வெறும் மரம் இல்ல இது நம்ம இனத்தோட அடையாளம்! ஒரு பனை மரம் இருந்தா ஒரு குடும்பமே பொழைக்குமா?

நம்ம தமிழ்நாட்டோட மாநில மரம் எதுன்னு கேட்டா சின்னக் குழந்தை கூட பனை மரம்னு சொல்லிடும். ஆனா, அந்த பனை மரம் இன்னைக்கு நம்ம ஊர்கள்ல எவ்வளவு இருக்குன்னு கேட்டா பதில் சொல்லத் தெரியாம முழிப்போம். ஒரு காலத்துல நம்ம ஊர் ஏரிக்கரை ஓரத்திலயும், வயல் வரப்புகளையும் காவல் தெய்வமா நின்னுட்டு இருந்த இந்த பனை மரங்கள் இன்னைக்கு மெல்ல மெல்ல அழிஞ்சுக்கிட்டு வருது. பனை மரம் அப்படிங்கறது வெறும் மரம் கிடையாது, அது ஒரு மனுஷனோட பிறப்புல இருந்து இறப்பு வரைக்கும் கூடவே வர்ற ஒரு உற்ற நண்பன். "கற்பகத்தரு" அப்படின்னு பனை மரத்தைச் சொல்லுவாங்க, ஏன்னா இதுல இருக்குற வேர்ல இருந்து நுனி வரைக்கும் எல்லாமே நமக்கு ஏதோ ஒரு வகையில பயன் தருது. ஒரு பனை மரம் வளர்றதுக்குக் கிட்டத்தட்ட 15 வருஷம் ஆகும், ஆனா அது வளர்ந்து நின்னுடுச்சுன்னா அடுத்த 100 வருஷத்துக்கு அந்த குடும்பத்தையே வாழ வைக்கும்.

பனை மரத்தோட மிக முக்கியமான சிறப்பு என்னன்னா, இதுக்கு நாம ஒரு சொட்டுத் தண்ணி கூட ஊத்த வேண்டியது இல்லை. வறட்சியான காலத்துல மத்த செடி கொடிகள் எல்லாம் கருகிப் போனாலும், பனை மரம் மட்டும் கம்பீரமா நிக்கும். அதுக்குக் காரணம் அதோட வேர் அமைப்புதான். பூமிக்கு அடியில ரொம்ப ஆழமா போய் தண்ணீரைத் தேடி எடுத்துக்கும். அதுமட்டுமில்லாம, நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்துறதுல பனை மரத்துக்கு நிகர் எதுவுமே இல்லை. புயல் காத்து அடிக்கும்போது பெரிய பெரிய கட்டிடங்களே இடிஞ்சு விழுந்தாலும், பனை மரம் மட்டும் வளைஞ்சு கொடுத்து நிக்குமே தவிர அவ்வளவு சீக்கிரம் சாய்ஞ்சுடாது. அதனாலதான் நம்ம முன்னோர்கள் ஏரிக்கரைகள்ல பனை மரத்தை நட்டு வச்சாங்க, ஏன்னா அது மண்ணை இருக்கப் பிடிச்சுக்கிட்டு கரையை உடைய விடாம தடுக்கும். இன்னைக்கு நாம மணல் அரிப்பைத் தடுக்க எவ்வளவோ கோடிகளைச் செலவு பண்றோம், ஆனா ஒரு பனை மரம் செய்யுற வேலையை எந்த ஒரு சிமெண்ட் சுவரும் செய்ய முடியாது.

