விண்வெளி ஆராய்ச்சி என்றாலே பொதுவாக விண்கலங்கள், செயற்கைக்கோள்கள், விண்வெளி வீரர்கள், கோள்கள் போன்றவையே நம் நினைவுக்கு வரும். ஆனால் 1984ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா மேற்கொண்ட ஒரு பரிசோதனை சற்று வித்தியாசமானது. மனிதர்கள் அல்ல; ஆயிரக்கணக்கான தேனீக்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பி, புவியீர்ப்பு விசை இல்லாத சூழலில் அவற்றின் இயல்பான வாழ்க்கை மற்றும் தேன்கூடு உருவாக்கும் திறன் எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கவனித்தனர். இந்த பரிசோதனை, சிறிய உயிரினங்கள்கூட முற்றிலும் மாறுபட்ட சூழலுக்கு எவ்வாறு தங்களை மாற்றிக்கொள்ள முடியும் என்பதற்கான சுவாரஸ்யமான தகவல்களை வழங்கியது.
இந்த ஆய்வு ஏப்ரல் 1984ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற NASA-வின் STS-41-C விண்வெளி ஓடப் பயணத்துடன் தொடர்புடையது. ஆயிரக்கணக்கான தேனீக்கள் பிரத்யேகமாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பில் விண்வெளிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டன. பூமியில் தேனீக்களின் செயல்பாடுகள் ஈர்ப்பு விசை, சுற்றுப்புற அமைப்பு மற்றும் உடலின் இயல்பான திசை உணர்வு போன்ற பல காரணிகளுடன் தொடர்புடையவை. ஆனால் விண்வெளியில் மைக்ரோகிராவிட்டி நிலை நிலவுவதால், அவற்றுக்கு பழக்கமான “மேல்-கீழ்” என்ற உணர்வு முற்றிலும் மாறுகிறது. இந்த மாற்றம் தேனீக்களின் பறக்கும் முறையிலும் தேன்கூடு கட்டும் செயலிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா என்பதே பரிசோதனையின் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது.
விண்வெளியை அடைந்த ஆரம்ப கட்டத்தில் தேனீக்களுக்கு இந்த புதிய சூழல் எளிதாக இருக்கவில்லை. பூமியில் பறப்பதற்கு அவற்றின் உடல் இயக்கங்கள் மற்றும் சுற்றுப்புறத்துடன் உள்ள தொடர்பு முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. ஆனால் மைக்ரோகிராவிட்டியில் அந்த இயல்பான நிலை மாறியதால், சில தேனீக்கள் விண்கலத்தின் சுவர்களில் மோதியதாகவும், பறக்கும் போது திசையை சரியாக கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமம் ஏற்பட்டதாகவும் பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் விண்வெளிச் சூழல் ஒரு சிறிய உயிரினத்தின் இயல்பான இயக்கத்தையே எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்களால் நேரடியாக கவனிக்க முடிந்தது.
ஆனால் இந்த சிரமம் நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. சில நாட்கள் கடந்தபின் தேனீக்கள் மைக்ரோகிராவிட்டி சூழலுக்கு படிப்படியாக பழகத் தொடங்கின. பறக்கும் முறையிலும் அவற்றின் இயக்கத்திலும் மாற்றம் ஏற்பட்டது. புதிய சூழலை ஏற்றுக்கொண்டு இயல்பான செயல்பாடுகளுக்குத் திரும்பிய இந்த மாற்றம், உயிரினங்களின் தகவமைப்பு திறனைப் புரிந்துகொள்ள முக்கியமானதாக இருந்தது. அதாவது, பூமியில் உருவான ஒரு இயற்கையான நடத்தை, சுற்றுச்சூழல் மாறியவுடன் முழுமையாக அழிந்துவிட வேண்டியதில்லை; அதற்கு பதிலாக உயிரினங்கள் புதிய சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களின் செயல்பாடுகளை மாற்றிக்கொள்ளக்கூடும் என்பதற்கான உதாரணமாக இந்தப் பரிசோதனை அமைந்தது.
