கிராமப்புற இளைஞர்களுக்கு கூலி வேலை மட்டும் போதாது… நீடித்த வருமானம் தரும் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் தேவை!

இந்தியாவின் கிராமப்புற பொருளாதாரம் கடந்த சில ஆண்டுகளில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களை சந்தித்து வருகிறது. விவசாயத்தை மட்டுமே நம்பியிருந்த பல கிராமப்புற குடும்பங்கள் தற்போது சிறு தொழில், சேவைத் துறை, டிஜிட்டல் வர்த்தகம், உணவு பதப்படுத்துதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளுடன் இணைந்து வருகின்றன. இதனால் கிராமப்புற மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் அணுகுமுறையிலும் மாற்றம் தேவை என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. குறிப்பாக, அரசின் வேலை உறுதித் திட்டங்கள் உடனடி வருமானத்துக்கு உதவினாலும், நீண்டகால வாழ்க்கை முன்னேற்றத்துக்கு திறன் மற்றும் நிலையான வேலைவாய்ப்புகள் அவசியமாகின்றன.

இந்த பின்னணியில் Viksit Bharat–Guarantee for Rozgar and Ajeevika Mission (Gramin) எனப்படும் VB-G RAM-G திட்டம் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. கடந்த ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், கிராமப்புற மக்களுக்கு ஆண்டுக்கு 125 நாட்கள் ஊதிய வேலை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. விரைவான பணப் பரிமாற்றம் மற்றும் தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான செயல்பாடுகள் உள்ளிட்ட அம்சங்களும் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன. இதற்காக ரூ.95,692 கோடி அளவிலான நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் திட்டத்தின் தொடக்க காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட வேலைவாய்ப்பில் கணிசமான சரிவு ஏற்பட்டிருப்பதாக சில அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன.

இந்த எண்ணிக்கையை மட்டும் வைத்து திட்டத்தின் வெற்றி அல்லது தோல்வியை உடனடியாக மதிப்பிட முடியாது. புதிய திட்டம் நடைமுறைக்கு வரும் ஆரம்ப கட்டத்தில் பல்வேறு நிர்வாக மற்றும் செயல்பாட்டு காரணங்களால் வேலைவாய்ப்பு எண்ணிக்கையில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த நிலை ஒரு முக்கியமான கேள்வியை முன்வைக்கிறது. கிராமப்புற மக்களுக்கு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான நாட்களுக்கு கூலி வேலை வழங்குவது மட்டுமே எதிர்கால வேலைவாய்ப்புக் கொள்கையின் மையமாக இருக்க வேண்டுமா என்பதே அந்தக் கேள்வி.

இந்தியாவின் கிராமப்புற சூழலும் வேகமாக மாறியுள்ளது. தொழில்துறை நடவடிக்கைகள் நகரங்களைத் தாண்டி பல பகுதிகளுக்கு விரிவடைந்து வருகின்றன. அதேபோல், இணைய வசதியும் ஸ்மார்ட்போன் பயன்பாடும் கிராமங்களுக்குள் ஆழமாக சென்றுள்ளன. நாட்டின் சுமார் 950 மில்லியன் செயலில் உள்ள இணையப் பயனர்களில் கிராமப்புறப் பயனர்கள் முக்கியமான பங்கை வகிக்கின்றனர். இதன் தாக்கம் நுகர்விலும் தெரிகிறது. கிராமப்புறங்களில் அன்றாட நுகர்வுப் பொருட்களுக்கான தேவை நகர்ப்புறங்களை விட வேகமாக வளர்ந்து வருவதாகவும், கிராமப்புற சந்தையின் மதிப்பு தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

கிராமப்புற இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகளும் இதனுடன் மாறியுள்ளன. முன்பை விட கல்வி, இணையம் மற்றும் தகவல்களுக்கான அணுகல் அதிகரித்துள்ளதால், இன்றைய இளைஞர்கள் தங்களது திறமைக்கு ஏற்ற வேலைவாய்ப்புகளை எதிர்பார்க்கின்றனர். குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு பொதுப்பணிகளில் உடல் உழைப்பை வழங்குவது மட்டுமே அவர்களின் நீண்டகால தொழில் இலக்காக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இதனால், உடனடி வருமானத்தை வழங்கும் திட்டங்களுடன் சேர்த்து, திறன் மேம்பாடு மற்றும் நிரந்தர வேலைவாய்ப்புக்கான பாதைகளையும் உருவாக்க வேண்டிய தேவை அதிகரித்துள்ளது.

