மழை வந்தால் வெள்ளம்.. வெயில் வந்தால் வெப்பம்! இந்திய நகரங்களை சூழும் புதிய அபாயம் என்ன?

இந்தியாவின் பல நகரங்களில் பருவநிலை மாறுபாடுகள் தற்போது அன்றாட வாழ்க்கையையே பாதிக்கும் அளவுக்கு தீவிரமடைந்து வருகின்றன. ஒரு காலகட்டத்தில் கடும் வெப்பம் மக்களை வாட்டுகிறது; சில வாரங்கள் அல்லது மாதங்களுக்குப் பிறகு அதே நகரம் கனமழையால் நீரில் தத்தளிக்கிறது. சமீபத்தில் குருகிராமில் ஏற்பட்ட நிலைமை இதற்கு ஒரு முக்கிய உதாரணமாக பார்க்கப்படுகிறது. மே மாதத்தில் சில பகுதிகளில் வெப்பநிலை 44 டிகிரி செல்சியஸைத் தாண்டிய நிலையில், ஆகஸ்ட் மாதத்தில் பெய்த கனமழை சாலைகள் மற்றும் தாழ்வான பகுதிகளில் பெரும் நீர்த்தேக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. வெப்பமும் வெள்ளமும் தனித்தனி இயற்கை நிகழ்வுகள் போல தோன்றினாலும், அவற்றால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு நகரங்களின் திட்டமிடல் முக்கிய காரணியாக உள்ளது.

ஒரு கனமழை அல்லது வெப்பஅலை தானாகவே “பேரிடர்” ஆகிவிடாது. அந்த இயற்கை நிகழ்வு மக்கள், கட்டிடங்கள் மற்றும் அத்தியாவசிய சேவைகள் அதிகமாக பாதிக்கப்படும் சூழலை சந்திக்கும் போதுதான் பேரிடராக மாறுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு பகுதியில் கனமழை பெய்தாலும் தண்ணீர் செல்ல இயற்கையான கால்வாய்கள், ஏரிகள் மற்றும் திறந்த நிலப்பரப்புகள் இருந்தால் பாதிப்பு குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் மழைநீர் செல்ல வேண்டிய பாதைகள் சுருங்கி, ஏரிகள் மற்றும் நீர்நிலைகள் கட்டுமானங்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, பெரும்பாலான நிலப்பரப்பு கான்கிரீட்டாக மாறியிருந்தால் சிறிய காலத்திலேயே தண்ணீர் தேங்கிவிடும்.

நகரங்களில் அதிகரித்து வரும் கான்கிரீட் பரப்பும் வெள்ள அபாயத்தை அதிகரிக்கும் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாகும். இயற்கையான மண் மற்றும் பசுமைப் பகுதிகள் மழைநீரை நிலத்திற்குள் ஊடுருவச் செய்கின்றன. ஆனால் சாலைகள், பார்க்கிங் பகுதிகள், கட்டிடங்கள் மற்றும் கான்கிரீட் நடைபாதைகள் அதிகரிக்கும்போது அந்த வாய்ப்பு குறைகிறது. இதனால் மழைநீர் நிலத்துக்குள் செல்லாமல் மேற்பரப்பில் வேகமாக ஓடி, நகரின் வடிகால் அமைப்பை ஒரே நேரத்தில் அதிகமாக அழுத்துகிறது. இதைத்தான் பல நகரங்களில் திடீர் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் நகர்ப்புற வெள்ளமாக பார்க்கிறோம்.

வெப்பத்திலும் இதேபோன்ற நகர்ப்புற தாக்கம் காணப்படுகிறது. மரங்கள் குறைந்து, கட்டிடங்கள் மற்றும் தார்ச் சாலைகள் அதிகரிக்கும்போது பகல் நேரத்தில் உறிஞ்சப்படும் வெப்பம் அதிகமாகிறது. இரவிலும் அந்த வெப்பம் முழுமையாக வெளியேறாமல் நகர்ப்புற பகுதிகளில் தங்குகிறது. இதன் காரணமாக நகர மையங்கள் சுற்றியுள்ள பகுதிகளைவிட அதிக வெப்பமாக மாறுகின்றன. உலக வங்கியின் மதிப்பீட்டின்படி, இந்திய நகரங்களின் மையப்பகுதிகளில் வெப்பநிலை சுற்றுப்புறங்களை விட 3 முதல் 4 டிகிரி செல்சியஸ் வரை அதிகமாக இருக்கக்கூடும்.