இந்தப் பரிசோதனையின் மிகவும் சுவாரஸ்யமான பகுதி தேன்கூடு கட்டும் செயல்பாடாகும். தேனீக்கள் பூமியில் துல்லியமான அறுகோண வடிவமைப்பில் தேன்கூடுகளை உருவாக்குகின்றன. இந்த கட்டமைப்பு தேனை சேமிப்பதற்கும், கூட்டின் வாழ்க்கைச் சுழற்சிக்கும் மிகவும் முக்கியமானது. ஆனால் புவியீர்ப்பு இல்லாத சூழலில் அவை இதே பணியைச் செய்ய முடியுமா என்பது அப்போது ஒரு முக்கியமான அறிவியல் கேள்வியாக இருந்தது. மைக்ரோகிராவிட்டி நிலையில் தேனீக்கள் சுமார் 200 சதுர செ.மீ. அளவிலான தேன்கூடு உருவாக்கியதாக ஆய்வுத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
இதன் மூலம் தேன்கூடு உருவாக்குவதற்கு பூமியின் ஈர்ப்பு விசை மட்டும் அடிப்படை காரணியாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது தெரியவந்தது. தேனீக்களின் உடல் இயக்கம், ஒன்றுக்கொன்று வழங்கும் தகவல்கள், கூட்டாக செயல்படும் திறன் மற்றும் இயற்கையாகவே உள்ள கட்டுமான நடத்தை ஆகியவை இந்த செயல்பாட்டில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன என்பதை ஆய்வு சுட்டிக்காட்டியது. பூமியில் காணப்படும் அதே வடிவத்தை விண்வெளியிலும் உருவாக்க முயற்சித்த இந்த சிறிய உயிரினங்களின் செயல்பாடு, உயிரியல் மற்றும் விண்வெளி அறிவியலின் சந்திப்பில் ஒரு முக்கியமான ஆய்வாக பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த ஆய்வில் தேன்கூடு மட்டும் கவனிக்கப்படவில்லை. தேனீக்களின் உயிர்வாழ்வு, பறக்கும் விதம், உணவு சேமிப்பு மற்றும் கூட்டின் இனப்பெருக்க செயல்பாடுகளும் கண்காணிக்கப்பட்டன. ராணித் தேனீ சுமார் 35 முட்டைகளை இட்டதாக ஆய்வுத் தகவல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அவை பூமிக்கு திரும்பிய பின்னர் வழக்கமான சூழலில் தொடர்ந்து வளரவில்லை என்றாலும், மைக்ரோகிராவிட்டியில் ஒரு தேனீக் கூட்டம் சில அடிப்படை உயிரியல் செயல்பாடுகளைத் தொடர முடியும் என்பதை இது காட்டியது.
இத்தகைய பரிசோதனைகள் வெறும் வித்தியாசமான அறிவியல் முயற்சிகள் அல்ல. எதிர்காலத்தில் மனிதர்கள் நீண்ட காலம் விண்வெளியில் வாழ வேண்டிய சூழல் உருவானால், பூமியின் சுற்றுச்சூழல் இல்லாத நிலையில் உயிரினங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும். குறிப்பாக உணவு உற்பத்தி, தாவர வளர்ப்பு, உயிரியல் அமைப்புகள் மற்றும் மூடிய சூழலில் உயிரினங்களின் பராமரிப்பு போன்ற துறைகளில் இதுபோன்ற ஆய்வுகள் முக்கியமான அடிப்படைத் தகவல்களை வழங்குகின்றன.
1984ஆம் ஆண்டின் இந்த தேனீ பரிசோதனை, விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் சில நேரங்களில் மிகச் சிறிய உயிரினங்கள்கூட மிகப்பெரிய அறிவியல் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்க உதவுகின்றன என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பூமியில் இயல்பாகத் தோன்றும் ஒரு தேன்கூடு, புவியீர்ப்பு இல்லாத விண்வெளியில் உருவாகுமா என்ற எளிய கேள்வியிலிருந்து தொடங்கிய இந்த ஆய்வு, உயிரினங்களின் தகவமைப்பு திறன் மற்றும் கூட்டுச் செயல்பாட்டின் வலிமையை வெளிப்படுத்தியது. மனிதன் விண்வெளியில் நீண்ட பயணங்களை மேற்கொள்ளத் தயாராகும் காலத்தில், அந்தப் பயணத்துக்கு முன்பே சிறிய தேனீக்கள் வழங்கிய இந்தப் பாடம் இன்னும் அறிவியல் உலகில் சுவாரஸ்யமானதாகவே உள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்