இந்தியாவின் வடக்கு எல்லையில் பிரம்மாண்டமாக உயர்ந்து நிற்கும் இமயமலை வெறும் பனிமலை மட்டுமல்ல. நாம் குடிக்கும் தண்ணீர், விவசாயம், மின்சாரம், தொழிற்சாலைகள் என கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடைய முக்கிய இயற்கை ஆதாரமாகவும் அது விளங்குகிறது.
ஆனால் தற்போது வேகமாக உருகி வரும் இமயமலை பனிப்பாறைகள், எதிர்காலத்தில் இந்தியாவின் நீர் பாதுகாப்பையும், அதனுடன் தொடர்புடைய பொருளாதாரத்தையும் கடுமையாக பாதிக்கக்கூடும் என்ற எச்சரிக்கை வெளியாகியுள்ளது.
இந்த எச்சரிக்கை தனிப்பட்ட ஒரு ஆய்வாளரின் கணிப்பு அல்ல. “A Resilient Himalaya: Protecting a Region at Risk and Securing Future Prosperity” என்ற ஆய்வு அறிக்கையில் இந்த முக்கிய தகவல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.
உலகளாவிய ஆலோசனை நிறுவனமான Systemiq, இந்தியாவின் Integrated Mountain Initiative அமைப்புடன் இணைந்து இந்த ஆய்வை தயாரித்துள்ளது. நேபாளத்தை தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்படும் International Centre for Integrated Mountain Development (ICIMOD) மற்றும் உத்தரகாண்டில் உள்ள G.B. Pant National Institute of Himalayan Environment ஆகிய நிறுவனங்களும் ஆய்வுக்கு தொழில்நுட்ப பங்களிப்புகளை வழங்கியுள்ளன.
இமயமலையின் பனிப்பாறைகள் குறைவது, நீர் வளத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், இயற்கைப் பேரிடர்கள், விவசாயம் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் ஏற்படக்கூடிய தாக்கங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்களை இந்த ஆய்வு ஆராய்ந்துள்ளது.
இந்த ஆய்வில் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு கணக்கு தற்போது கவனம் பெற்றுள்ளது.
2023–24 நிதியாண்டை அடிப்படையாகக் கொண்டால், சுமார் 64.8 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான பொருளாதார செயல்பாடுகள், அதாவது இந்தியாவின் GDP-யில் சுமார் 21.5 சதவீதத்திற்கு சமமான பொருளாதார நடவடிக்கைகள், ஏதாவது ஒரு வகையில் இமயமலையிலிருந்து கிடைக்கும் நீர் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய அமைப்புகளை சார்ந்திருப்பதாக ஆய்வு கணக்கிட்டுள்ளது.
ஆனால் இதில் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இமயமலை பனி உருகுவதால் இந்தியாவின் 21.5 சதவீத GDP முழுவதும் அழிந்துவிடும் என்று இந்த ஆய்வு கூறவில்லை.
மாறாக, இவ்வளவு பெரிய அளவிலான பொருளாதார செயல்பாடுகள் இமயமலை சார்ந்த நீர் அமைப்புகளுடன் தொடர்புடையவை என்பதையே இந்த எண்ணிக்கை காட்டுகிறது.
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மிகப்பெரிய இயற்கை நீர்த்தேக்கம் போல இமயமலை செயல்பட்டு வருகிறது.
மலைகளின் உயரமான பகுதிகளில் மழையும் பனியும் உறைந்து, மிகப்பெரிய அளவில் பனியாக சேமிக்கப்படுகிறது. கோடை காலத்திலும், மழை குறைவாக இருக்கும் மாதங்களிலும் இந்த பனி மெதுவாக உருகி ஆறுகளில் கலக்கிறது.
இதன் காரணமாக இமயமலையில் இருந்து உருவாகும் நதிகள் கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கான முக்கிய நீராதாரமாக உள்ளன.
கங்கை, பிரம்மபுத்திரா, சிந்து போன்ற மிகப்பெரிய நதி அமைப்புகளுடன் இமயமலை நேரடியாக தொடர்புடையது.
