நண்பர்களை பெற்றோரிடம் அறிமுகப்படுத்த தயங்கும் குழந்தைகள்... காரணம் ரகசியம் மட்டுமல்ல!

“உன் நண்பர்களை ஏன் வீட்டுக்கு அழைத்து வருவதில்லை?”, “அவர்களை எங்களிடம் ஏன் அறிமுகப்படுத்த மாட்டேன் என்கிறாய்?” என்று குழந்தைகளிடம் பல பெற்றோர் கேட்பது வழக்கம். ஒரு குழந்தை தனது நண்பர்களைப் பற்றி அதிகம் பேசாமல் இருப்பது அல்லது பெற்றோர் அவர்களை சந்திக்கக் கூடாது என்று நினைப்பது, உடனே ஏதோ ஒரு விஷயத்தை மறைக்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. குறிப்பாக குழந்தைகள் வளர்ந்து இளம்வயதை அடையும் காலத்தில், நண்பர்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட உறவுகளை தங்களுக்கென தனி உலகமாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவாகலாம். உளவியல் ஆய்வுகளும், பெற்றோரிடம் குழந்தைகள் எந்த விஷயங்களைப் பகிர்கிறார்கள் என்பதில் அவர்களின் வயது, தனிப்பட்ட சுதந்திர உணர்வு மற்றும் பெற்றோரின் அணுகுமுறை ஆகியவை தாக்கம் செலுத்துவதாகக் காட்டுகின்றன.

குழந்தைகள் சிறிய வயதில் இருக்கும்போது, பள்ளியில் நடந்த விஷயங்கள் முதல் நண்பர்களுடன் ஏற்பட்ட சிறிய சண்டை வரை பெரும்பாலான தகவல்களை பெற்றோரிடம் சொல்லிவிடுவார்கள். ஆனால் வயது அதிகரிக்கும்போது இந்த நிலை மாறத் தொடங்குகிறது. நண்பர்கள், பள்ளி வாழ்க்கை மற்றும் தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் குழந்தையின் அடையாளத்தில் முக்கியமான பகுதிகளாக மாறுகின்றன. அந்த நேரத்தில், “இது என்னுடைய விஷயம்” என்ற எண்ணம் உருவாகுவது இயல்பான வளர்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். நண்பர்கள் தொடர்பான சில விஷயங்களை பெற்றோரிடம் சொல்லாமல் இருப்பதற்கான காரணமாக, அந்த தகவல் தனிப்பட்டது என்று குழந்தைகள் கருதுவதும் ஆய்வுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சில குழந்தைகள் பெற்றோர் தங்களது நண்பர்களை சந்திப்பதை விரும்பாமல் இருப்பதற்கு மற்றொரு காரணம், தங்களுடைய நட்பு வட்டத்தில் பெற்றோர் அதிகமாக தலையிடுவார்கள் என்ற பயமாக இருக்கலாம். உதாரணமாக, ஒரு நண்பரை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தவுடன், “அவர் எந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்?”, “எங்கு வசிக்கிறார்?”, “அவருடைய பெற்றோர் என்ன செய்கிறார்கள்?” போன்ற கேள்விகள் தொடர்ந்து கேட்கப்படலாம் என்று குழந்தை நினைக்கலாம். சில பெற்றோர் அக்கறையுடன் கேட்கும் கேள்விகளே, குழந்தையின் பார்வையில் விசாரணை போல தோன்றக்கூடும். அதனால், நண்பர்களை பெற்றோரிடமிருந்து தனியாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்படலாம்.

மேலும், குழந்தைகள் தங்களது நண்பர்களுடன் இருக்கும் போது பெற்றோரின் கண்காணிப்பு இல்லாமல் சுதந்திரமாக பேசவும், சிரிக்கவும், தங்களது கருத்துகளை வெளிப்படுத்தவும் விரும்பலாம். நண்பர்கள் தொடர்பான விஷயங்களில் பெற்றோரிடம் எல்லாவற்றையும் தெரிவிக்க வேண்டும் என்ற கட்டாய உணர்வு அவர்களுக்கு இருக்காது. குறிப்பாக இளம்வயதில் தனிப்பட்ட சுதந்திரம் முக்கியமாக மாறுவதால், நண்பர்களை அறிமுகப்படுத்த மறுப்பது மட்டும் வைத்து குழந்தை ஏதோ தவறு செய்கிறது என்று முடிவு செய்வது சரியான அணுகுமுறை அல்ல. ஆய்வுகள், இளையவர்களின் தனிப்பட்ட தகவல்களைப் பகிர்வது அவர்கள் எந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசுகிறார்கள் என்பதற்கும், பெற்றோருடன் உள்ள உறவின் தன்மைக்கும் ஏற்ப மாறக்கூடும் எனக் காட்டுகின்றன.

