.png)
ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் ஊழியரின் செயல்திறனை எப்படிக் கணக்கிட வேண்டும்? அவர் அலுவலகத்தில் எத்தனை மணி நேரம் இருந்தார் என்பதன் அடிப்படையிலா? அல்லது அவர் நிறுவனத்திற்கு உருவாக்கிய விளைவு மற்றும் மதிப்பின் அடிப்படையிலா? இந்தக் கேள்வி பல ஆண்டுகளாக நிறுவன உலகில் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. தற்போது சமூக வலைதளத்தில் வைரலாகியுள்ள ஒரு சம்பவம், இந்த விவாதத்தை மீண்டும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. ஒரு நிறுவனத்தில் பணியாளர்கள் தங்கள் வாராந்திர 40 மணி நேர வேலையில் ஒவ்வொரு மணிநேரமும் என்ன செய்தார்கள் என்பதை விரிவாக விளக்க வேண்டும் என்ற புதிய நடைமுறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக வெளியான தகவல், உலகம் முழுவதும் தொழில்முறை வட்டாரங்களில் பல்வேறு கருத்துகளை உருவாக்கியுள்ளது.
சமூக வலைதளத்தில் பகிரப்பட்ட தகவலின்படி, ஆரம்பத்தில் அந்த நிறுவனத்தில் தினசரி Timesheet முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பணியாளர்கள் எட்டு மணி நேர அலுவலக வேலையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் என்ன வேலை செய்தார்கள் என்பதை பதிவு செய்ய வேண்டியிருந்தது. பின்னர், பணியாளர்களின் கருத்துகளை கேட்ட பிறகு தினசரி பதிவை நீக்கி, வாரத்திற்கு 40 மணி நேரத்தையும் முழுமையாக நியாயப்படுத்தும் புதிய முறையை நிர்வாகம் அறிமுகப்படுத்தியதாக கூறப்படுகிறது. ஆனால் பல ஊழியர்கள், இந்த முறை முன்பைவிட அதிக மனஅழுத்தத்தை உருவாக்கியதாக பகிர்ந்துள்ளனர்.
உண்மையில் ஒரு அலுவலகத்தில் நடைபெறும் வேலை அனைத்தையும் நிமிடங்களாகப் பிரித்து கணக்கிட முடியுமா? ஒரு திட்டம் குறித்து சக ஊழியருடன் ஆலோசனை நடத்துவது, வாடிக்கையாளருடன் தொலைபேசியில் பேசுவது, மின்னஞ்சல்களுக்கு பதிலளிப்பது, திடீரென உருவாகும் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண்பது, புதிய யோசனைகளைப் பற்றி சிந்திப்பது போன்ற பல செயல்பாடுகள் நேரடியாக ஒரு "Task" ஆகப் பதிவாகாமல் இருந்தாலும், அவை அனைத்தும் வேலைக்கான முக்கியமான பகுதிகளாகவே உள்ளன. இதைத்தான் பல பணியாளர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
நிறுவனங்களின் பார்வையிலும் இதற்கான காரணம் இருக்கிறது. பல நிறுவனங்கள் திட்டங்களுக்கான செலவினம், வாடிக்கையாளர்களுக்கு அனுப்பப்படும் பில்லிங், வளங்களின் பயன்பாடு மற்றும் உற்பத்தித்திறன் ஆகியவற்றை கண்காணிக்க Timesheet போன்ற முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக ஆலோசனை சேவைகள், மென்பொருள் உருவாக்கம், ஆராய்ச்சி மற்றும் திட்ட அடிப்படையிலான நிறுவனங்களில் நேர மேலாண்மை தரவுகள் முக்கியமாக கருதப்படுகின்றன. சரியான திட்டமிடலுக்காக இந்தத் தகவல்கள் உதவுகின்றன.
ஆனால், இதற்கும் ஒரு எல்லை இருக்கிறது. ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் கண்காணிக்க முயற்சிக்கும் அணுகுமுறை, "Micromanagement" எனப்படும் நிர்வாகப் பாணியாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. அதாவது, மேலாளர் தனது குழுவினரின் ஒவ்வொரு செயலையும் தொடர்ந்து கண்காணித்து, அவர்களுக்கு சுயமாக வேலை செய்யும் சுதந்திரத்தை வழங்காமல் இருப்பது. உலகளவில் பல நிறுவனங்கள் இந்த அணுகுமுறையிலிருந்து விலகி, "நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிர்வாகம்" (Trust-Based Management) என்ற முறைக்கு மாறி வருகின்றன.