இந்த நதிகளின் நீரையே விவசாயம், குடிநீர், தொழிற்சாலைகள், நீர்மின் உற்பத்தி என பல்வேறு துறைகள் சார்ந்திருக்கின்றன.
கங்கை சமவெளியில் விளையும் கோதுமை மற்றும் நெல், அசாம் மற்றும் மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள தேயிலைத் தோட்டங்கள், நீர்மின் நிலையங்கள், நதிநீரை சார்ந்த தொழிற்சாலைகள், நகரங்களுக்கான குடிநீர், சுற்றுலா மற்றும் புனித யாத்திரை சார்ந்த பொருளாதாரம் என ஒரு மிகப்பெரிய பொருளாதார சங்கிலியுடன் இமயமலை இணைந்துள்ளது.
ஆனால் இந்த இயற்கை நீர் சேமிப்பு அமைப்புதான் தற்போது வேகமாக சுருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
இங்கே விஞ்ஞானிகள் குறிப்பிடும் முக்கியமான ஒரு வார்த்தை “Peak Water”.
ஒரு பனிப்பாறை வெப்பநிலை அதிகரிப்பால் வேகமாக உருகத் தொடங்குகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஆரம்பத்தில் அதிக அளவில் பனி உருகுவதால் ஆறுகளுக்கு வழக்கத்தைவிட கூடுதலாக தண்ணீர் வரலாம்.
இதனால், “பனி உருகினால் தண்ணீர் அதிகமாகத்தானே கிடைக்கும்... இதில் என்ன பிரச்சினை?” என்ற கேள்வி எழலாம்.
ஆனால் அந்த கூடுதல் தண்ணீர் நிரந்தரமானது அல்ல.
வங்கிக் கணக்கில் பல ஆண்டுகளாக சேமித்து வைத்திருக்கும் பணத்தை, புதிதாக பணம் சேர்க்காமல் தொடர்ந்து எடுத்துச் செலவு செய்தால் ஆரம்பத்தில் பிரச்சினை தெரியாது. ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் சேமிப்பு குறைந்து விடும்.
அதே நிலைதான் பனிப்பாறைகளிலும் ஏற்படுகிறது.
பல ஆண்டுகளாக சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் பனி வேகமாக உருகிக் கொண்டே சென்றால், ஒரு கட்டத்தில் ஆறுகளுக்கு கிடைக்கும் பனிப்பாறை நீர் அதிகபட்ச அளவை அடையும். அந்த நிலையைத்தான் Peak Water என்கிறார்கள்.
அதற்குப் பிறகு உருகுவதற்கான பனியின் அளவே குறைந்து விடுவதால், பனிப்பாறைகளிலிருந்து ஆறுகளுக்கு கிடைக்கும் நீரும் படிப்படியாக குறையத் தொடங்கும்.
தற்போதைய நிலை தொடர்ந்தால், இமயமலை சார்ந்த பல நதி அமைப்புகள் இந்த நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியை ஒட்டிய காலத்தில் Peak Water நிலையை சந்திக்கக்கூடும் என்று ஆய்வு எச்சரிக்கிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்,
இன்று பிரச்சினை — பனி வேகமாக உருகுவது.
எதிர்கால பிரச்சினை — உருகுவதற்கான பனியே குறைந்து போவது.
இதற்கிடையே மற்றொரு முக்கியமான எச்சரிக்கையும் ஆய்வில் இடம்பெற்றுள்ளது.
தற்போதைய வெப்பமயமாதல் போக்கு தொடர்ந்தால், 2100-ஆம் ஆண்டுக்குள் Hindu Kush Himalaya பகுதியில் தற்போது இருக்கும் பனிப்பாறைகளின் அளவில் 80 சதவீதம் வரை இழப்பு ஏற்படும் அபாயம் இருப்பதாக ஆய்வு கூறுகிறது.
மேலும், ICIMOD தரவுகளின்படி, முந்தைய பத்து ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இமயமலை பனிப்பாறைகள் தற்போது 65 சதவீதம் அதிக வேகத்தில் பனியை இழந்து வருகின்றன.
