மனித நாகரிகத்தின் வரலாறு என்பது நாம் நினைப்பதை விட மிக ஆழமானது மற்றும் ஆச்சரியங்கள் நிறைந்தது என்பதை அண்மைய தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்புகள் மீண்டும் நிரூபித்துள்ளன. பொதுவாக, பழங்கால மனிதர்கள் எளிய கருவிகளைக் கொண்டே அனைத்தையும் செய்தார்கள் என்று நாம் கருதுகிறோம். ஆனால், 'ஆன்டிகைதெரா மெக்கானிசம்' (Antikythera Mechanism) போன்ற கருவிகளும், பூமா புங்கு (Puma Punku) போன்ற இடங்களில் காணப்படும் துல்லியமான கல் செதுக்கல் முறைகளும் நவீன காலப் பொறியாளர்களுக்கே சவால் விடுபவையாக உள்ளன. இத்தகைய "தொலைந்து போன தொழில்நுட்பங்கள்" (Lost Ancient Technologies) குறித்த புதிய ஆய்வுகள், வரலாற்றின் பக்கங்களை மீண்டும் எழுதத் தூண்டுகின்றன.
கிரேக்க நாட்டின் ஆன்டிகைதெரா தீவு அருகே ஒரு மூழ்கிய கப்பலில் இருந்து 1901-ம் ஆண்டு கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு சிதைந்த வெண்கலக் கருவி, உலகையே உலுக்கியது. முதலில் இது ஒரு சாதாரண வானியல் கருவி என்று கருதப்பட்டது. ஆனால், நவீன எக்ஸ்ரே மற்றும் ஸ்கேனிங் தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் ஆராய்ந்தபோது, இது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உருவாக்கப்பட்ட ஒரு 'அனலாக் கணினி' என்பது உறுதியானது. சுமார் 37-க்கும் மேற்பட்ட சிக்கலான பற்கள் கொண்ட சக்கரங்களை (Gears) உள்ளடக்கிய இந்தக் கருவி, சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பிற கோள்களின் இயக்கத்தைத் துல்லியமாகக் கணக்கிடப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, சந்திர கிரகணங்களை முன்னறிவிக்கவும், ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நடைபெறும் காலத்தைக் கணக்கிடவும் இது உதவியுள்ளது. இடைக்கால ஐரோப்பாவில் தோன்றிய கடிகாரத் தொழில்நுட்பத்திற்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இவ்வளவு சிக்கலான இயந்திரம் உருவாக்கப்பட்டது என்பது இன்றும் ஒரு புதிராகவே உள்ளது.
இதேபோன்ற மற்றொரு வியக்கத்தக்க தொழில்நுட்பம் தென் அமெரிக்காவின் பொலிவியாவில் உள்ள 'பூமா புங்கு' பகுதியில் காணப்படுகிறது. அங்குள்ள ராட்சதக் கற்கள் வெட்டப்பட்டிருக்கும் விதம், இன்று நாம் பயன்படுத்தும் லேசர் தொழில்நுட்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டதைப் போன்ற துல்லியத்தைக் கொண்டுள்ளது. கடினமான 'ஆன்டிசைட்' (Andesite) பாறைகளில் 90 டிகிரி கோணத்திலும், நேர்க்கோடாகவும் வெட்டப்பட்டிருக்கும் அந்தத் தையல்கள், வெறும் கை உளி மற்றும் சுத்தியலால் செய்யப்பட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். ஒரு காகிதத்தைக் கூட நுழைக்க முடியாத அளவிற்கு இந்தக் கற்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று கச்சிதமாகப் பொருந்துவது, அன்றைய காலத்திலேயே "முன்னரே தயாரிக்கப்பட்ட கட்டுமானப் பொருட்கள்" (Prefabrication) என்ற தொழில்நுட்பம் இருந்திருக்கலாம் என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது.