பெற்றோரின் எதிர்வினையும் இங்கு முக்கியமானது. குழந்தை ஒரு நண்பரைப் பற்றி ஏதாவது கூறும்போது உடனடியாக அந்த நண்பரைப் பற்றி எதிர்மறையாக கருத்து கூறுவது, ஒப்பிடுவது அல்லது அதிகமான கேள்விகளை கேட்பது குழந்தையை அடுத்த முறை பேசாமல் இருக்கச் செய்யலாம். நண்பர்கள் குறித்து பெற்றோரிடம் பேசும்போது அவர்களின் சுய முடிவெடுக்கும் உரிமைக்கு மதிப்பு கொடுக்கப்படும் சூழல் இருந்தால், குழந்தைகள் தங்களது விஷயங்களை அதிகமாக பகிர வாய்ப்பு இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. குறிப்பாக நண்பர்கள் பற்றிய உரையாடல்களில் பெற்றோர் குழந்தையின் கருத்தை மதிப்பது மற்றும் தேவையற்ற கட்டுப்பாட்டை தவிர்ப்பது முக்கியமானதாக இருக்கிறது.

அதனால், “ஏன் உன் நண்பர்களை எங்களிடம் காட்ட மாட்டாய்?” என்று தொடர்ந்து கேட்பதைவிட, “உன் நண்பர்களுடன் இருக்கும்போது உனக்கு என்ன பிடிக்கும்?” போன்ற இயல்பான கேள்விகளை கேட்பது பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். குழந்தை பேச விரும்பவில்லை என்றால் உடனடியாக அழுத்தம் கொடுக்காமல், தேவையான நேரத்தில் பேசுவதற்கான வாய்ப்பை கொடுக்கலாம். அதே நேரத்தில், பெற்றோர் தங்களது அக்கறையை வெளிப்படுத்துவதையும் நிறுத்த வேண்டியதில்லை. சுதந்திரத்துக்கும் பாதுகாப்புக்கும் இடையில் சரியான சமநிலையை உருவாக்குவதே முக்கியம்.

எனினும், நண்பர்களை பெற்றோரிடம் அறிமுகப்படுத்த மறுப்பது எப்போதும் சாதாரண தனியுரிமை என்று கூறிவிட முடியாது. குழந்தையின் நடத்தை திடீரென மாறுவது, பள்ளிக்கு செல்ல விரும்பாமல் இருப்பது, நண்பர்களைப் பற்றிக் கேட்கும்போது அதிகமான பயம் அல்லது பதற்றம் காட்டுவது, வழக்கமான செயல்களில் ஆர்வம் குறைவது அல்லது தொடர்ந்து சமூக ரீதியாக விலகி இருப்பது போன்ற மாற்றங்களும் இருந்தால் பெற்றோர் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும். குறிப்பாக குழந்தை ஏதாவது பிரச்சனையை சந்திக்கிறது என்று சந்தேகம் ஏற்பட்டால், குற்றம் சாட்டாமல் அமைதியாக பேசுவது அவசியம்.

குழந்தை தனது நண்பர்களை பெற்றோரிடம் அறிமுகப்படுத்த விரும்பவில்லை என்பதைக் கேட்டவுடன் “ஏதோ மறைக்கிறான்” என்று முடிவு செய்வதைவிட, அந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தை புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதே நல்லது. வளர்ந்து வரும் குழந்தைக்கு தனிப்பட்ட இடமும் தேவை; அதே நேரத்தில் பெற்றோரின் பாதுகாப்பும் ஆதரவும் அவசியம். பெற்றோர் எப்போது கேட்க வேண்டும், எப்போது அமைதியாக இருக்க வேண்டும், எப்போது தலையிட வேண்டும் என்பதை புரிந்துகொண்டால், குழந்தையின் தனியுரிமையை மதித்தபடியே நம்பிக்கையான உறவையும் உருவாக்க முடியும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்