ஒரு திறமையான பணியாளர் எப்போதும் கணினி முன் தட்டச்சு செய்து கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. சில நேரங்களில், ஒரு நல்ல யோசனை உருவாக சில நிமிட அமைதியான சிந்தனை போதும். ஒரு சிக்கலான பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணும் முன், குழுவினருடன் நடைபெறும் informல் உரையாடல்களும் முக்கிய பங்காற்றும். இவற்றை அனைத்தையும் "வேலை செய்யாத நேரம்" என்று கருதினால், உண்மையான உற்பத்தித்திறனை அளவிட முடியாது.
கொரோனா பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு, வேலை செய்யும் முறை உலகம் முழுவதும் மாறிவிட்டது. அலுவலகம், Work From Home, Hybrid Work போன்ற பல புதிய நடைமுறைகள் உருவாகின. இதன் காரணமாக பல நிறுவனங்கள், பணியாளர்கள் உண்மையில் வேலை செய்கிறார்களா என்பதை அறிய பல்வேறு கண்காணிப்பு கருவிகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கின. சில நிறுவனங்கள் விசைப்பலகை பயன்பாடு, மவுஸ் இயக்கம், திரை செயல்பாடு, GPS கண்காணிப்பு போன்ற முறைகளையும் அறிமுகப்படுத்தின. இதற்கு ஆதரவும் எதிர்ப்பும் சமமாகவே எழுந்தன.
மனநல நிபுணர்கள் கூறுவதன்படி, பணியாளர்கள் தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படுகிறார்கள் என்ற உணர்வு, அவர்களின் மனஅழுத்தத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். தொடர்ந்து தங்களை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம், வேலை திருப்தியைக் குறைக்கலாம். சில நேரங்களில் இது "Burnout" எனப்படும் உடல் மற்றும் மன சோர்விற்கும் வழிவகுக்கலாம். பல ஆய்வுகள், வேலை நேரத்தை அதிகரிப்பதை விட, வேலை தரத்தையும், பணியாளர் நம்பிக்கையையும் மேம்படுத்தும் நிறுவனங்களே நீண்டகால வெற்றியைப் பெறுகின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன.
மறுபுறம், முழுமையான சுதந்திரமும் எல்லா சூழல்களிலும் வெற்றிகரமாக இருக்காது. குறிப்பாக புதிய பணியாளர்கள், பெரிய குழுக்கள் அல்லது வாடிக்கையாளர் திட்டங்களில் ஈடுபடும் நிறுவனங்களுக்கு ஒரு அளவிற்கு வேலை கண்காணிப்பு அவசியமாக இருக்கலாம். எனவே, "கண்காணிப்பா அல்லது சுதந்திரமா?" என்ற கேள்விக்கு ஒரே பதில் இல்லை. சரியான சமநிலையே முக்கியம்.
இன்று உலகின் முன்னணி நிறுவனங்கள் பலவும் "Outcome-Based Performance" என்ற அணுகுமுறையை அதிகம் பின்பற்றுகின்றன. அதாவது, ஒருவர் எத்தனை மணி நேரம் வேலை செய்தார் என்பதை விட, அவர் என்ன சாதித்தார், நிறுவனத்திற்கு என்ன மதிப்பு உருவாக்கினார், வாடிக்கையாளர்களின் தேவையை எவ்வாறு நிறைவேற்றினார் என்பதற்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. இந்த அணுகுமுறை, பணியாளர்களுக்கு பொறுப்புணர்வையும், சுய சிந்தனையையும் வளர்க்கிறது. ஒரு நல்ல நிறுவனத்தின் அடையாளம், பணியாளர்களை சந்தேகத்துடன் கண்காணிப்பதில் இல்லை; அவர்களிடம் நம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதில்தான் இருக்கிறது. அதேபோல், ஒரு நல்ல பணியாளரின் அடையாளம், நேரத்தை நிரப்புவதில் அல்ல; நிறுவனத்திற்கு அர்த்தமுள்ள பங்களிப்பை வழங்குவதில்தான் இருக்கிறது.
இந்த வைரல் சம்பவம் ஒரு நிறுவனத்தின் உள்நடவடிக்கையைப் பற்றியதாக இருந்தாலும், அது உலகம் முழுவதும் உள்ள நிறுவனங்களுக்கு ஒரு பெரிய கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. எதிர்கால அலுவலகங்கள், ஒவ்வொரு மணிநேரத்தையும் கணக்கிடும் பணியிடங்களாக இருக்க வேண்டுமா? அல்லது பணியாளர்களின் திறமை, நம்பிக்கை மற்றும் உருவாக்கும் விளைவுகளை மதிக்கும் இடங்களாக மாற வேண்டுமா? தொழில்நுட்பம் எவ்வளவு வளர்ந்தாலும், மனிதர்களின் உழைப்பை அளவிடும் மிகப்பெரிய கருவி இன்னும் "நம்பிக்கையும் முடிவுகளும்" என்பதே இந்த விவாதம் மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
