இந்தியா

ஒன்பதாம் வகுப்பு கல்வி... ஆங்கிலமே தெரியாது! இன்று நிறுவனத்தின் முக்கிய பொறுப்பில் இருக்கும் மனிதரின் வெற்றிக் கதை

வேலைவாய்ப்பு மேலாளர்கள் கவனிக்கும் வகையில் ஒரு ரெஸ்யூமே கூட இல்லை

Mahalakshmi Somasundaram

ஒரு நல்ல வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்றால் உயர்கல்வி, சரளமான ஆங்கிலம், கவர்ச்சிகரமான ரெஸ்யூமே மற்றும் பல ஆண்டுகள் அனுபவம் அவசியம் என்ற எண்ணம் இன்னும் பலரிடமும் இருக்கிறது. வேலைவாய்ப்பு அறிவிப்புகளைப் பார்த்தாலே, பல்வேறு தகுதிகள் மற்றும் திறன்கள் பட்டியலிடப்பட்டிருக்கும். இதனால் திறமை இருந்தாலும், போதுமான கல்வித் தகுதி இல்லாதவர்கள் தங்களுக்கான வாய்ப்புகளை இழந்து விடுகிறார்கள். ஆனால் சில நேரங்களில், ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்றுவது அவரது சான்றிதழ்கள் அல்ல; அவருக்குக் கிடைக்கும் ஒரு நம்பிக்கையும், அதை வழங்கும் ஒருவரின் பார்வையும்தான். ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தொழில்முனைவோரின் அனுபவம் தற்போது சமூக ஊடகங்களில் பெரும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்த, ஆங்கிலம் பேசத் தெரியாத, டாக்ஸி ஓட்டுநராக இருந்த ஒருவரை தனது நிறுவனத்தின் முதல் ஊழியராக வேலைக்கு எடுத்த அவர், பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதே நபர் இன்று நிறுவனத்தின் கொள்முதல் (Procurement) துறையை வழிநடத்தும் பொறுப்பில் இருப்பதாக பகிர்ந்திருப்பது பலரையும் சிந்திக்க வைத்துள்ளது.

இந்தக் கதையைப் பகிர்ந்தவர், ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த தொழில்முனைவோர் மற்றும் AdOnMo நிறுவனத்தின் இணை நிறுவனர் ஸ்ரவந்த் கஜுலா. அவர் தனது சமூக வலைத்தள பதிவில், "பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் வேலைக்கு எடுத்த முதல் ஊழியர் ஒரு டாக்ஸி டிரைவர். அவர் ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருந்தார். ஆங்கிலம் தெரியாது. நிறுவன அனுபவம் இல்லை. வழக்கமான வேலைவாய்ப்பு மேலாளர்கள் கவனிக்கும் வகையில் ஒரு ரெஸ்யூமே கூட இல்லை" என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்தப் பதிவு ஆயிரக்கணக்கானோரால் பகிரப்பட்டு, வேலைவாய்ப்பு உலகில் புதிய விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அந்த நபரை வேலைக்கு எடுத்ததற்கான காரணத்தையும் ஸ்ரவந்த் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக விளக்கியுள்ளார். கல்வித் தகுதியை விட, அவரிடம் இருந்த நேர்மை, கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம், கடினமாக உழைக்கும் மனப்பான்மை மற்றும் "எப்படியாவது முன்னேற வேண்டும்" என்ற பசி ஆகியவையே தன்னை கவர்ந்ததாக அவர் கூறியுள்ளார். ஒரு நிறுவனத்தை உருவாக்கும்போது, சில நேரங்களில் திறமையை விட மனநிலையே முக்கியமானதாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர் இந்த முடிவை எடுத்ததாக தெரிவித்துள்ளார்.

