.png)
ஒரு நகரம் வளர வளர மக்கள் தொகை மட்டுமல்ல, தினசரி உருவாகும் குப்பையின் அளவும் அதிகரிக்கிறது. வீடுகள், கடைகள், அலுவலகங்கள், உணவகங்கள் என ஒவ்வொரு இடத்திலிருந்தும் தொடர்ந்து கழிவுகள் உருவாகின்றன. அவற்றை சரியான நேரத்தில் சேகரித்து, முறையாகப் பிரித்து, மறுசுழற்சி செய்து, மீதமுள்ள கழிவுகளை பாதுகாப்பாக அகற்றவில்லை என்றால், நகரத்தின் சுகாதாரமும் சுற்றுச்சூழலும் பாதிக்கப்படும். சாலையோரங்களில் குப்பை குவிவது, தொட்டிகள் நிரம்பி வழிவது, துர்நாற்றம் மற்றும் நோய் பரவும் அபாயம் போன்ற பிரச்சினைகள் இதன் தொடர்ச்சியாக உருவாகின்றன.
இந்த சிக்கலுக்கு தீர்வு காண இந்திய நகரங்களில் கழிவு மேலாண்மை முறைகள் படிப்படியாக மாற்றமடைந்து வருகின்றன. முன்பு குப்பையை சேகரித்து நகரத்திற்கு வெளியே கொண்டு செல்வதே முக்கியமாக இருந்த நிலையில், தற்போது குப்பை உருவாகும் இடத்திலேயே அதை பிரிப்பது, மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருட்களை தனியாக எடுப்பது மற்றும் குறைந்த அளவு கழிவுகளை மட்டுமே இறுதியாக அகற்றுவது போன்ற அணுகுமுறைக்கு முக்கியத்துவம் கிடைத்து வருகிறது. இந்த மாற்றத்தில் தொழில்நுட்பமும் ஒரு கருவியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. குறிப்பாக சில நகரங்களில் குப்பைத் தொட்டிகளில் சென்சார்கள் பொருத்தப்பட்டு, அவற்றில் எவ்வளவு கழிவு சேர்ந்துள்ளது என்பதை கண்காணிக்கும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. தொட்டி நிரம்பும் நிலையை எட்டும்போது தகவல் கிடைப்பதால், தேவையான இடங்களில் மட்டும் குப்பை வாகனங்களை அனுப்ப முடியும். இதனால் நிரம்பிய தொட்டியை நீண்ட நேரம் அப்படியே வைத்திருக்கும் நிலையை குறைக்க முடியும்.
இதன் மற்றொரு பயன், குப்பை சேகரிப்பு பணிகளை திட்டமிடுவதில் கிடைக்கும் தகவலாகும். ஒரு பகுதியில் தொடர்ந்து அதிக அளவு கழிவு உருவாகிறதா, எந்த இடங்களில் அடிக்கடி சேகரிப்பு தேவைப்படுகிறது என்பதை அறிந்து அதற்கேற்ப பணியாளர்கள் மற்றும் வாகனங்களை பயன்படுத்த முடியும். இதனால் நேரம் மற்றும் எரிபொருள் போன்ற வளங்களை தேவைக்கேற்ப பயன்படுத்தும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஆனால் இது நகரத்தின் முழு கழிவு மேலாண்மை பிரச்சினைக்கான ஒரே தீர்வு அல்ல. குப்பை சேகரிக்கப்பட்ட பிறகு அதை எவ்வாறு கையாள்கிறோம் என்பதே இன்னும் முக்கியமான கட்டமாகும். வீடுகளிலேயே ஈரக் கழிவு மற்றும் உலர் கழிவுகளை தனித்தனியாக பிரித்துக் கொடுப்பது இதற்கு அடிப்படை. உணவுக் கழிவுகள், காய்கறி மற்றும் பழத்தோல்கள் போன்றவற்றை உரமாக்கவோ அல்லது உயிரி எரிவாயு தயாரிக்கவோ முடியும். அதேபோல் காகிதம், உலோகம், கண்ணாடி மற்றும் மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பிளாஸ்டிக் போன்றவற்றை தனியாக சேகரித்தால் அவற்றை மீண்டும் பயன்படுத்த முடியும்.
2026ஆம் ஆண்டு அமலுக்கு வந்த புதிய Solid Waste Management Rules-லும் மூலத்திலேயே கழிவுகளை நான்கு வகைகளாகப் பிரிப்பதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஈரக் கழிவு, உலர் கழிவு, சுகாதாரக் கழிவு மற்றும் சிறப்பு கவனம் தேவைப்படும் கழிவு ஆகியவற்றை தனித்தனியாக கையாளும் முறையை வலுப்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாகும். இதன் மூலம் “குப்பையை அகற்றுவது” என்ற பழைய முறையிலிருந்து “கழிவை வளமாக மாற்றுவது” என்ற அணுகுமுறைக்கு நகர முடியும். உதாரணமாக, வீட்டில் உருவாகும் உணவுக் கழிவுகள் சரியாகப் பிரிக்கப்பட்டால் அவை உரமாக மாறலாம். மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்கள் மீண்டும் தொழிற்சாலைகளுக்கு செல்லலாம். இறுதியாக பயன்படுத்த முடியாத கழிவுகள் மட்டுமே பாதுகாப்பான முறையில் அகற்றப்பட வேண்டும்.
