ஒரு லிட்டர் பாட்டில் தண்ணீரில் 2.4 லட்சம் பிளாஸ்டிக் துகள்களா? நம் உடலுக்குள் செல்வது பற்றி என்ன தெரியும்?

வெளியில் செல்லும்போது பாதுகாப்பான குடிநீராக நினைத்து பாட்டில் தண்ணீரை வாங்குவது பலருக்கும் வழக்கமாகிவிட்டது. ஆனால், நாம் குடிக்கும் தண்ணீரில் கண்ணுக்குத் தெரியாத அளவுக்கு மிகச்சிறிய பிளாஸ்டிக் துகள்கள் இருக்கலாம் என்ற ஆய்வு தகவல் மீண்டும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. குறிப்பாக, ஒரு லிட்டர் பாட்டில் தண்ணீரில் சராசரியாக சுமார் 2.4 லட்சம் பிளாஸ்டிக் துகள்கள் இருப்பதாக அமெரிக்காவின் கொலம்பியா பல்கலைக்கழக ஆய்வு ஒன்று கண்டறிந்தது. இதில் பெரும்பாலானவை சாதாரணமாக பார்க்கப்படும் மைக்ரோபிளாஸ்டிக் அல்ல; அதைவிட மிகச்சிறிய நானோபிளாஸ்டிக் துகள்கள் என்பது கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்.

மைக்ரோபிளாஸ்டிக் என்றால் பிளாஸ்டிக் உடைந்து உருவாகும் மிகச்சிறிய துகள்கள். அதைவிட இன்னும் சிறிய அளவில் இருப்பவை நானோபிளாஸ்டிக் எனப்படுகின்றன. இவை கண்களால் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு சிறியவை. முன்பு நடத்தப்பட்ட பல ஆய்வுகளில் பெரிய அளவிலான மைக்ரோபிளாஸ்டிக் துகள்களை மட்டுமே கண்டறிய முடிந்தது. புதிய ஆய்வில் பயன்படுத்தப்பட்ட நவீன ஒளி அடிப்படையிலான பரிசோதனை முறையால் அதைவிட சிறிய துகள்களையும் கண்டறிய முடிந்தது. அதனால்தான் முந்தைய ஆய்வுகளைவிட எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக தெரிகிறது.

இந்த ஆய்வில் ஒரு லிட்டர் பாட்டில் தண்ணீரில் கண்டறியப்பட்ட சுமார் 2.4 லட்சம் துகள்களில் 90 சதவீதம் வரை நானோபிளாஸ்டிக் வகையைச் சேர்ந்ததாக இருந்தது. இதன் பொருள் ஒவ்வொரு பாட்டில் தண்ணீரும் ஆபத்தானது அல்லது அதை குடிப்பதால் உடனடியாக உடல்நலப் பிரச்சினை ஏற்படும் என்று அர்த்தமல்ல. ஆய்வு கண்டறிந்தது தண்ணீரில் உள்ள துகள்களின் அளவை மட்டுமே. அவை மனித உடலில் நீண்ட காலத்தில் ஏற்படுத்தும் முழுமையான விளைவுகள் குறித்து இன்னும் ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

அப்படியானால் இந்த பிளாஸ்டிக் துகள்கள் தண்ணீருக்குள் எப்படி வருகின்றன? பாட்டில் தயாரிக்கப்படும் முறையிலிருந்தே இதற்கான காரணங்கள் தொடங்கலாம். பாட்டிலும் அதன் மூடியும் முக்கிய காரணங்களாக இருக்கலாம். குறிப்பாக பாட்டிலை திறக்கும்போதும் மூடும்போதும், மூடிக்கும் பாட்டிலின் வாய்ப்பகுதிக்கும் இடையே ஏற்படும் உராய்வு காரணமாக மிகச்சிறிய பிளாஸ்டிக் துகள்கள் உருவாகி தண்ணீரில் கலக்க வாய்ப்பு உள்ளது. தயாரிப்பு, நிரப்புதல், எடுத்துச் செல்லுதல் மற்றும் சேமிப்பு போன்ற கட்டங்களிலும் துகள்கள் சேரக்கூடும்.

சில துகள்கள் பாட்டிலில் இருந்து மட்டும் வருவதில்லை என்பதும் ஆய்வுகளில் தெரியவந்துள்ளது. தண்ணீரை சுத்திகரிக்கும் தொழிற்சாலை செயல்முறைகளில் பயன்படுத்தப்படும் சில பிளாஸ்டிக் பொருட்களும் சிறிய துகள்களின் ஆதாரமாக இருக்கலாம். கொலம்பியா பல்கலைக்கழக ஆய்வில் பாட்டில் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் PET உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான பிளாஸ்டிக்குகள் கண்டறியப்பட்டன. தண்ணீர் சுத்திகரிப்பு முறைகளில் பயன்படுத்தப்படும் நைலான் போன்ற பொருட்களுடன் தொடர்புடைய துகள்களும் கண்டறியப்பட்டன.

