.png)
இந்தியப் பங்குச்சந்தை கடந்த ஓராண்டாகவே பெரும் ஏற்ற இறக்கங்களைச் சந்தித்து வருகிறது. சில வல்லுநர்கள் இதனைப் பங்குகள் அதன் உண்மையான மதிப்பை விட அதிகமாக இருப்பதன் விளைவு (Froth) என்று கூறுகிறார்கள். இன்னும் சிலரோ இது ஒரு குமிழி (Bubble) போன்றது, விரைவில் இது வெடித்துப் பெரிய வீழ்ச்சியைச் சந்திக்கும் என்று எச்சரிக்கிறார்கள். எது எப்படியிருந்தாலும், ஒரு விஷயத்தில் மட்டும் அனைத்து நிபுணர்களும் உடன்படுகிறார்கள், அது வெளிநாட்டு போர்ட்ஃபோலியோ முதலீட்டாளர்கள் (FPIs) இந்தியச் சந்தையில் இருந்து தங்கள் முதலீடுகளைத் தொடர்ந்து வெளியேற்றி வருவதுதான். மார்ச் மாதத்தின் முதல் பாதியில் மட்டுமே சுமார் 31,000 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமான பணத்தை வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் திரும்பப் பெற்றுள்ளதாக நோமுரா (Nomura) நிறுவனத்தின் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
உலகளாவிய அரசியல் பதற்றங்கள், கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு, அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு அதிகரிப்பு மற்றும் கடன் பத்திரங்களின் லாபம் உயர்வு போன்றவை இந்த முதலீட்டு வெளியேற்றத்திற்கு முக்கியக் காரணங்களாகச் சொல்லப்படுகின்றன. இத்தகைய இக்கட்டான சூழலில், முதலீட்டாளர்கள் இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளைத் தவிர்த்துவிட்டு, பாதுகாப்பான இடமாகக் கருதப்படும் அமெரிக்கக் கருவூலப் பத்திரங்களில் முதலீடு செய்ய விரும்புகிறார்கள். ஆனால், இந்தியாவின் உள்நாட்டுக் காரணங்களை விட, உலகளாவிய தொழில்நுட்ப மாற்றமே இந்த வெளியேற்றத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் ஒரு ரகசியக் காரணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அதுதான் 'செயற்கை நுண்ணறிவு' அல்லது ஏஐ (AI) தொழில்நுட்பம்.
இன்று உலகளாவிய முதலீடுகள் அனைத்தும் ஏஐ தொழில்நுட்பம் மற்றும் அதைச் சார்ந்த செமிகண்டக்டர்கள், கிளவுட் கட்டமைப்பு மற்றும் அதிநவீன கணினித் துறைகளை நோக்கிப் பாய்கின்றன. தைவான் மற்றும் கொரியா போன்ற நாடுகள் இந்த ஏஐ சங்கிலியில் மிக வலுவாக உள்ளன. உதாரணமாக, டிஎஸ்எம்சி (TSMC), சாம்சங் மற்றும் எஸ்கே ஹைனிக்ஸ் ஆகிய மூன்று செமிகண்டக்டர் நிறுவனங்களில் மட்டும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் 1.75 டிரில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்துள்ளனர். ஆனால், இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்தப் பங்குச்சந்தையிலும் அவர்களின் முதலீடு வெறும் 750 பில்லியன் டாலர் மட்டுமே. இதிலிருந்து ஏஐ தொழில்நுட்பம் சார்ந்த சந்தைகளுக்கு உலகம் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.
இந்தியாவின் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறை (IT) இன்னும் சேவை சார்ந்த துறையாகவே (Services Focused) உள்ளது. ஏஐ தொழில்நுட்பத்திற்குத் தேவையான ஹார்டுவேர் அல்லது ஆழமான தொழில்நுட்பத் தயாரிப்புகளில் இந்தியா இன்னும் வெகுதூரம் பயணிக்க வேண்டியுள்ளது. இந்தியாவின் முன்னணி நிறுவனங்களில் ஏஐ தொழில்நுட்பத்திற்கான போதிய நிபுணத்துவம் இல்லை என்று சமீபத்திய டெலாய்ட் (Deloitte) அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதேபோல், ஏஐ தரவு மையங்களுக்கான (Data Centres) தேவையும் இந்தியாவில் அதிகரித்து வருகிறது. 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியா தனது ஏஐ தரவு மையங்களின் கொள்ளளவை நான்கு மடங்கு அதிகரிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.
ஒரு ஏஐ தரவு மையத்தை அமைக்க சுமார் 6 முதல் 8 பில்லியன் டாலர்களும், ஒரு செமிகண்டக்டர் ஆலையை அமைக்க 9 முதல் 10 பில்லியன் டாலர்களும் தேவைப்படும். இவ்வளவு பெரிய முதலீடுகளைச் செய்யும் அளவிற்குப் பங்குச்சந்தையில் பட்டியலிடப்பட்ட பெரிய ஏஐ நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் தற்போது இல்லை. மேலும், இந்தத் துறையில் சுமார் 3.5 லட்சம் வல்லுநர்களுக்கான தட்டுப்பாடு இருப்பதும் ஒரு பெரிய சவாலாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இதனால், உடனடி லாபத்தை எதிர்பார்க்கும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள், ஏஐ தொழில்நுட்பத்தில் தெளிவான வாய்ப்புகளை வழங்கும் மற்ற நாடுகளை நோக்கித் தங்கள் கவனத்தைத் திருப்பியுள்ளனர்.
இருப்பினும், இந்தியாவின் அடிப்படைப் பொருளாதாரம் இன்னும் வலுவாகவே உள்ளது. நாட்டின் வளர்ச்சி சீராக இருப்பதோடு, உள்நாட்டுத் தேவையும் வலுவாக உள்ளது. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் வெளியேறுவது என்பது இந்தியாவின் மீதான நம்பிக்கை இழப்பு அல்ல, மாறாகப் புதிய தொழில்நுட்ப சுழற்சிக்கு ஏற்ப அவர்கள் தங்கள் முதலீடுகளை மாற்றியமைப்பதே ஆகும். இந்தியா உலக அளவில் போட்டியிட வேண்டுமானால், வெறும் பொருளாதார வளர்ச்சியை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், ஏஐ தொழில்நுட்பச் சங்கிலியில் தனக்கான ஒரு நிரந்தர இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும். ஏஐ என்பது இந்தியாவின் ஒரு 'பிளாக் ஸ்வான்' (Black Swan) தருணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது; அதாவது எதிர்பாராத ஒரு பெரும் மாற்றம். இந்தப் பந்தயத்தில் இந்தியா வேகமெடுத்தால் மட்டுமே மீண்டும் வெளிநாட்டு முதலீடுகளைப் பெருமளவில் ஈர்க்க முடியும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