உணவுன்னு எடுத்துக்கிட்டா பனை மரத்துல கிடைக்கிற நுங்கு ஒரு இயற்கை கொடுத்த அமிர்தம். வெயில் காலத்துல உடம்பைக் குளிர்ச்சியா வச்சுக்க நுங்கு மாதிரி ஒரு மருந்து வேற கிடையாது. அதே மாதிரி பதநீர், இதுல இருக்குற சத்துக்கள் எந்த ஒரு பாட்டில் குளிர்பானத்துலயும் கிடையாது. பதநீரை காய்ச்சி எடுத்தா கிடைக்கிற கருப்பட்டி, பனங்கற்கண்டு இதெல்லாம் உடம்புக்கு அவ்வளவு நல்லது. இன்னைக்கு வெள்ளைச் சர்க்கரையைச் சாப்பிட்டு பல பேருக்குச் சர்க்கரை வியாதி வருது, ஆனா கருப்பட்டியைச் சாப்பிட்டா ரத்தத்துல இரும்புச் சத்து அதிகமாகும், எலும்புகள் வலுவாகும். அந்த காலத்துல பாட்டிங்க எல்லாம் குழந்தைகளுக்குக் கருப்பட்டி காபி போட்டு கொடுப்பாங்க, அதனாலதான் அவங்க அவ்வளவு தெம்பா இருந்தாங்க. பனங்கிழங்கு பத்திச் சொல்லவே வேணாம், அதுல இருக்குற நார்ச்சத்து வயித்துல இருக்குற கழிவுகளைச் சுத்தமா வெளியேத்திடும்.

பனை மரம் உணவுக்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பல பொருட்களைக் கொடுக்குது. பனை ஓலையில செய்யுற விசிறி, பாய், பெட்டி, தொப்பி இதெல்லாம் இன்னைக்கு பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் வந்த பிறகு காணாமப் போயிட்டு இருக்கு. ஆனா, பனை ஓலை பொருட்கள் சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்தப் பாதிப்பையும் தராது. பழைய காலத்துல நம்ம தாத்தா பாட்டிங்க பனை ஓலையில செஞ்ச பெட்டியில தான் துணிமணிகளை வச்சிருப்பாங்க, அதுல பூச்சி பொட்டு எதுவுமே வராது. அதைவிட முக்கியமா, நம்ம தமிழ் மொழி இன்னைக்கு உயிரோட இருக்குறதுக்கு காரணமே பனை ஓலைதான். அன்னைக்கு காகிதம் கிடையாது, பேனா கிடையாது. நம்ம முன்னோர்கள் ஆணி கொண்டு பனை ஓலையில எழுதுனதுனாலதான் இன்னைக்கு திருக்குறளும், சங்க இலக்கியங்களும் நம்ம கைக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கு. பனை ஓலை இல்லைன்னா தமிழ் மொழியோட வரலாறே அழிஞ்சு போயிருக்கும்.

இவ்வளவு நன்மைகள் இருக்குற இந்த மரம் இன்னைக்கு செங்கல் சூளைகளுக்காகவும், விறகுக்காகவும் வெட்டப்படுறது ரொம்ப வேதனையான விஷயம். ஒரு பனை மரத்தை வெட்டுறது அப்படிங்கறது நம்ம தாத்தாவையே வெட்டுற மாதிரி. பனை மரம் வளர நிறைய காலம் எடுத்துக்கும், ஆனா வெட்டுறதுக்கு அஞ்சு நிமிஷம் போதும். ஒரு ஊர்ல பனை மரங்கள் அதிகமா இருந்தா அந்த ஊர்ல வறட்சி வராதுன்னு சொல்லுவாங்க. இன்னைக்குப் பல ஊர்கள்ல தண்ணி கஷ்டம் இருக்குறதுக்குக் காரணமே நாம இந்த இயற்கை வேலிகளை அழிச்சதுதான். பனை மரம் வளர்க்கிறது அப்படிங்கறது ஒரு பெரிய முதலீடு. நீங்க ஒரு பனை விதையை நட்டு வச்சா, அது உங்க பேரன் பேத்தி வரைக்கும் வருமானம் கொடுத்துக்கிட்டே இருக்கும். அதனாலதான் "பனை வளர்ப்போம், வளம் பெறுவோம்" அப்படின்னு இன்னைக்கு நிறைய விழிப்புணர்வு வந்துட்டு இருக்கு.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.