குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில், நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தை எப்படி அணுகுகின்றன என்பது சமூகத்தில் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். குறிப்பாக, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் சம்பவத்தை விவரிக்கும் போது அவர்கள் பயன்படுத்தும் சொற்களை மருத்துவ ரீதியாக மட்டுமே பார்க்க வேண்டுமா, அல்லது ஒரு குழந்தையின் வயது, புரிதல் மற்றும் சம்பவத்தின் சூழ்நிலையை கருத்தில் கொண்டு அணுக வேண்டுமா என்ற கேள்வி பலமுறை நீதிமன்றங்களில் எழுந்துள்ளது. இந்த நிலையில், கேரள உயர்நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ள ஒரு முக்கிய தீர்ப்பு, குழந்தைகள் பாதுகாப்புச் சட்டமான POCSO (Protection of Children from Sexual Offences Act) நடைமுறையில் எவ்வாறு விளக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்கு புதிய தெளிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தத் தீர்ப்பு சட்ட நிபுணர்கள் மட்டுமல்லாமல், பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பாதுகாப்புத் துறையில் பணியாற்றுபவர்களிடமும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.
இந்த வழக்கில், ஒரு சிறுவன் தனது மீது நிகழ்ந்த பாலியல் அத்துமீறல் குறித்து அளித்த வாக்குமூலத்தில், குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர் தனது "Chest" பகுதியைத் தொட்டதாகக் கூறியிருந்தான். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு குற்றவாளி தரப்பில் முன்வைக்கப்பட்ட முக்கிய வாதம் என்னவென்றால், "Chest" மற்றும் "Breast" என்பது உடற்கூறியல் ரீதியாக வேறுபட்ட சொற்கள் என்பதால், POCSO சட்டத்தின் குறிப்பிட்ட பிரிவை இந்த வழக்கில் பயன்படுத்த முடியாது என்பதாகும். ஆனால், இந்த வாதத்தை கேரள உயர்நீதிமன்றம் ஏற்க மறுத்தது. குழந்தைகள் பயன்படுத்தும் சொற்களை மருத்துவ அகராதியின் அடிப்படையில் மட்டும் மதிப்பிட முடியாது என்றும், பாலியல் நோக்கத்துடன் செய்யப்பட்ட செயலின் உண்மையான தன்மையைத்தான் நீதிமன்றம் முதன்மையாகக் கவனிக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது. ஒரு குழந்தை "Chest" என்று கூறியிருந்தாலும், சம்பவத்தின் முழு சூழ்நிலையைப் பார்த்து அது "Breast" பகுதியை குறிக்கும் சாதாரண பயன்பாடாக புரிந்துகொள்ளப்படலாம் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
இந்த வழக்கில் நீதிமன்றம் மற்றொரு முக்கிய அம்சத்தையும் ஆராய்ந்தது. குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர் மீது "Aggravated Sexual Assault" குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அந்தக் குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்க சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள "மீண்டும் மீண்டும் நடந்த செயல்" (repeated acts) என்பதற்கான போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்று நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. அதன் காரணமாக, குற்றவாளியின் தண்டனை "Aggravated Sexual Assault" இலிருந்து "Sexual Assault" ஆக மாற்றப்பட்டது. இதன் விளைவாக, தண்டனைக் காலமும் குறைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், பாலியல் அத்துமீறல் நடந்தது என்ற அடிப்படை முடிவில் எந்த மாற்றமும் செய்யப்படவில்லை. இந்தத் தீர்ப்பு ஒரு முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. சட்டத்தின் நோக்கம், தொழில்நுட்ப வார்த்தை விளக்கங்களின் பின்னால் மறைந்து குற்றவாளிகள் தப்பிச் செல்ல வழிவகுப்பது அல்ல. மாறாக, குறிப்பாக குழந்தைகள் தொடர்பான வழக்குகளில், அவர்களின் மனநிலை, வயது மற்றும் சம்பவத்தை விவரிக்கும் திறனை கருத்தில் கொண்டு நீதியை வழங்குவதே முக்கிய நோக்கமாகும்.