ஆனால் வேலை கொடுத்ததுடன் அந்தப் பயணம் முடிந்துவிடவில்லை. உண்மையான மாற்றம் அதற்குப் பிறகுதான் தொடங்கியது. புதிய ஊழியருக்கு பேசும் ஆங்கிலப் பயிற்சி (Spoken English) ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. நிறுவனத்தின் பல்வேறு பணிகளில் நேரடியாக ஈடுபடுத்தப்பட்டார். சிறிய பொறுப்புகளிலிருந்து பெரிய பொறுப்புகள் வரை படிப்படியாக வழங்கப்பட்டன. அவரை ஒரு சாதாரண ஊழியராக மட்டும் அல்லாமல், எதிர்காலத்தில் வளரக்கூடிய ஒருவராக நிறுவனம் அணுகியதாக ஸ்ரவந்த் தனது பதிவில் குறிப்பிட்டுள்ளார். "அவர் வளர்வார் என்று நாங்கள் நம்பினோம். அவர் வளர்ந்தது மட்டும் இல்லை; உயர்ந்து பறந்தார்" என்ற அவரது வார்த்தைகள் பலரது கவனத்தை ஈர்த்தன. இன்று அந்த டாக்ஸி ஓட்டுநர், நிறுவனத்தின் Procurement துறையின் தலைவராக செயல்பட்டு வருகிறார். நாடு முழுவதும் நிறுவனத்தின் கொள்முதல் நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும் முக்கிய பொறுப்பை அவர் ஏற்றுள்ளார். ஒரு காலத்தில் டாக்ஸி ஓட்டியவர், இன்று பல கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான வணிக முடிவுகளில் பங்கேற்கும் நிலைக்கு வந்திருப்பது, தொடர்ச்சியான கற்றல் மற்றும் வாய்ப்பின் சக்தியை வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்தச் சம்பவம் வேலைவாய்ப்பு முறைகள் குறித்து முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. பல நிறுவனங்கள் இன்று கல்வித் தகுதி, மதிப்பெண்கள் மற்றும் முன்னணி கல்வி நிறுவனங்களில் படித்தவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. ஆனால் உலகம் முழுவதும் "Skills-based Hiring" என்ற புதிய அணுகுமுறை வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. அதாவது, ஒரு நபர் என்ன படித்தார் என்பதை விட, அவர் என்ன செய்ய முடியும், எவ்வளவு வேகமாகக் கற்றுக்கொள்ள முடியும், குழுவுடன் இணைந்து செயல்பட முடியுமா என்பதற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. சமூக வலைத்தளங்களில் இந்தப் பதிவு வெளியான பிறகு ஆயிரக்கணக்கானோர் தங்களது கருத்துகளைப் பகிர்ந்தனர். உண்மையான தலைமைத்துவம் என்பது திறமையானவர்களை மட்டும் தேர்வு செய்வது அல்ல; மற்றவர்கள் கவனிக்காத திறமையை கண்டறிந்து வளர்ப்பதில்தான் இருக்கிறது என்று பலர் பாராட்டினர். சில மனிதவள (HR) நிபுணர்கள் கூட, "ஒரு நிறுவனத்தின் கலாச்சாரம் அதன் சுவர்களில் எழுதப்படுவதில்லை; அது எடுக்கும் மனிதர்களில் தெரியும்" என்று கருத்து தெரிவித்தனர்.

இன்றைய இளைஞர்களுக்கும் இந்தக் கதை ஒரு முக்கியமான பாடத்தை வழங்குகிறது. ஆங்கிலம் தெரியவில்லை, உயர்கல்வி இல்லை, பெரிய கல்லூரியில் படிக்கவில்லை என்பதால் வாழ்க்கை முடிந்துவிடாது. தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மை, நேர்மை, ஒழுக்கம் மற்றும் உழைப்பில் நிலைத்திருக்கும் குணம் இருந்தால், வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது அதை வெற்றியாக மாற்ற முடியும் என்பதை இந்த அனுபவம் நிரூபிக்கிறது. அதே நேரத்தில், நிறுவனங்களுக்கும் இது ஒரு சிந்தனையை ஏற்படுத்துகிறது. சில நேரங்களில் ஒரு ரெஸ்யூமே ஒரு மனிதரின் முழு திறமையையும் சொல்லாது. நேர்முகத் தேர்வில் வெளிப்படாத பல திறமைகள், சரியான சூழல் கிடைத்த பிறகே வெளிப்படும். அதனால் ஊழியர்களை தேர்வு செய்வதோடு நிற்காமல், அவர்களை தொடர்ந்து பயிற்சி அளித்து வளர்ப்பதும் ஒரு நிறுவனத்தின் முக்கிய பொறுப்பாக மாறுகிறது.

வேலைவாய்ப்பு உலகம் இன்று வேகமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. பட்டங்களும் சான்றிதழ்களும் இன்னும் முக்கியமானவைதான். ஆனால் அவற்றோடு சேர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வம், மாற்றங்களை ஏற்கும் மனநிலை, பொறுப்புணர்வு மற்றும் விடாமுயற்சி ஆகியவையும் வெற்றியை நிர்ணயிக்கும் முக்கிய காரணிகளாக மாறியுள்ளன. டாக்ஸி ஓட்டுநராகத் தொடங்கி, ஒரு நிறுவனத்தின் முக்கிய நிர்வாகப் பொறுப்பை அடைந்த இந்த மனிதரின் பயணம், "வாய்ப்பு கிடைத்தால் வாழ்க்கை மாறும்; ஆனால் அந்த வாய்ப்பை வெற்றியாக மாற்றுவது உழைப்புதான்" என்ற உண்மையை மீண்டும் ஒருமுறை உலகிற்கு நினைவூட்டுகிறது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்