இதன் தாக்கம் மலைப்பகுதியில் மட்டும் நின்றுவிடாது. நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் விவசாய நிலங்கள், நகரங்கள், தொழிற்சாலைகள் வரை அதன் தாக்கம் செல்லக்கூடும்.
பனிப்பாறைகள் வேகமாக உருகும்போது அதிகமான நீர் மலைப்பகுதிகளில் தேங்கக்கூடும்.
இதனால் சில இடங்களில் பனிப்பாறை ஏரிகள் பெரிதாகி, அவை திடீரென உடைந்து பெருவெள்ளத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயமும் அதிகரிக்கிறது. அதே நேரத்தில் நிலச்சரிவு, திடீர் வெள்ளம் போன்ற பேரிடர்களுக்கான வாய்ப்பும் அதிகரிக்கலாம்.
இதனால் ஒருபுறம் குறுகிய காலத்தில் அதிகப்படியான நீரால் பேரிடர் ஏற்படும் ஆபத்தும், மறுபுறம் நீண்ட காலத்தில் பனிப்பாறைகள் சுருங்குவதால் நீர் கிடைப்பது குறையும் ஆபத்தும் உருவாகிறது.
இந்தியாவின் மொத்த நிலப்பரப்பில் இமயமலைப் பகுதி சுமார் 18 சதவீதம் மட்டுமே இருந்தாலும், இந்தியாவில் ஏற்படும் பேரிடர்களில் சுமார் 35 சதவீதம் இந்தப் பகுதிகளுடன் தொடர்புடையதாக ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது.
இத்தகைய பேரிடர்களால் வீடுகளும் சாலைகளும் மட்டும் பாதிக்கப்படுவதில்லை.
விவசாய உற்பத்தி பாதிக்கப்படலாம். குடிநீர் விநியோகம் தடைப்படலாம். மின்சார உற்பத்தி பாதிக்கப்படலாம். போக்குவரத்து மற்றும் பொருட்களின் விநியோகச் சங்கிலி துண்டிக்கப்படலாம்.
மேலும், பேரிடருக்குப் பிறகு மீண்டும் கட்டமைப்பதற்காக அரசும் மிகப்பெரிய தொகையை செலவிட வேண்டியிருக்கலாம்.
இதனால்தான் இமயமலையில் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றம் இறுதியில் பொருளாதார பிரச்சினையாகவும் மாறுகிறது.
இமயமலை பனி உருகுவதற்கு உலக வெப்பமயமாதல் மட்டுமே காரணமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. இதற்கு பதிலாக ஆய்வு மற்றொரு முக்கிய காரணியை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அது Black Carbon, அதாவது கருப்பு கார்பன் துகள்கள்.
செங்கல் சூளைகள், டீசல் எரிபொருள் புகை, விறகு மற்றும் பிற எரிபொருட்கள் முழுமையாக எரியாமல் வெளியிடும் புகை, விவசாயக் கழிவுகளை எரிப்பது போன்றவற்றில் இருந்து மிக நுண்ணிய கருப்பு துகள்கள் காற்றில் கலக்கின்றன.
இந்தத் துகள்களில் ஒரு பகுதி காற்றின் மூலம் பயணம் செய்து இமயமலைப் பனி மீது படிகிறது.
பொதுவாக வெள்ளை நிற பனி சூரிய ஒளியின் பெரும் பகுதியை திருப்பி அனுப்பும். ஆனால் அதன் மீது கருப்பு நிற துகள்கள் படிந்துவிட்டால், பனி அதிக சூரிய வெப்பத்தை உறிஞ்சத் தொடங்கும்.
இதனால் பனி உருகும் வேகமும் அதிகரிக்கிறது.
சமீபத்திய கணினி மாதிரி ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், இமயமலையில் ஏற்படும் பனிப்பாறை இழப்பில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை தெற்காசிய Black Carbon-ன் தாக்கத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என்று report குறிப்பிடுகிறது.
இதில் சமவெளிப் பகுதிகளில் இயங்கும் செங்கல் சூளைகளும் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.
உலக வெப்பமயமாதலை ஒரு நாடு மட்டும் நினைத்தவுடன் உடனடியாக நிறுத்த முடியாது.
