மார்பகப் புற்றுநோய்க்குப் பிறகும் தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியுமா? ஒரு மார்பகம் போதுமானதா என்ற கேள்விக்கு மருத்துவ விளக்கம்

மார்பகப் புற்றுநோய் சிகிச்சையை கடந்து வந்த பெண்களுக்கு, எதிர்காலத்தில் கர்ப்பம், குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது மற்றும் தாய்ப்பால் கொடுப்பது குறித்து பல்வேறு சந்தேகங்கள் இருக்கலாம். குறிப்பாக ஒரு மார்பகத்தில் அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டிருந்தாலோ, கதிர்வீச்சு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டிருந்தாலோ, குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியுமா என்ற கேள்வி இயல்பானது. மருத்துவ நிபுணர்களின் விளக்கப்படி, மார்பகப் புற்றுநோயை எதிர்கொண்ட அனைவருக்கும் தாய்ப்பால் கொடுப்பது முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்ட ஒன்று அல்ல. சிகிச்சையின் வகை, பாதிக்கப்பட்ட மார்பகத்தின் நிலை மற்றும் தற்போது பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து நிலை மாறுபடும்.

முதலில், புற்றுநோய் சிகிச்சை முடிந்த பிறகு மார்பகத்தின் பால் சுரக்கும் திறன் எப்போதும் முன்பு இருந்ததைப் போலவே இருக்கும் என்று கூற முடியாது. குறிப்பாக ஒரு பகுதியில் அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டு பின்னர் கதிர்வீச்சு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டிருந்தால், அந்த மார்பகத்தில் உள்ள பால் சுரக்கும் திசுக்கள் பாதிக்கப்படலாம். கதிர்வீச்சு காரணமாக திசுக்களில் fibrosis எனப்படும் இறுக்கம் அல்லது தழும்பு போன்ற மாற்றங்கள் உருவாகலாம். இதனால் கர்ப்ப காலத்தில் ஏற்படும் ஹார்மோன் மாற்றங்களுக்கு அந்த மார்பகம் எதிர்பார்த்த அளவில் பதிலளிக்காமல் போகலாம். சில பெண்களுக்கு பால் குறைவாக சுரக்கலாம்; சிலருக்கு அந்த மார்பகத்தில் பால் உற்பத்தி மிகவும் குறையலாம் அல்லது இல்லாமலும் இருக்கலாம்.

இதனால், “மார்பகப் புற்றுநோய்க்குப் பிறகு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியுமா?” என்ற கேள்விக்கு ஒரே பதில் இல்லை. ஒரு மார்பகம் அகற்றப்பட்டிருந்தாலும், மற்ற மார்பகம் ஆரோக்கியமாகவும் சிகிச்சையால் பாதிக்கப்படாமலும் இருந்தால், அந்த மார்பகத்தின் மூலம் குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியும். ஒரு மார்பகம் ஒரு குழந்தைக்குத் தேவையான அளவு பாலை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய திறன் கொண்டதாக இருக்கலாம். ஆனால் ஒவ்வொரு பெண்ணின் பால் உற்பத்தியும் மாறுபடும் என்பதால், குழந்தையின் எடை அதிகரிப்பு மற்றும் போதுமான பால் கிடைக்கிறதா என்பதைக் குழந்தை நல மருத்துவர் மற்றும் பாலூட்டல் நிபுணர் கண்காணிப்பது அவசியம்.

இங்கு ஒரு முக்கியமான தவறான நம்பிக்கையையும் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது. முன்பு மார்பகப் புற்றுநோய் இருந்ததால் தாய்ப்பாலில் புற்றுநோய் செல்கள் கலந்து குழந்தைக்கு பாதிப்பு ஏற்படும் என்று கருதுவது சரியானதல்ல. புற்றுநோய் வரலாறு இருந்ததற்காக மட்டும் தாய்ப்பால் “பாதுகாப்பற்றது” என்று முடிவு செய்ய முடியாது. அதேபோல், சிகிச்சைக்குப் பிறகு தாய்ப்பால் கொடுப்பதால் புற்றுநோய் மீண்டும் வருவதற்கான ஆபத்து அதிகரிக்கும் என்ற பொதுவான கருத்துக்கும் ஆதாரம் இல்லை. ஆனால் தாய்ப்பால் கொடுக்கலாமா என்பதை தீர்மானிக்கும்போது புற்றுநோயின் வகை மற்றும் சிகிச்சையின் தன்மையை தனிப்பட்ட முறையில் மதிப்பிட வேண்டும்.

உண்மையில், தாய்ப்பால் தொடர்பான மிக முக்கியமான பாதுகாப்புக் கேள்வி பல நேரங்களில் புற்றுநோய் வரலாறு அல்ல; சிகிச்சைக்காக பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகள்தான். கீமோதெரபி மருந்துகள் தாய்ப்பாலுக்குள் செல்லக்கூடும் என்பதால், சிகிச்சை நடைபெறும் காலத்தில் குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுப்பது பொதுவாக பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. சில ஹார்மோன் சிகிச்சை மருந்துகளும் பாலூட்டலுடன் பொருந்தாது. குறிப்பாக tamoxifen போன்ற மருந்துகளை பயன்படுத்தும் பெண்கள் மருத்துவரின் ஆலோசனையின்றி தாய்ப்பாலை தொடங்கவோ, புற்றுநோய் சிகிச்சையை நிறுத்தவோ கூடாது.

