கிருஷ்ணரின் காலில் பாய்ந்த அம்பு! மகாபாரதப் போருக்குப் பின் துவாரகையை அழித்த காந்தாரியின் சாபம்!

மகாபாரதப் போர் என்பது வெறும் நன்மைகளுக்கும் தீமைகளுக்கும் இடையே நடந்த ஒரு சாதாரணப் போர் மட்டுமல்ல, அது மனித வாழ்க்கையின் கர்மா மற்றும் விதியின் பலன்களை அணுவணுவாக விளக்கும் ஒரு உன்னதமான காவியமாகும். குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனுக்குக் கீதை உபதேசம் செய்து பாண்டவர்களை வெற்றி பெறச் செய்த பகவான் கிருஷ்ணர், உலகையே ஆட்டிப்படைத்த ஒரு மாபெரும் சக்தியாகத் திகழ்ந்தார். ஆனால், அப்படிப்பட்ட பரந்தாமனே தனது வாழ்நாளின் இறுதிப் பகுதியில் ஒரு சாதாரண வேடனின் அம்பு பாய்ந்து தனது அவதாரத்தை முடிக்க வேண்டியிருந்தது என்பது பலரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தும் ஒரு ஆன்மீக ரகசியமாகும். உலகையே காக்கும் கடவுளுக்கு ஏன் இப்படி ஒரு நிலைமை ஏற்பட்டது என்பதன் பின்னணியில், தனது 100 பிள்ளைகளையும் போரில் இழந்த ஒரு தாயின் கண்ணீரும், அவள் ஆவேசமாக விட்ட பயங்கர சாபமும் தான் மிக முக்கியக் காரணமாகும்.

மகாபாரதப் போர் முடிவடைந்து பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்ற பிறகு, போர்க்களத்தில் தனது நூறு பிள்ளைகளான கௌரவர்களையும் இழந்து தவித்த காந்தாரியைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறுவதற்காகக் கிருஷ்ணர் சென்றார். தன் பிள்ளைகளின் மரணத்திற்குக் கிருஷ்ணரின் சாணக்கியத்தனமும் சூழ்ச்சியும்தான் காரணம் என்று காந்தாரி ஆத்திரமடைந்தார். எல்லாவற்றையும் செய்யவல்ல கிருஷ்ணர் நினைத்திருந்தால் இந்த மாபெரும் உதிரப் போரைத் தடுத்திருக்கலாம் என்றும், ஆனால் அவர் அதைச் செய்யாமல் வேடிக்கை பார்த்தார் என்றும் அவள் கண்ணீர் வடித்தாள். ஒரு தாயின் சோகமும் கோபமும் உச்சமடைந்த அந்த கணத்தில், காந்தாரி கிருஷ்ணரை நோக்கி ஒரு பயங்கரமான சாபத்தை அளித்தார். குரு வம்சத்தைச் சேர்ந்த பிள்ளைகள் எப்படி ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொண்டு அழிந்தார்களோ, அதே போல இன்னும் 36 ஆண்டுகளில் கிருஷ்ணரின் சொந்த வம்சமான யாதவ குலமும் தனக்குள்ளேயே சண்டையிட்டு முற்றிலும் அழியும் என்று அவள் சாபமிட்டாள்.

மேலும், துவாரகை நகரம் ஒட்டுமொத்தமாக நீரில் மூழ்கி அழியும் என்றும், எல்லோரையும் இழந்து தவிக்கும் கிருஷ்ணர் காடுகளில் ஒரு அனாதையைப் போல அலைந்து திரிந்து மிகவும் கொடூரமான முறையில் மரணமடைவார் என்றும் காந்தாரி ஆவேசமாகக் கூறினாள். காந்தாரியின் இந்தச் சாபத்தைக் கேட்டு அஞ்சாத கிருஷ்ணர், ஒரு புன்னகையுடன் அதனை ஏற்றுக்கொண்டார். ஏனென்றால், யாதவ குலத்தினர் நாளுக்கு நாள் தங்களது வலிமையால் ஆணவம் கொண்டு தர்ம நெறிகளை மீறி நடந்து வந்ததால், அவர்களை அழிக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாக இருந்தது. காந்தாரியின் சாபம் என்பது யாதவ குலத்தின் அழிவிற்குக் கிடைத்த ஒரு உன்னதமான நிமித்தமாகவே கிருஷ்ணர் கருதினார்.