பெங்களூருவின் நிலப்பரப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றம் இதன் தாக்கத்தை புரிந்துகொள்ள உதவும். இந்திய அறிவியல் கழகத்தின் ஆய்வின்படி, 1973ஆம் ஆண்டில் நகரத்தின் கட்டுமானப் பரப்பு சுமார் 8 சதவீதமாக இருந்த நிலையில், 2013ஆம் ஆண்டில் அது கிட்டத்தட்ட 74 சதவீதமாக உயர்ந்தது. அதே காலகட்டத்தில் தாவரப் பரப்பு 68 சதவீதத்திலிருந்து 15 சதவீதத்துக்கும் குறைந்தது. நகர வளர்ச்சி பொருளாதார வாய்ப்புகளை உருவாக்கினாலும், இயற்கையான நீர்ச் சுழற்சி மற்றும் வெப்பநிலை கட்டுப்பாட்டில் இருந்த சமநிலையை இது பாதிக்கிறது.

இதனுடன் காலநிலை மாற்றமும் இணைகிறது. அதிக வெப்பநிலை மற்றும் தீவிரமான மழைப்பொழிவு போன்ற நிகழ்வுகள் பல பகுதிகளில் அதிக ஆபத்தை உருவாக்கும் நிலையில், வேகமாக வளர்ந்து வரும் நகரங்கள் அதற்கேற்ப தங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்தியாவின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகை 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 95.1 கோடியை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், 2050ஆம் ஆண்டுக்குத் தேவையான நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை இன்னும் உருவாக்கப்பட வேண்டிய நிலையில் உள்ளதாக உலக வங்கி மதிப்பீடு குறிப்பிடுகிறது.

இந்த வளர்ச்சி எந்த திசையில் நடைபெறுகிறது என்பதே எதிர்கால நகரங்களின் பாதுகாப்பை தீர்மானிக்கும். புதிய கட்டிடங்கள் உருவாகும் இடம், ஏரிகள் மற்றும் வெள்ளப்பாதைகள் பாதுகாக்கப்படுகிறதா, மழைநீர் வடிகால் அமைப்பு போதுமானதா, பசுமைப் பகுதிகள் தொடர்ந்து இருக்கிறதா என்பவை வெறும் சுற்றுச்சூழல் கேள்விகள் அல்ல. அவை நேரடியாக மக்களின் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடையவை. ஒரு நகரின் Master Plan இருந்தாலே போதாது; நிலப் பயன்பாடு, கட்டிட அனுமதி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் அனைத்தும் ஒரே காலநிலை அபாயக் கண்ணோட்டத்தில் செயல்பட வேண்டும்.

நகர்ப்புற வெள்ளம் ஏற்படும் போது சாலைகள், வீடுகள் மற்றும் பொது சொத்துகளுக்கு ஏற்படும் சேதம் மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் தினக்கூலி தொழிலாளர்கள் இழக்கும் வருமானம், சிறு வணிகங்களின் பாதிப்பு, மருத்துவச் செலவுகள், போக்குவரத்து முடக்கம் மற்றும் மக்கள் மீண்டும் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்ப எடுத்துக்கொள்ளும் காலம் போன்ற மறைமுக இழப்புகள் பெரும்பாலும் முழுமையாக கணக்கிடப்படுவதில்லை. சரியான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டால், எதிர்காலத்தில் நகர்ப்புற வெள்ளத்தால் ஏற்படும் பெரும் பொருளாதார இழப்புகளை கணிசமாக குறைக்க முடியும் என மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இதற்கான தீர்வு மழையை நிறுத்துவதோ, வெப்பத்தை முழுமையாக கட்டுப்படுத்துவதோ அல்ல. மாறாக, நகரங்களை இயற்கையின் செயல்பாடுகளுடன் இணைந்து செயல்படும் வகையில் உருவாக்குவதே முக்கியம். ஏரிகள், சதுப்பு நிலங்கள், இயற்கை வடிகால்கள் மற்றும் வெள்ளப்பாதைகளை பாதுகாப்பது, மழைநீரை உறிஞ்சக்கூடிய திறந்த நிலப்பரப்புகளை அதிகரிப்பது, மரக்கவசத்தை விரிவுபடுத்துவது, வெப்பத்தை குறைக்கும் கட்டிட வடிவமைப்புகளை ஊக்குவிப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் நகரங்களின் தாங்கும் திறனை உயர்த்தும்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் அதே சாலைகள் மழையில் மூழ்கி, அதே பகுதிகள் கோடையில் அதிக வெப்பத்தை சந்தித்தால், அதை வெறும் “வானிலை பிரச்சினை” என்று மட்டும் பார்க்க முடியாது. இயற்கை அபாயத்தை பேரிடராக மாற்றுவது நகரத்தின் வடிவமைப்பு மற்றும் தயார்நிலையாகும். எதிர்கால இந்திய நகரங்கள் எவ்வளவு உயரமாகவும் வேகமாகவும் வளர்கின்றன என்பதைக் காட்டிலும், அவை வெப்பம், மழை மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்களை எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாக சமாளிக்கின்றன என்பதே உண்மையான வளர்ச்சியின் அளவுகோலாக மாறியுள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்