இன்று "துபாய்" என்று சொன்னாலே உலகத் தரத்திலான நகரங்கள், வானளாவிய கட்டிடங்கள், சர்வதேச வர்த்தகம், சுற்றுலா மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஆகியவை நினைவுக்கு வருகின்றன. வளைகுடா நாடுகளின் பொருளாதார மையமாக திகழும் இந்த நகரம், இன்று ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் (UAE) மிக முக்கியமான எமிரேட்களில் ஒன்றாக உள்ளது. ஆனால் வரலாற்றுப் பக்கங்களைத் திருப்பிப் பார்த்தால், துபாயின் அரசியல் மற்றும் நிர்வாகப் பயணம் முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருந்துள்ளது. சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் துபாய் மற்றும் வளைகுடாவின் பல பகுதிகள் நேரடியாக லண்டனில் இருந்து அல்ல, பிரிட்டிஷ் இந்திய நிர்வாகத்தின் கீழ் செயல்பட்டன என்பது பலருக்கும் ஆச்சரியமான தகவலாகும். சமீபத்தில் வரலாற்றாசிரியர் சாம் டால்ரிம்பிள் பகிர்ந்துள்ள ஆய்வுகள், இந்திய துணைக்கண்டத்திற்கும் வளைகுடா பிராந்தியத்திற்கும் இடையே இருந்த இந்த அரிய வரலாற்றுத் தொடர்பை மீண்டும் உலக கவனத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளன.
பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் "பிரிட்டிஷ் இந்தியா" என்பது இன்றைய இந்திய எல்லைகளுக்குள் இருந்த பகுதிகளை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அப்போது பிரிட்டிஷ் பேரரசின் நிர்வாக வசதிக்காக பல வெளிப்புற பாதுகாப்புப் பகுதிகளும் (Protectorates) இந்திய நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டிருந்தன. இன்றைய துபாய், அபுதாபி, குவைத், கத்தார், பஹ்ரைன் மற்றும் ஓமான் போன்ற பகுதிகளுடன் தொடர்புடைய நிர்வாக நடவடிக்கைகளில் இந்தியாவின் வைஸ்ராய் அலுவலகமும் இந்திய அரசியல் சேவையும் முக்கிய பங்காற்றியதாக வரலாற்று ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. அதாவது, இந்த பகுதிகள் நேரடியாக இந்தியாவின் ஒரு மாநிலமாக இல்லை என்றாலும், நிர்வாக ரீதியாக இந்திய ஆட்சித் தளத்தின் கீழ் இணைக்கப்பட்டிருந்தன.
இந்த வரலாற்றின் சுவாரஸ்யமான அம்சம் என்னவென்றால், 1947-ல் இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்கு முன்பாக, இந்த வளைகுடா பாதுகாப்புப் பகுதிகளின் எதிர்காலம் குறித்தும் பிரிட்டிஷ் நிர்வாகத்தில் ஆலோசனைகள் நடைபெற்றதாக கூறப்படுகிறது. இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் உருவாகவிருந்த சூழலில், இந்த பகுதிகள் எந்த நிர்வாக அமைப்பின் கீழ் செல்ல வேண்டும் என்ற கேள்வியும் பரிசீலிக்கப்பட்டதாக வரலாற்று குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. இருப்பினும், இறுதியில் பிரிட்டிஷ் அரசு இந்த வளைகுடா பகுதிகளை இந்திய நிர்வாகத்திலிருந்து தனியாக பிரித்து, தனித்த நிர்வாக அமைப்பின் கீழ் மாற்றியது. இந்த மாற்றம் 1947-ஆம் ஆண்டு இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் சுதந்திரம் பெறுவதற்கு முன்பே நடைபெற்றதால், பின்னர் அவை இந்தியா அல்லது பாகிஸ்தானுடன் இணையும் நிலை உருவாகவில்லை.
இந்த நிர்வாகத் தொடர்பு வெறும் அரசியல் மட்டுமல்ல. அன்றைய காலகட்டத்தில் இந்திய அதிகாரிகள் வளைகுடா பகுதிகளில் பணியாற்றினர். இந்திய ராணுவப் பிரிவுகள் சில பாதுகாப்புப் பொறுப்புகளை மேற்கொண்டன. இந்திய நாணயமும், இந்திய தபால் மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளும் பல பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன. மேலும், ஏடன் (Aden) போன்ற பகுதிகளில் வசித்த மக்களுக்கு இந்திய பேரரசு பாஸ்போர்ட்டுகள் வழங்கப்பட்டதாகவும் வரலாற்று ஆவணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இது இந்தியா மற்றும் வளைகுடா நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவு இன்று உருவானதல்ல; நூற்றாண்டுக்கு முன்பே வலுவான நிர்வாக மற்றும் வர்த்தக தொடர்புகள் இருந்தன என்பதை காட்டுகிறது.