இதில் முக்கிய வாய்ப்புகளில் ஒன்றாக உணவு பதப்படுத்தும் துறை பார்க்கப்படுகிறது. பால், தானியங்கள், பழங்கள், காய்கறிகள், மசாலாப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட ஏராளமான மூலப்பொருட்கள் கிராமப்புறங்களில் இருந்தே கிடைக்கின்றன. அவற்றை உள்ளூரிலேயே பதப்படுத்தி மதிப்பு கூட்டினால், விவசாயிகளுக்கு கூடுதல் சந்தை வாய்ப்பும், உள்ளூர் மக்களுக்கு புதிய வேலைவாய்ப்பும் கிடைக்க முடியும். பெரிய தொழிற்சாலைகள் மட்டுமல்லாமல், சிறிய மற்றும் நடுத்தர அளவிலான உணவு பதப்படுத்தும் நிறுவனங்களும் இந்த மாற்றத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்க முடியும்.

அதேபோல், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தித் துறையும் கிராமப்புற வேலைவாய்ப்புக்கு புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்கக்கூடியதாக உள்ளது. சூரிய மின்சாரம், காற்றாலை, மின்சார உபகரணங்கள் பராமரிப்பு, சிறிய அளவிலான எரிசக்தி அமைப்புகள் போன்ற துறைகளில் உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கு பயிற்சி வழங்க முடியும். இதன் மூலம் கிராமங்களில் இருந்து நகரங்களுக்கு வேலை தேடி செல்ல வேண்டிய நிலையை ஓரளவு குறைக்க முடியும். தூய்மையான எரிசக்தி இலக்குகளுடன் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தையும் இணைக்க முடியும்.

கிராமப்புறங்களில் சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்களுக்கான கிளஸ்டர்களை உருவாக்குவதும் மற்றொரு வழியாக இருக்கலாம். விவசாய உபகரணங்கள், ஜவுளி, கட்டுமானப் பொருட்கள், மருத்துவ உபகரணங்கள், நுகர்வோர் பொருட்கள் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்யும் சிறு நிறுவனங்கள் ஒரே பகுதியில் உருவானால், உள்ளூர் தொழிலாளர்களுக்கு தொடர்ந்து வேலை கிடைக்கும். இதற்கு முதலீடு, தொழில்நுட்பம், திறன் பயிற்சி மற்றும் சந்தை இணைப்பு ஆகியவை ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும்.

கிராமப்புற சுகாதாரம், வேளாண் பொருட்கள் சேமிப்பு மற்றும் போக்குவரத்து, டிஜிட்டல் சேவைகள் போன்ற துறைகளும் வேலைவாய்ப்பை விரிவுபடுத்தக்கூடியவை. குறிப்பாக, உள்ளூர் தேவையும் உள்ளூர் மனிதவளமும் இருக்கும் இடங்களில் தொழில் வாய்ப்புகளை உருவாக்குவது நீடித்த பலனை தரக்கூடும். இதற்காக அரசு நேரடியாக ஒவ்வொரு வேலைவாய்ப்பையும் உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, தனியார் முதலீடு மற்றும் உள்ளூர் தொழில்முனைவோரை ஊக்குவிக்கும் சூழலை உருவாக்குவது முக்கியமாகும்.

அதே நேரத்தில், வருமானப் பாதுகாப்பு தேவைப்படும் மிகவும் பின்தங்கிய குடும்பங்களுக்கு அரசின் ஆதரவு திட்டங்கள் தொடர்ந்து அவசியமானவை. வேலைவாய்ப்பு உருவாகும் வரை அல்லது வருமானத்தில் திடீர் பாதிப்பு ஏற்படும் காலங்களில் இத்தகைய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் குடும்பங்களை ஆதரிக்கின்றன. எனவே, கூலி வேலை உறுதித் திட்டங்களை முற்றிலும் மாற்றுவது என்பதல்ல முக்கியமான விஷயம். அவற்றுடன் சேர்த்து, மக்கள் நிரந்தரமான மற்றும் திறன் சார்ந்த வேலைகளுக்கு நகரும் வகையில் அடுத்த கட்டத்தை உருவாக்குவதே முக்கியம்.

உடனடி தேவைக்கு கூலி வேலை ஒரு ஆதரவாக இருக்கலாம்; ஆனால் எதிர்காலத்திற்கு நிலையான வேலைவாய்ப்பும் தொழில் திறனும் அவசியம். கிராமப்புற இந்தியாவின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சி, அதிக நாட்கள் வேலை வழங்குவதைக் காட்டிலும் அதிக மதிப்பு உருவாக்கும் வேலைகளை உருவாக்குவதில் இருக்கிறது. விவசாயம், உணவு பதப்படுத்துதல், உற்பத்தி, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி, சுகாதாரம் மற்றும் சேவைத் துறைகளை கிராமங்களுடன் வலுவாக இணைத்தால், வேலை தேடும் இளைஞர்கள் மட்டுமல்லாமல் ஒட்டுமொத்த கிராமப்புற பொருளாதாரமும் புதிய பாதையில் முன்னேற முடியும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்