எகிப்தின் பிரமிடுகள் மற்றும் செராபியம் (Serapeum) பகுதிகளில் காணப்படும் ராட்சதக் கருங்கல் பெட்டிகளும் (Granite Boxes) இத்தகைய ரகசியங்களுக்குச் சான்றாக உள்ளன. டன் கணக்கிலான எடையுள்ள இந்தக் கற்களை எப்படி அவ்வளவு மென்மையாக மெருகேற்றினார்கள் (Polishing) என்பதும், துல்லியமாகத் துளையிட்டார்கள் (Core Drilling) என்பதும் நவீன அறிவியலுக்குப் பிடிபடாத ஒன்றாகவே உள்ளது. இக்கற்களில் காணப்படும் சில துளைகள், ஒருமுறை சுற்றினால் 1 மில்லிமீட்டர் வரை ஆழமாகச் செல்லும் அதிவேகத் துளையிடும் கருவிகளால் மட்டுமே செய்யப்பட முடியும். இரும்பு அல்லது வெண்கலக் கருவிகள் மட்டுமே இருந்ததாகக் கருதப்படும் அந்தக் காலத்தில், வைரத்தின் கடினத்தன்மை கொண்ட இந்தக் கற்களை எவ்வாறு கையாண்டார்கள் என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
சமீபத்தில் 2024 மற்றும் 2025-ம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மேம்பட்ட ஆய்வுகள், ஆன்டிகைதெரா மெக்கானிசம் குறித்த கூடுதல் தகவல்களை வெளியிட்டுள்ளன. அண்டவியல் அலைகளை (Gravitational Waves) ஆய்வு செய்யும் 'லிகோ' (LIGO) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி இந்தக் கருவியைச் சோதித்தபோது, இதில் இருந்த ஒரு குறிப்பிட்ட காலண்டர் வளையம் எகிப்திய சூரிய நாட்காட்டியை விட, கிரேக்க சந்திர நாட்காட்டியையே அதிகம் பின்பற்றியிருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 354 துளைகளைக் கொண்ட அந்த வளையம், மிக நுணுக்கமான இடைவெளியில் ஒரு மில்லிமீட்டருக்கும் குறைவான துல்லியத்தில் துளையிடப்பட்டுள்ளது. இது அந்த காலத்து கைவினைஞர்களின் அளப்பரிய திறமையையும், அவர்களுக்கு இருந்த ஆழமான வானியல் அறிவையும் பறைசாற்றுகிறது.
இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் அனைத்தும் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகின்றன: நம் முன்னோர்களிடம் இருந்த இந்த உயர்தொழில்நுட்ப அறிவு காலப்போக்கில் எப்படித் தொலைந்து போனது? ஒரு பெரும் இயற்கைச் சீற்றமோ அல்லது போர்களோ இந்த அறிவைப் பாதுகாத்த நூலகங்களையும், அறிஞர்களையும் அழித்திருக்கலாம். அலெக்சாண்டிரியா நூலகம் எரிக்கப்பட்டது போன்ற வரலாற்றுச் சம்பவங்கள், மனிதகுலம் எட்டிய பல அறிவியல் உச்சங்களை மீண்டும் பூஜ்ஜியத்திற்கே தள்ளியுள்ளன. இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பல நவீனத் தொழில்நுட்பங்கள், உண்மையில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒரு வடிவில் புழக்கத்தில் இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளதை இத்தகைய ஆதாரங்கள் மெய்ப்பிக்கின்றன.
முடிவாக, வரலாறு என்பது வெறும் போர்களும், அரசர்களின் பெயர்களும் மட்டுமல்ல; அது அறிவியலின் தொடர்ச்சியான பயணமும் கூட. ஆன்டிகைதெரா மெக்கானிசம் முதல் பூமா புங்குவின் கற்கள் வரை அனைத்தும், நமக்குத் தெரியாத ஒரு "உயர் தொழில்நுட்பப் பொற்காலம்" (Ancient High Technology Era) இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதை உணர்த்துகின்றன. நவீனத் தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன் பழைய ரகசியங்களை நாம் அவிழ்க்கத் தொடங்கும்போது, நம் முன்னோர்களைப் பற்றிய நமது பார்வை முற்றிலும் மாறுகிறது. அவர்கள் வெறும் கற்கால மனிதர்கள் அல்ல, அவர்கள் காலத்தை வென்ற மகா கலைஞர்கள் மற்றும் விஞ்ஞானிகள் என்பது மட்டும் திண்ணம்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.