார்க்கப்படுகிறது. ஒரு ஊழியர் தனது பிரச்சினையை தயக்கமின்றி மேலாளரிடம் கூற முடிவது, தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு உதவி கேட்க முடிவது, புதிய யோசனைகளை முன்வைக்க முடிவது போன்றவை நல்ல பணிச்சூழலின் அடையாளங்களாக இருக்கலாம். ஆனால் அதற்காக மேலாளர் மற்றும் ஊழியர் இடையிலான பொறுப்புகள் முழுமையாக மறைந்து விடக்கூடாது. ஹேமந்த் தனது அனுபவத்தின் மூலம் உணர்ந்த முக்கியமான விஷயமும் இதுதான்.
அவர் கூறியதன்படி, குழுவினருக்கு அதிக அளவில் சுதந்திரமும் நெகிழ்வுத்தன்மையும் வழங்கிய பின்னர், அந்த அணுகுமுறை எதிர்பார்த்த விதத்தில் செயல்படவில்லை என்பதை உணர்ந்துள்ளார். தாம் வழங்கிய சலுகைகளை சிலர் தவறாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியதாகவும், இதனால் மேலாளராக தனது நிலைப்பாடு பாதிக்கப்பட்டதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். ஒருவரிடம் நம்பிக்கை வைத்து அதிக சுதந்திரம் கொடுப்பது வேறு; அந்த சுதந்திரத்திற்கு எந்த எல்லையும் இல்லாமல் இருப்பது வேறு என்பதை தனது அனுபவம் தனக்கு உணர்த்தியதாக அவர் கூறியுள்ளார்.
இதன் காரணமாகவே, மேலாளர்கள் தங்கள் குழுவினருடன் பழகும்போது தெளிவான எல்லைகளை வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற அறிவுரையை அவர் முன்வைத்துள்ளார். இதை ஊழியர்களிடம் கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற பொருளில் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. மாறாக, யாருடைய பொறுப்பு என்ன, எப்போது ஒரு பணியை முடிக்க வேண்டும், எந்த முடிவுகளை ஊழியர்கள் தாங்களாக எடுக்கலாம், எந்த விஷயங்களில் மேலாளரின் அனுமதி தேவை என்பவை தெளிவாக இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் அடிப்படை கருத்தாகும்.
பணியிடத்தில் மேலாளர் மிகவும் நெருக்கமாகப் பழகும்போது, சில ஊழியர்கள் அந்த உறவை தனிப்பட்ட நட்பாக எடுத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதன் பிறகு மேலாளர் ஒரு பணியை கடுமையாகக் கூற வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டால், அது எதிர்பாராத மனநிலையை உருவாக்கலாம். அதேபோல், ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் நெகிழ்வுத்தன்மை மற்றவர்களுக்கும் வழங்கப்பட வேண்டிய நிலை உருவாகலாம். இதனால் குழுவுக்குள் சமத்துவம், பொறுப்பு மற்றும் செயல்திறன் தொடர்பான கேள்விகளும் எழலாம். எனவே, தனிப்பட்ட அன்புக்கும் தொழில்முறை முடிவுகளுக்கும் இடையே ஒரு தெளிவான கோடு இருப்பது அவசியம்.
இருப்பினும், ஹேமந்தின் கருத்துக்கு சமூக வலைதளத்தில் அனைவரும் ஒரே மாதிரியாக ஆதரவு தெரிவிக்கவில்லை. சிலர் மேலாளர் மற்றும் ஊழியர்களுக்கு இடையே எல்லைகள் மிகவும் முக்கியம் என்று கூறினர். “மரியாதை என்பது மிகவும் முக்கியமானது” என்றும், அதிகப்படியான நெருக்கம் சில நேரங்களில் பிரச்சினையை உருவாக்கும் என்றும் சிலர் கருத்து தெரிவித்தனர். அதே நேரத்தில், ஒருவர் நல்லவராகவும் அன்பாகவும் இருப்பது பிரச்சினை அல்ல என்றும், உண்மையான பிரச்சினை தெளிவான விதிமுறைகள் இல்லாததுதான் என்றும் சிலர் சுட்டிக்காட்டினர்.
உண்மையில், நல்ல மேலாளர் என்பவர் எப்போதும் கடுமையாக இருப்பவராக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அதேபோல், எல்லோருடனும் நெருக்கமாகப் பழகுபவராக இருப்பதும் மட்டும் நல்ல நிர்வாகத்திற்கான அடையாளம் அல்ல. ஒரு திறமையான மேலாளர் தனது குழுவினருக்கு தேவையான சுதந்திரத்தை வழங்குவதோடு, அந்த சுதந்திரத்துடன் பொறுப்பையும் இணைக்க வேண்டும். ஊழியர்களின் கருத்துகளை கேட்க வேண்டும்; அதே நேரத்தில் நிறுவனத்தின் விதிமுறைகள் மற்றும் பணியின் இலக்குகளை தெளிவாக வைத்திருக்க வேண்டும். ஒரு பணியாளருக்கு தவறு நடந்தால் அதைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கான உரிமையும் மேலாளருக்கு இருக்க வேண்டும். அந்த உறவு மிகவும் தனிப்பட்டதாக மாறிவிட்டால், தேவையான நேரத்தில் கடினமான முடிவுகளை எடுப்பது மேலாளருக்கே சிரமமாகிவிடலாம். அதேபோல், மேலாளரின் ஒவ்வொரு முடிவும் தனிப்பட்ட விருப்பத்தின் அடிப்படையிலானது என்று ஊழியர்கள் நினைக்கத் தொடங்கும் அபாயமும் உள்ளது. எனவே, நல்ல உறவு இருந்தாலும், பணியிடத்தில் பொறுப்புகள் மற்றும் அதிகார வரம்புகள் தெளிவாக இருக்க வேண்டியது அவசியம்.
இந்த அனுபவம் சமூக வலைதளத்தில் பகிரப்பட்ட தனிப்பட்ட கருத்தாகும்; இதில் கூறப்பட்ட பணியிட சம்பவங்களை சுயாதீனமாக உறுதி செய்த தகவல்கள் வெளியாகவில்லை. இருப்பினும், மேலாண்மை தொடர்பாக அவர் எழுப்பியுள்ள கேள்வி பல பணியிடங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியதாக உள்ளது. ஒரு மேலாளர் தனது ஊழியர்களால் விரும்பப்பட வேண்டும் என்பதைக் காட்டிலும், அவர்களால் நம்பிக்கையுடனும் மரியாதையுடனும் பார்க்கப்படுவது முக்கியமானதாக இருக்கலாம். நட்பான அணுகுமுறை, நெகிழ்வுத்தன்மை, திறந்த தொடர்பு ஆகியவை நல்ல பணிச்சூழலை உருவாக்க உதவும். ஆனால் அவற்றுடன் தெளிவான எல்லைகள், பொறுப்புணர்வு மற்றும் ஒரே விதமான தொழில்முறை நடைமுறையும் இணைந்திருக்க வேண்டும். அதுதான் ஒரு மேலாளரை வெறும் “நல்லவர்” என்பதிலிருந்து உண்மையான தலைவராக மாற்றக்கூடிய முக்கிய அம்சமாகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.