கோயில் கோபுரங்களின் உச்சியில் பொருத்தப்பட்டுள்ள தங்க அல்லது செப்புத் தகடுகளால் ஆன கலசங்கள் வெறும் அழகுக்காக வைக்கப்பட்டவை அல்ல. அவை மிகச்சிறந்த பொறியியல் நுணுக்கங்களைக் கொண்ட 'இடிதாங்கிகள்' (Lightning Arresters) ஆகும். பழங்காலத்தில் உயரமான கட்டடங்கள் என்றால் அவை கோயில் கோபுரங்கள் தான். இடி மின்னல் தாக்கும்போது ஏற்படும் பலத்த மின்சாரம் ஊருக்குள் இறங்கி மனிதர்களையும் கால்நடைகளையும் பாதிக்காமல் இருக்க, கோபுரக் கலசங்கள் அந்த மின்சாரத்தை ஈர்த்துப் பூமிக்குள் கடத்தும் வகையில் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்தக் கலசங்களின் உள்ளே ஒரு ரகசியப் பொருள் வைக்கப்பட்டிருந்தது, அதுதான் 'வரகு'.
வரகு என்பது ஒரு வகையான தானியம். இது மின்னல் மூலம் வரும் மின்சாரத்தை ஈர்க்கும் மற்றும் கடத்தும் தன்மையைப் பெற்றது என்று நம் முன்னோர்கள் கண்டறிந்தனர். ஒவ்வொரு 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை 'கும்பாபிஷேகம்' என்ற பெயரில் இந்தக் கலசங்களில் உள்ள பழைய வரகு தானியங்களை மாற்றிப் புதியவற்றை நிரப்புவார்கள். 12 ஆண்டுகள் வரை வரகு தானியங்கள் வீரியம் குறையாமல் இருக்கும் என்பது கணக்கு. மின்னல் தாக்கும்போது கோபுரத்தின் உச்சியில் உள்ள கலசம் அந்த மின்சாரத்தைச் செப்புக்கம்பி வழியாகவோ அல்லது கோபுரத்தின் கட்டுமான அமைப்பின் மூலமாகவோ தரைக்குக் கடத்திவிடும். இதனால் ஊர் மக்கள் இடியின் பாதிப்பிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டனர்.
இது தவிர, பெரும் இயற்கைச் சீற்றங்கள் ஏற்பட்டு ஊரே அழிந்து போனால், மீண்டும் விவசாயம் செய்வதற்குத் தேவையான விதைகள் இந்தக் கலசங்களில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருந்தன. வரகு தானியம் பல ஆண்டுகள் வரை கெட்டுப்போகாமல் முளைக்கும் திறன் கொண்டது. வானளாவிய கோபுரங்களை அமைத்த தமிழர்கள், அதில் அறிவியலையும் பாதுகாப்பையும் ஒருசேர இணைத்திருப்பது வியக்கத்தக்கது. இன்றும் நவீன இடிதாங்கிகள் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்குப் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, நம் முன்னோர்கள் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். கலசங்களை வணங்குவது என்பது அந்த அறிவியலையும், இயற்கையிலிருந்து நம்மைக் காக்கும் அந்தப் பாதுகாப்பையும் போற்றுவதே ஆகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.