நகராட்சி நிர்வாகத்துக்கும் இதில் முக்கிய பொறுப்பு உள்ளது. குப்பை சேகரிப்பு எந்தப் பகுதியில் எவ்வளவு அடிக்கடி தேவைப்படுகிறது என்பதை கண்காணிப்பது மட்டுமல்லாமல், சேகரிக்கப்பட்ட கழிவுகள் உண்மையில் சரியான இடத்துக்குச் செல்கின்றனவா என்பதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும். சேகரிப்பு, போக்குவரத்து, சிகிச்சை, மறுசுழற்சி மற்றும் இறுதி அகற்றல் ஆகிய அனைத்து கட்டங்களும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தால்தான் கழிவு மேலாண்மை அமைப்பு முழுமையாக செயல்படும். இதற்காக கழிவு சேகரிப்பில் இருந்து இறுதி அகற்றல் வரை செயல்முறையை கண்காணிக்க டிஜிட்டல் பதிவுகள் மற்றும் ஆன்லைன் கண்காணிப்பு அமைப்புகளை பயன்படுத்துவதற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டு வருகிறது. பழைய குப்பைக் கிடங்குகளில் தேங்கியுள்ள கழிவுகளை அகற்றும் பணிகளையும் தொடர்ந்து கண்காணிப்பது அவசியமாகிறது.
இந்தியாவில் குப்பை சேகரிப்பில் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. 2026 ஜனவரி வரையிலான அரசுத் தரவுகளின்படி, சட்டப்பூர்வ நகரங்களின் பெரும்பாலான வார்டுகளில் வீடுகளிலிருந்து குப்பை சேகரிக்கும் பணியில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், உருவாகும் அனைத்து கழிவுகளையும் முழுமையாக செயலாக்கும் திறன் இன்னும் போதுமானதாக இல்லை. நாடு முழுவதும் உருவாகும் திடக்கழிவுகளில் சுமார் 81 சதவீதமே செயலாக்கப்படுவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் அடுத்த கட்டத்தில் இந்திய நகரங்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டியது சேகரிப்பை மட்டும் அதிகரிப்பதில் அல்ல. சேகரிக்கப்பட்ட கழிவுகளை முறையாக செயலாக்குவதற்கான கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவதிலும் கவனம் தேவை. ஒவ்வொரு நகரத்திலும் கழிவு உருவாகும் அளவு, அதன் தன்மை மற்றும் கிடைக்கும் செயலாக்க வசதிகளுக்கு ஏற்ப தனித்தனி திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டியிருக்கிறது.
இதில் பொதுமக்களின் பங்களிப்பும் மிகவும் முக்கியமானது. குப்பை வாகனம் வந்து எடுத்துச் செல்லும் வரை பொறுப்பு நகராட்சியுடையது என்று நினைப்பதை விட, வீட்டிலேயே கழிவுகளை சரியாகப் பிரிப்பது முதல் நடவடிக்கையாக இருக்க வேண்டும். உணவுக் கழிவுகளுடன் பிளாஸ்டிக், கண்ணாடி போன்றவற்றை கலந்து கொடுத்தால், பின்னர் அவற்றை பிரிப்பது கடினமாகிவிடும். இதனால் மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்களும் வீணாகும். மேலும், ஒருமுறை பயன்படுத்தி தூக்கி எறியும் பொருட்களின் பயன்பாட்டை குறைப்பதும் கழிவு உருவாகும் அளவை கட்டுப்படுத்தும் முக்கியமான வழியாகும். துணிப்பைகள் பயன்படுத்துவது, தேவையில்லாத பிளாஸ்டிக் பொருட்களை தவிர்ப்பது, பழைய பொருட்களை மீண்டும் பயன்படுத்துவது போன்ற எளிய நடவடிக்கைகளும் பெரிய அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
எதிர்காலத்தில் ஒரு நகரம் எவ்வளவு நவீனமாக இருக்கிறது என்பதை அதன் உயரமான கட்டிடங்கள் அல்லது சாலைகளால் மட்டும் மதிப்பிட முடியாது. அந்த நகரம் உருவாக்கும் கழிவுகளை எவ்வளவு திறமையாக கையாள்கிறது என்பதும் அதன் வளர்ச்சியின் முக்கிய அளவுகோலாக இருக்கும். குப்பை தொட்டி நிரம்பிய பிறகு நடவடிக்கை எடுப்பதிலிருந்து, கழிவு உருவாகும் இடத்திலேயே அதை குறைத்து, பிரித்து, மீண்டும் பயன்படுத்தும் நிலைக்கு நகர்வதே உண்மையான மாற்றமாக இருக்கும். தொழில்நுட்பம் இந்தப் பயணத்தில் உதவும் ஒரு கருவி மட்டுமே. அதனுடன் சரியான நகராட்சி நிர்வாகம், போதுமான செயலாக்க வசதிகள் மற்றும் பொதுமக்களின் பொறுப்பான நடைமுறை ஆகியவை இணைந்தால்தான் இந்திய நகரங்களில் நீண்டகாலமாக இருக்கும் குப்பை பிரச்சினைக்கு நிலையான தீர்வு உருவாகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்
