ஒரு குழந்தைக்கு உணவு, உடை, தங்குமிடம் வழங்குவது மனிதாபிமான உதவியாக இருக்கலாம். ஆனால் அதே குழந்தை ஒரு வீட்டில் தொடர்ந்து வேலை செய்து, அதற்காக பணம் வழங்கப்பட்டால் அதை எப்படி பார்க்க வேண்டும்? உதவிக்கும் குழந்தைத் தொழிலுக்கும் இடையிலான இந்த நுணுக்கமான வேறுபாடுதான் மேற்கு வங்கத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தம்பதி எதிர்கொண்டுள்ள வழக்கின் மையக் கேள்வியாக மாறியுள்ளது. 15 வயது சிறுமியை வீட்டுப் பணிகளில் ஈடுபடுத்தியதாக தொடரப்பட்ட வழக்கை ஆரம்ப நிலையிலேயே ரத்து செய்ய கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றம் மறுத்துள்ளது. குழந்தையின் நிலை குறித்து முழுமையான விசாரணை நடைபெறாமல், அது வெறும் உதவி என்று முடிவு செய்ய முடியாது என்பதே நீதிமன்றத்தின் அணுகுமுறையாக உள்ளது.
இந்த சம்பவம் 2022 நவம்பர் மாதத்தில் வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. குழந்தைகள் உதவி எண்ணுக்கு கிடைத்த தகவலைத் தொடர்ந்து Childline குழுவினர் ஒரு குடியிருப்புக்கு சென்றனர். அங்கு 15 வயது சிறுமி இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்த வீட்டில் தம்பதிக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருந்ததாகவும், சிறுமி அவர்களை கவனிப்பதுடன் வீட்டின் பல்வேறு வேலைகளையும் செய்து வந்ததாகவும் விசாரணை தரப்பு தெரிவித்தது. இதற்காக மாதந்தோறும் ரூ.1,500 வழங்கப்பட்டதாகவும், உணவு மற்றும் தங்குமிடம் அளிக்கப்பட்டதாகவும் குற்றச்சாட்டில் குறிப்பிடப்பட்டது. பின்னர் காவல்துறை வழக்குப்பதிவு செய்து விசாரணையை தொடங்கியது.
ஆனால் குற்றம்சாட்டப்பட்ட தம்பதி இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட விளக்கத்தை அளித்தனர். சிறுமியை வீட்டு வேலைக்காக பணியமர்த்தவில்லை என்றும், அவளது குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட கடுமையான பிரச்சினைகளால் தங்குவதற்கு இடமில்லாத சூழலில் தங்களிடம் வந்ததாகவும் அவர்கள் கூறினர். மனிதாபிமான அடிப்படையில் உணவு மற்றும் தங்குமிடம் வழங்கியதாகவும், அவ்வப்போது கொடுக்கப்பட்ட பணம் சம்பளம் அல்ல என்றும் தம்பதி தரப்பில் வாதிடப்பட்டது. வீட்டில் சிறுமி சில பணிகளை செய்திருந்தாலும், அது கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட வேலை கிடையாது என்றும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
இந்த வழக்கில் முக்கியமான திருப்பமாக சிறுமியின் வாக்குமூலங்கள் தொடர்பான முரண்பாடுகள் அமைந்துள்ளன. ஆரம்பகட்ட விசாரணையில் பதிவு செய்யப்பட்ட தகவல்களுக்கும், பின்னர் நீதித்துறை மாஜிஸ்திரேட் முன்னிலையில் பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்குமூலத்துக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் இருப்பதாக அரசு தரப்பு நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தது. ஒரு கட்டத்தில் வீட்டுப் பணிகள் மற்றும் பணம் வழங்கப்பட்டதாக கூறப்பட்ட நிலையில், பின்னர் சிறுமி தன்னுடைய குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக அந்த வீட்டில் தங்கியிருந்ததாக வேறுபட்ட தகவல் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த முரண்பாடுகளை தீர்மானிப்பதற்கு சாட்சிகளையும் ஆதாரங்களையும் விரிவாக ஆராய வேண்டியிருப்பதால், வழக்கை தொடக்க நிலையிலேயே முடிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் கருதியது.