சிகிச்சை முடிந்த பிறகு மீண்டும் தாய்ப்பால் கொடுப்பதற்கான சரியான காலமும் அனைவருக்கும் ஒன்றாக இருக்காது. எந்த மருந்து பயன்படுத்தப்பட்டது, அதன் அளவு என்ன, சிகிச்சை எப்போது முடிந்தது, தொடர்ந்து பராமரிப்பு சிகிச்சை தேவையா போன்ற தகவல்களின் அடிப்படையில் மருத்துவர்கள் முடிவு செய்வார்கள். சில கீமோதெரபி மருந்துகளுக்கு சிகிச்சை முடிந்த பின்னரும் குறிப்பிட்ட இடைவெளி தேவைப்படலாம். எனவே இணையத்தில் காணப்படும் பொதுவான காலக்கெடுவை வைத்து ஒருவர் தானாக முடிவு செய்வதைவிட, புற்றுநோய் நிபுணர் மற்றும் பாலூட்டல் நிபுணரிடம் ஆலோசனை பெறுவது பாதுகாப்பானது.

மேலும், எதிர்காலத்தில் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள விரும்பும் புற்றுநோய் சிகிச்சை முடித்த பெண்கள், கர்ப்பத்திற்கு முன்பே தாய்ப்பால் குறித்து மருத்துவர்களுடன் பேசுவது பயனுள்ளதாக இருக்கும். எந்த மார்பகத்தில் அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டது, கதிர்வீச்சு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டதா, பால் சுரக்கும் திசுக்கள் எவ்வளவு பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம், தற்போது எந்த மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைக் கணக்கில் கொண்டு முன்கூட்டியே திட்டமிட முடியும். இதனால் குழந்தை பிறந்த பிறகு ஏற்படக்கூடிய சிக்கல்களுக்கு தயாராக இருக்க முடியும்.

ஒரு மார்பகத்தில் பால் உற்பத்தி போதுமானதாக இல்லாவிட்டாலும், தாய்ப்பால் கொடுப்பது முழுமையாக தோல்வியடைந்துவிட்டது என்று கருத வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆரோக்கியமான மற்றொரு மார்பகத்திலிருந்து கிடைக்கும் பாலை பயன்படுத்தலாம். தேவைக்கேற்ப தாய்ப்பாலுடன் கூடுதல் உணவு வழங்குவதற்கான வழிகளையும் மருத்துவர்கள் பரிந்துரைக்கலாம். குழந்தையின் வளர்ச்சி மற்றும் எடை அதிகரிப்பே போதுமான ஊட்டச்சத்து கிடைக்கிறதா என்பதை மதிப்பிடுவதற்கான முக்கிய அம்சங்களாக இருக்கும்.

மார்பகப் புற்றுநோயை கடந்து வந்த ஒரு பெண்ணுக்கு குழந்தையை பெற்றெடுத்து தாய்ப்பால் கொடுப்பது உடல் ரீதியான விஷயமாக மட்டுமல்லாமல், உணர்வுப்பூர்வமான முக்கிய அனுபவமாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் ஒவ்வொருவரின் சிகிச்சை வரலாறும் வேறுபட்டது. சிலருக்கு இரு மார்பகங்களிலிருந்தும் தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியும்; சிலருக்கு ஒரு மார்பகம் போதுமானதாக இருக்கலாம்; மற்றவர்களுக்கு சிகிச்சை காரணமாக ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியாமல் போகலாம். எனவே “புற்றுநோய் வந்தால் தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியாது” என்ற பொதுவான முடிவை விட, தனிப்பட்ட மருத்துவ நிலையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆலோசனையே சரியான அணுகுமுறையாகும்.

முக்கியமாக, புற்றுநோய் சிகிச்சையை தாய்ப்பால் கொடுப்பதற்காக தாமாக நிறுத்துவது அல்லது தாமதப்படுத்துவது பாதுகாப்பானதல்ல. தாய்ப்பால் கொடுப்பது தொடர்பான விருப்பத்தை முன்கூட்டியே மருத்துவரிடம் தெரிவிப்பதன் மூலம், தாயின் புற்றுநோய் சிகிச்சை பாதுகாப்பும் குழந்தையின் ஊட்டச்சத்து தேவையும் இரண்டையும் சமநிலைப்படுத்தும் திட்டத்தை உருவாக்க முடியும். மருத்துவ முன்னேற்றங்களுடன், புற்றுநோயை வென்ற பெண்களுக்கு தாய்மையின் அடுத்த கட்டத்திற்கான வாய்ப்புகளும் பல்வேறு வடிவங்களில் திறந்து கொண்டிருக்கின்றன.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.