ஆனால் Black Carbon மாசுபாட்டைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை இந்தியாவும் அண்டை நாடுகளும் மேற்கொள்ள முடியும். உதாரணமாக, பழைய முறையில் செயல்படும் செங்கல் சூளைகளை Zig-Zag Technology முறைக்கு மாற்றும்போது எரிபொருள் மிகவும் திறமையாக எரிக்கப்படுகிறது.
இதன் மூலம் Black Carbon உள்ளிட்ட துகள்மாசை சுமார் 70 சதவீதம் வரை குறைக்கவும், எரிபொருள் பயன்பாட்டை 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை குறைக்கவும் முடியும் என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
ஆனால் செங்கல் சூளைகளை மட்டும் மாற்றிவிட்டால் பிரச்சினை முடிந்துவிடாது.
வாகனங்களில் இருந்து வரும் கரும்புகை, பாரம்பரிய அடுப்புகள், விவசாயக் கழிவுகளை எரிப்பது, தொழிற்சாலைகளில் இருந்து வெளியேறும் மாசு உள்ளிட்டவற்றையும் ஒருங்கிணைந்து குறைக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
இமயமலையை வெறும் பனிமலைகளின் தொகுப்பாக பார்க்காமல், இந்தியாவின் தண்ணீர், உணவு மற்றும் பொருளாதார பாதுகாப்புடன் தொடர்புடைய முக்கியமான இயற்கை கட்டமைப்பாக பார்க்க வேண்டும் என்பதே இந்த ஆய்வின் முக்கியமான வலியுறுத்தலாக உள்ளது.
பனிப்பாறைகளை தொடர்ந்து கண்காணிப்பது, ஆபத்தான பனிப்பாறை ஏரிகளை முன்கூட்டியே கண்டறிவது, பேரிடர்களுக்கான Early Warning System-களை வலுப்படுத்துவது, நீர் சேமிப்பு வசதிகளை அதிகரிப்பது, காலநிலை மாற்றத்தை தாங்கக்கூடிய விவசாய முறைகளை உருவாக்குவது, மலைப்பகுதிகளின் தன்மைக்கு ஏற்ற வகையில் சாலைகள், கட்டிடங்கள் உள்ளிட்ட உள்கட்டமைப்புகளை திட்டமிடுவது என பல்வேறு நடவடிக்கைகள் ஒரே நேரத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
இமயமலையில் உருகும் ஒரு சிறிய பனித்துண்டுக்கும் ஆயிரம் கிலோமீட்டர் தொலைவில் வாழும் நமது வாழ்க்கைக்கும் என்ன தொடர்பு என்று தோன்றலாம். ஆனால் அந்த பனிதான் தண்ணீராகிறது.
அந்த தண்ணீர்தான் ஆறாக ஓடுகிறது.
அந்த ஆறுதான் வயலுக்கு செல்கிறது.
அந்த நீர்தான் உணவை உருவாக்குகிறது.
மின்சாரத்தை உருவாக்குகிறது.
தொழிற்சாலைகளை இயக்குகிறது.
கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குகிறது.
அதனால்தான் இமயமலையில் ஏற்படும் மாற்றம் என்பது வெறும் சுற்றுச்சூழல் செய்தி மட்டும் அல்ல.
அது இந்தியாவின் தண்ணீர் பாதுகாப்பு, உணவுப் பாதுகாப்பு, பேரிடர் பாதுகாப்பு மற்றும் இறுதியில் பொருளாதார பாதுகாப்பு குறித்த முக்கியமான எச்சரிக்கையாக பார்க்கப்படுகிறது.
இன்று மலைகளில் வேகமாக உருகிக் கொண்டிருக்கும் பனி, நாளை சமவெளிகளில் வாழும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
இமயமலையை பாதுகாப்பது என்பது மலைகளை மட்டும் பாதுகாப்பது அல்ல... அதனை சார்ந்து வாழும் பல கோடி மக்களின் எதிர்காலத்தையும் பாதுகாப்பதுதான் என்பதே இந்த ஆய்வு சொல்லும் முக்கியமான செய்தி.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்