மதம் மாறிய பிறகும் ஒருவர் ஏற்கெனவே இருந்த சாதி அல்லது சமூகப் பிரிவின் அடிப்படையில் இடஒதுக்கீட்டுச் சலுகைகளைத் தொடர்ந்து பெற முடியுமா என்ற கேள்விக்கு உச்ச நீதிமன்றம் முக்கியமான விளக்கத்தை அளித்துள்ளது. இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கு மாறிய ஒருவர், தனது பழைய சமூக அடையாளத்தின் அடிப்படையில் முஸ்லிம் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான இடஒதுக்கீட்டைக் கோர முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. மதம் மாறுவது மட்டுமே, புதிய சமூகப் பிரிவின் கீழ் இடஒதுக்கீடு பெறுவதற்குப் போதுமான காரணமாகாது என்பதே தீர்ப்பின் சாராம்சம்.
தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த நபர் ஒருவர் தொடர்ந்த வழக்கை விசாரித்தபோது இந்த விவகாரம் உச்ச நீதிமன்றத்தின் கவனத்துக்கு வந்தது. இந்து மதத்தில் பிறந்த அவர், ஆரம்பத்தில் சேனைத்தலைவர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தார். பின்னர் இஸ்லாம் மதத்தைத் தழுவி, தனது பெயரையும் சமீர் என். அகமது என மாற்றிக்கொண்டார். மதமாற்றம் தொடர்பான சான்றிதழும், பெயர் மாற்றம் தொடர்பான அரசிதழ் பதிவும் அவரிடம் இருந்தன.
மதம் மாறிய பிறகு, தமிழ்நாட்டில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள லப்பை முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் எனச் சான்றிதழ் பெற அவர் முயன்றார். ஆனால், வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள் அவரது கோரிக்கையை ஏற்கவில்லை. இஸ்லாமுக்கு மாறியதற்கான சான்றிதழ் இருப்பது மட்டுமே, அவர் குறிப்பிட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதை நிரூபிக்காது என்பதே அதிகாரிகளின் நிலைப்பாடாக இருந்தது.
இதையடுத்து அவர் நீதிமன்றத்தை நாடினார். இந்த விவகாரத்தில் சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ஏற்கெனவே தீர்ப்பளித்திருந்தது. மதம் மாறியவர்களுக்கு அவர்களின் முந்தைய சமூகப் பிரிவின் அடிப்படையில் முஸ்லிம் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான இடஒதுக்கீட்டை வழங்கும் வகையில் தமிழ்நாடு அரசு பிறப்பித்திருந்த 2024ஆம் ஆண்டு அரசாணையையும் உயர் நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. இதனை எதிர்த்து தமிழ்நாடு அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது.
வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள் பிரசாந்த் குமார் மிஸ்ரா மற்றும் ஸ்ரீ சந்திரசேகர் அடங்கிய அமர்வு, அக்டோபர் 15ஆம் தேதி உயர் நீதிமன்றத்தின் முடிவில் தலையிட வேண்டிய அவசியமில்லை எனத் தெரிவித்தது. ஒருவருக்கு முன்பு இருந்த சாதி அல்லது சமூக அடையாளத்தை, மதம் மாறிய பிறகு வேறொரு பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தின் அடையாளமாகத் தானாகவே மாற்றிக் கொள்ள முடியாது என்று நீதிமன்றம் விளக்கியது.
தமிழ்நாட்டில் லப்பை, தக்கினி, மாப்பிள்ளை உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட முஸ்லிம் சமூகங்கள் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளன. இவற்றில் ஏதேனும் ஒரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என அங்கீகரிக்கப்படுவதற்கு, அந்தச் சமூகத்துடன் தொடர்புடைய சட்டரீதியான தகுதிகள் இருக்க வேண்டும். இஸ்லாமுக்கு மாறியதற்கான மத அமைப்பின் சான்றிதழ் மட்டும் இதற்குப் போதாது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. சமூகச் சான்றிதழ் வழங்கும் அதிகாரத்தைத் தனியார் மத அமைப்புகளிடம் அரசு ஒப்படைக்க முடியாது என்பதும் தீர்ப்பில் வலியுறுத்தப்பட்டது.
இந்தத் தீர்ப்பைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, பட்டியலினத்தவர் (SC) இடஒதுக்கீட்டுக்கும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (BC) இடஒதுக்கீட்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் கவனிக்க வேண்டும். அரசியலமைப்பின் 1950ஆம் ஆண்டு பட்டியலினச் சாதிகள் தொடர்பான ஆணைப்படி, இந்து, சீக்கிய அல்லது புத்த மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கே பட்டியலினத்தவர் என்ற அங்கீகாரம் வழங்கப்படுகிறது. இஸ்லாம் அல்லது கிறிஸ்தவ மதத்துக்கு மாறும்போது அந்தச் சட்ட அங்கீகாரம் தொடராது என உச்ச நீதிமன்றம் ஏற்கெனவே தனியாகத் தீர்ப்பளித்துள்ளது. தற்போதைய வழக்கு, மதம் மாறிய ஒருவர் முஸ்லிம் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான இடஒதுக்கீட்டைப் பெறுவதற்கான தகுதியைப் பற்றியது.
மதமாற்றம் என்பது ஒருவரின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கை மற்றும் விருப்பம் தொடர்பான முடிவு. அதே நேரத்தில், அரசின் இடஒதுக்கீட்டுச் சலுகைகள் குறிப்பிட்ட சட்ட விதிகளின் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகின்றன. எனவே, மதம் மாறியதற்காக மட்டும் புதிய சமூகப் பிரிவின் கீழ் சலுகை பெற முடியாது என்பதே இந்தத் தீர்ப்பு வலியுறுத்தும் சட்டக் கருத்தாகும். இடஒதுக்கீட்டுக்கான தகுதியைத் தீர்மானிக்கும்போது, சம்பந்தப்பட்ட சமூகத்தின் சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரமும் தனிநபரின் தகுதிகளும் தனித்தனியாகப் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.