காந்தாரி சாபம் கொடுத்தபடியே சரியாக 36 ஆண்டுகள் கழித்து, துவாரகையில் இருந்த யாதவ குலத்து இளைஞர்கள் சாம்பனின் வயிற்றில் பிறந்த இரும்பு உலக்கையின் காரணமாகத் தங்களுக்குள்ளேயே பயங்கரமான முறையில் சண்டையிட்டுக் கொள்ளத் தொடங்கினர். மது போதையிலும் ஆணவத்திலும் மூழ்கிய அவர்கள், ஆயுதங்களை ஏந்தி ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொண்டு ஒட்டுமொத்தமாக மடிந்து போயினர். தனது கண் முன்னாலேயே தனது சொந்த வம்சத்தினர் அனைவரும் அழிவதைக் கண்ட கிருஷ்ணர், காந்தாரியின் சாபம் பலிக்கும் நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்தார். அவர் எல்லாவற்றையும் துறந்துவிட்டு அமைதியைத் தேடி காட்டின் உள்ளே சென்று ஒரு மரத்தின் நிழலில் ஓய்வெடுக்க அமர்ந்தார்.

கிருஷ்ணர் மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து தனது இடது காலை வலது காலின் மேல் போட்டு அசைத்துக் கொண்டிருந்தபோது, தூரத்தில் இருந்து பார்த்த ஜரா என்ற வேடன், கிருஷ்ணரின் அசைந்த பாதத்தை ஒரு மானின் முகம் என்று தவறாகக் கருதினான். அவன் தனது வில்லில் இருந்து கூர்மையான அம்பு ஒன்றை எய்தான். அந்த அம்பு கிருஷ்ணரின் பாதத்தின் நடுவே பாய்ந்து அவரது உடலுக்குள் நஞ்சு பரவியது. பதறிப்போய் ஓடிவந்த வேடன், தான் அடித்தது கடவுளை என்பதை அறிந்து கதறி அழுது மன்னிப்பு கேட்டான். ஆனால் கிருஷ்ணரோ, முற்பிறவியில் தான் ராமராக அவதரித்தபோது வாலியை மரத்தின் பின்னால் மறைந்து நின்று அம்பெய்துக் கொன்றதாகவும், அந்த கர்ம வினையின் பலனாகவே இந்தப் பிறவியில் வேடனாகப் பிறந்த வாலி (ஜரா) தன்னை அம்பெய்துக் கொன்றதாகக் கூறி விதியின் பயனை விளக்கினார்.

இதன் பிறகு, கிருஷ்ணர் தனது உடலை நீத்து வைகுண்டம் சென்ற அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, அவர் உருவாக்கிய துவாரகை நகரம் ஒரு மிகப்பெரிய கடல் சீற்றத்தால் ஒட்டுமொத்தமாக நீரில் மூழ்கி அழிந்தது. இந்தக் கதையானது மனிதகுலத்திற்கு ஒரு மிக முக்கிய வாழ்வியல் தத்துவத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. எவ்வளவு பெரிய சக்தியாக இருந்தாலும், கடவுளின் அவதாரமாகவே இருந்தாலும், ஒரு தாயின் சாபத்திற்கும் மற்றும் நாம் செய்யும் கர்ம வினைகளின் பலன்களுக்கும் யாரும் தப்ப முடியாது என்பதை இந்தச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது. கிருஷ்ணரின் இந்த சரித்திரப் பின்னணியை நாம் ஆன்மீகச் சிந்தனையோடு புரிந்து கொண்டால், நமது வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் தர்ம நெறியோடு செய்ய வேண்டும் என்ற தெளிவு பிறக்கும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.