அதேநேரத்தில், "துபாய் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது" அல்லது "துபாய் இந்தியாவாக மாறவிருந்தது" என்று எளிமையாக கூறுவது வரலாற்றை முழுமையாக பிரதிபலிக்காது என்று சில வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் விளக்குகின்றனர். உண்மையில், அது பிரிட்டிஷ் பேரரசின் நிர்வாக அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இந்தியாவின் மூலம் நிர்வகிக்கப்பட்டது. சுதந்திர இந்தியாவின் அரசியல் அமைப்புடன் அது நேரடியாக இணைக்கப்பட்ட நிலை இல்லை. எனவே இந்த வரலாற்றை சரியான பின்னணியுடன் புரிந்துகொள்வது மிகவும் அவசியம்.
1947-ஆம் ஆண்டு இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் சுதந்திரம் பெற்றபோது, இரு நாடுகளும் நூற்றுக்கணக்கான சமஸ்தானங்களை (Princely States) தங்களுடன் இணைக்கும் சவாலில் கவனம் செலுத்தின. ஜூனாகட், ஹைதராபாத், ஜம்மு-காஷ்மீர் போன்ற பகுதிகள் அப்போது பெரிய அரசியல் விவாதங்களாக மாறின. ஆனால் வளைகுடா பாதுகாப்புப் பகுதிகள் ஏற்கனவே இந்திய நிர்வாகத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருந்ததால், அந்த இணைப்பு செயல்முறையின் பகுதியாக அவை அமையவில்லை. இதுவே பின்னர் தனித்தனி வளைகுடா நாடுகள் உருவாகும் பாதையை அமைத்தது.
இன்றைய இந்தியா–ஐக்கிய அரபு அமீரக உறவைப் பார்க்கும்போது, இந்த வரலாற்றுத் தொடர்பு இன்னும் சுவாரஸ்யமாகத் தெரிகிறது. UAE-யில் இன்று 35 லட்சத்திற்கும் அதிகமான இந்தியர்கள் வசித்து வருகின்றனர். துபாயின் வர்த்தகம், கட்டுமானம், மருத்துவம், தகவல் தொழில்நுட்பம், வங்கி, கல்வி உள்ளிட்ட பல துறைகளில் இந்தியர்கள் முக்கிய பங்களிப்பு செய்து வருகின்றனர். இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பொருளாதார உறவு பல பில்லியன் டாலர்களை எட்டியுள்ளது. எனவே, வரலாற்றில் இருந்த நிர்வாகத் தொடர்பு இன்று பொருளாதார மற்றும் மனித வளத் தொடர்பாக வளர்ந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக பார்க்கப்படுகிறது.
வரலாறு என்பது "என்ன நடந்தது?" என்ற கேள்விக்கான பதில் மட்டுமல்ல; "என்ன நடந்திருக்கலாம்?" என்ற சிந்தனையையும் உருவாக்குகிறது. துபாய், அபுதாபி உள்ளிட்ட வளைகுடா பகுதிகள் வேறு அரசியல் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தால், இன்று மத்திய கிழக்கின் அரசியல் வரைபடமும், உலக பொருளாதாரத்தின் மையங்களும் வேறுபட்டிருக்க வாய்ப்பு இருந்திருக்கலாம். ஆனால் வரலாறு எடுத்த முடிவுகள், இன்றைய உலக அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளன.
துபாய் இன்று உலகின் மிக முன்னேறிய நகரங்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், அதன் கடந்த காலத்தில் இந்தியாவுடன் இருந்த நிர்வாக மற்றும் வரலாற்று தொடர்பு, இரு பிராந்தியங்களின் உறவு எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த மறக்கப்பட்ட வரலாறு, இந்தியா மற்றும் வளைகுடா நாடுகளுக்கிடையேயான உறவு சமீபத்திய ஒன்றல்ல; பல தசாப்தங்களாக உருவாகி வந்த ஒரு நீண்ட பயணத்தின் தொடர்ச்சிதான் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.