தம்பதி மீது இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் கீழ் சட்டவிரோதமாக ஒருவரை அடைத்து வைத்தல், மிரட்டல் மற்றும் கூட்டு நோக்கம் உள்ளிட்ட பிரிவுகளுடன், குழந்தைகள் தொடர்பான சட்டங்களின் கீழும் வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. விசாரணைக்குப் பிறகு காவல்துறை குற்றப்பத்திரிகையையும் தாக்கல் செய்துள்ளது. இதையடுத்து தங்கள்மீதான குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை முழுமையாக ரத்து செய்ய வேண்டும் என தம்பதி உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினர். ஆனால் இந்த கட்டத்தில் நீதிமன்றம் அவர்களின் விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்வது சரியானதல்ல எனத் தெரிவித்தது.
நீதிமன்றத்தின் பார்வையில், இந்த வழக்கில் இரண்டு முக்கியமான அம்சங்கள் சமநிலைப்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது. ஒருபுறம், குழந்தைகள் சுரண்டல், கட்டாய வேலை அல்லது எந்தவிதமான துஷ்பிரயோகத்திலிருந்தும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். மறுபுறம், குற்றமற்ற நபர்கள் மீது ஆதாரமற்ற வழக்குகள் தொடரப்பட்டிருந்தால் அவர்களுக்கும் சட்டப் பாதுகாப்பு கிடைக்க வேண்டும். இந்த இரு நோக்கங்களையும் கருத்தில் கொண்டே குற்றவியல் வழக்குகளை ஆரம்ப நிலையிலேயே ரத்து செய்யும் அதிகாரத்தை நீதிமன்றங்கள் மிகவும் கவனமாக பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நீதிபதி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
குறிப்பாக, ‘சிறுமிக்கு தங்குமிடம் கொடுத்தோம்’ என்ற ஒரே காரணத்தால் வழக்கை முடித்துவிட முடியாது என்பதே இந்த தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சமாகும். அதேபோல், வீட்டில் குழந்தை இருந்தது அல்லது சில வேலைகளை செய்தது என்பதைக் கொண்டு மட்டும் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டதாகவும் கருத முடியாது. உண்மையில் அவள் ஏன் அந்த வீட்டில் இருந்தாள், என்ன வேலை செய்தாள், வேலை செய்ய அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதா, பணம் வழங்கப்பட்டதன் தன்மை என்ன, அவளது விருப்பம் என்ன, ஏதேனும் உடல் அல்லது மன ரீதியான பாதிப்பு ஏற்பட்டதா என்பவை அனைத்தும் விசாரணையில் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டியவை.
இந்த விவகாரத்தில் நீதிமன்றம் இறுதி குற்றத் தீர்ப்பை வழங்கவில்லை என்பதும் முக்கியம். தற்போது இருப்பது, வழக்கை விசாரணைக்கு முன்பே ரத்து செய்ய வேண்டுமா என்ற கேள்வி மட்டுமே. அந்த கோரிக்கையை நிராகரித்துள்ள நீதிமன்றம், வழக்கை கீழமை நீதிமன்றம் சட்ட நடைமுறைகளின்படி விரைவாக விசாரிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தியுள்ளது. எனவே தம்பதி தரப்பின் விளக்கங்களும், அரசு தரப்பின் குற்றச்சாட்டுகளும் சாட்சிகள் மற்றும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அடுத்த கட்டத்தில் பரிசீலிக்கப்பட உள்ளன.
குழந்தையின் பாதுகாப்பு தொடர்பான வழக்குகளில் ‘உதவி’ என்ற வார்த்தை மட்டும் போதுமான விளக்கமாக இருக்க முடியாது என்பதையும் இந்த விவகாரம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒரு குழந்தையின் குடும்ப சூழ்நிலை கடினமாக இருந்தால், அவளுக்கு பாதுகாப்பான தங்குமிடம் மற்றும் பராமரிப்பு கிடைக்க வேண்டியது அவசியம். அதே நேரத்தில் அந்த சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி குழந்தையின் உழைப்பை பெறுவதற்கும் இடமளிக்கக் கூடாது. இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான உண்மையான எல்லையை ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிப்பதே அடுத்த கட்ட சட்ட விசாரணையின் முக்கிய பணியாக இருக்கிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்