குழந்தைகள் பெரும்பாலும் பெரியவர்கள் பயன்படுத்தும் மருத்துவ அல்லது சட்டச் சொற்களை அறிந்திருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் தங்களுக்கு புரியும் எளிய மொழியில்தான் நடந்த சம்பவத்தை விவரிப்பார்கள். அப்படிப்பட்ட சூழலில், அவர்கள் பயன்படுத்திய ஒவ்வொரு சொல்லையும் அகராதி அர்த்தத்துடன் ஒப்பிட்டு மதிப்பிட்டால், உண்மையான பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கே நீதி மறுக்கப்படும் அபாயம் உருவாகலாம். இதைத் தவிர்ப்பதற்காகவே, சூழ்நிலை அடிப்படையிலான அணுகுமுறையை நீதிமன்றம் முக்கியமாகக் கருதியுள்ளது. இந்தத் தீர்ப்பு குழந்தைகள் பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்கும் ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டுதலாக பார்க்கப்படுகிறது. விசாரணை அதிகாரிகள், மருத்துவர்கள், உளவியல் நிபுணர்கள் மற்றும் நீதிமன்றங்கள், குழந்தைகளிடம் இருந்து வாக்குமூலம் பெறும்போது அவர்கள் பயன்படுத்தும் மொழியைப் புரிந்துகொள்ளும் தனிப்பட்ட அணுகுமுறையை கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தை இது வலியுறுத்துகிறது.
பெற்றோர்களுக்கும் இந்த வழக்கு ஒரு முக்கியமான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. குழந்தைகள் தங்களுக்குப் புரியும் மொழியில் ஏதேனும் அசாதாரண அனுபவத்தைப் பகிர்ந்தால், "அவன் சரியாக சொல்லவில்லை", "அவளுக்கு வார்த்தை தெரியவில்லை" என்று அலட்சியப்படுத்தாமல், அவர்கள் கூறும் உண்மையான கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும். குழந்தைகளுடன் நம்பிக்கையுடன் உரையாடும் குடும்பச் சூழல் உருவாக்கப்படுவது, இதுபோன்ற சம்பவங்களை ஆரம்ப கட்டத்திலேயே கண்டறிய உதவும். POCSO சட்டம் உருவாக்கப்பட்டதன் நோக்கம் குழந்தைகளை அனைத்து வகையான பாலியல் அத்துமீறல்களிலிருந்தும் பாதுகாப்பதே. அதனால், இந்தச் சட்டத்தை விளக்கும்போது அதன் அடிப்படை நோக்கம் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதே நீதிமன்றங்களின் தொடர்ச்சியான அணுகுமுறையாக இருந்து வருகிறது. இந்தத் தீர்ப்பும் அதே கோட்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
சட்டம் என்பது வெறும் வார்த்தைகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது மனிதர்களுக்கான பாதுகாப்பு அமைப்பு. குறிப்பாக குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு தொடர்பான வழக்குகளில், சொற்களின் தொழில்நுட்ப விளக்கத்தை விட, சம்பவத்தின் உண்மை மற்றும் குழந்தையின் பாதுகாப்பே முதன்மையாக இருக்க வேண்டும் என்பதை கேரள உயர்நீதிமன்றத்தின் இந்தத் தீர்ப்பு தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தத் தீர்ப்பு எதிர்காலத்தில் இதேபோன்ற பல வழக்குகளுக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கும் என சட்ட வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர். ஒரு குழந்தை பயன்படுத்திய வார்த்தையின் இலக்கணத்தை விட, அந்த வார்த்தையின் பின்னால் மறைந்திருக்கும் அனுபவத்தையும் உண்மையையும் புரிந்துகொள்வதே நீதியின் உண்மையான நோக்கம் என்பதை இந்த வழக்கு மீண்டும் சமூகத்திற்கு நினைவூட்டியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.