இந்த துகள்கள் உடலுக்குள் சென்றால் என்ன நடக்கும் என்பதுதான் அடுத்த முக்கிய கேள்வி. மனிதர்கள் தண்ணீர் மற்றும் உணவின் மூலம் மைக்ரோபிளாஸ்டிக் துகள்களை உட்கொள்ள வாய்ப்பு இருப்பதாக நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். பெரிய அளவிலான பல துகள்கள் செரிமானப் பாதையை கடந்து மலத்தின் வழியாக வெளியேறக்கூடும். ஆனால் நானோபிளாஸ்டிக் போன்ற மிகச்சிறிய துகள்கள் உடலின் இயற்கையான தடுப்புகளை கடந்து ரத்த ஓட்டத்துக்குள் செல்ல முடியுமா, சென்றால் எந்த அளவுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதில் இன்னும் தெளிவான பதில் இல்லை.

இதனால் தற்போது கிடைத்துள்ள தகவலை வைத்து பாட்டில் தண்ணீரை முழுமையாக தவிர்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்வதும் சரியான அணுகுமுறை அல்ல. அதே நேரத்தில், பாட்டில் தண்ணீரை எப்போதும் பிளாஸ்டிக் பாட்டிலிலேயே சேமித்து வைப்பது அல்லது வெப்பமான இடத்தில் நீண்ட நேரம் வைத்திருப்பதை தவிர்ப்பது நல்ல நடைமுறையாகும். குறிப்பாக வெயிலில் அல்லது அதிக வெப்பம் உள்ள காருக்குள் பாட்டிலை நீண்ட நேரம் வைத்திருப்பதை தவிர்க்கலாம்.

தண்ணீரை பிளாஸ்டிக் பாட்டிலிலேயே கொதிக்க வைப்பதும் சரியான வழி அல்ல; வெப்பம் பிளாஸ்டிக் துகள்கள் மற்றும் சில வேதிப்பொருட்கள் வெளியேறும் வாய்ப்பை அதிகரிக்கக்கூடும் என்று மருத்துவ நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். தண்ணீரில் உள்ள மிகச்சிறிய பிளாஸ்டிக் துகள்களை குறைக்க நல்ல தரமான வடிகட்டுதல் முறைகள் உதவக்கூடும். குறிப்பாக சில நுண்ணிய வடிகட்டிகள் மற்றும் எதிர் ஊடுருவல் முறைகள் சிறிய துகள்களின் ஒரு பகுதியை நீக்கக்கூடியவை. ஆனால் ஒவ்வொரு வடிகட்டியும் ஒரே அளவுக்கு செயல்படும் என்று கூற முடியாது. எனவே பயன்படுத்தும் கருவியின் தரம் மற்றும் அதற்கான பராமரிப்பு முக்கியம்.

மேலும், சமீபத்திய இந்திய ஆய்வொன்றிலும் ஆறு முக்கிய பாட்டில் குடிநீர் நிறுவனங்களின் மாதிரிகளில் மைக்ரோபிளாஸ்டிக் துகள்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. அந்த ஆய்வில் லிட்டருக்கு 808 முதல் 1,888 துகள்கள் வரை காணப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பாட்டில், மூடி மற்றும் கையாளும் போது ஏற்படும் உராய்வு ஆகியவை சாத்தியமான ஆதாரங்களாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந்த எண்ணிக்கையை 2.4 லட்சம் என்ற கொலம்பியா ஆய்வு எண்ணிக்கையுடன் நேரடியாக ஒப்பிடக்கூடாது; இரு ஆய்வுகளிலும் பயன்படுத்தப்பட்ட கண்டறியும் முறைகள் மற்றும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட துகள்களின் அளவு வேறுபடுகின்றன.

முக்கியமாக, “ஒரு லிட்டரில் 2.4 லட்சம் துகள்கள்” என்ற எண்ணிக்கையை மட்டும் பார்த்து பயப்பட வேண்டியதில்லை. தற்போது அறிவியல் உலகம் எதிர்கொள்ளும் பெரிய கேள்வி, இந்த துகள்கள் எவ்வளவு அளவு உடலுக்குள் செல்கின்றன, எவ்வளவு காலம் தங்குகின்றன, நீண்ட காலத்தில் மனிதர்களுக்கு எந்த அளவு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதுதான். அந்த கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில்கள் கிடைக்கும் வரை, பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் குறைப்பது, பாதுகாப்பான குடிநீர் ஆதாரங்களை பயன்படுத்துவது மற்றும் தண்ணீரை சரியான முறையில் சேமிப்பது போன்ற பழக்கங்களே நடைமுறையில் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய விஷயங்களாக உள்ளன.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்