பள்ளி முடிந்தும் படிப்பு... Primary வகுப்பு குழந்தைகளுக்கு அதிகரிக்கும் கல்வி அழுத்தம் உண்மையில் தேவையா?

காலை பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டும். மாலை வீடு திரும்பியதும் வீட்டுப்பாடம் செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகு அடுத்த நாள் தேர்வுக்குப் படிக்க வேண்டும். சில குழந்தைகளுக்கு இதோடு தனிப்பயிற்சி வகுப்பு, மொழிப்பயிற்சி, கணிதப் பயிற்சி, விளையாட்டு வகுப்பு என அட்டவணை தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஆரம்பப் பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தைகளின் ஒரு நாள் இப்படித்தான் நகர்கிறது. குழந்தைகள் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும், எதிர்காலத்தில் நல்ல நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பெற்றோர்களும் பள்ளிகளும் அதிக கவனம் செலுத்துவது இயல்பானது. ஆனால், படிப்பில் சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்ற போட்டி, குழந்தைகளின் வயதுக்கு மீறிய அழுத்தமாக மாறுகிறதா என்ற கேள்வி தற்போது முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.

குறிப்பாக 1 முதல் 5ஆம் வகுப்பு வரை படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு கற்றல் என்பது புத்தகத்தைப் படித்து மனப்பாடம் செய்வது மட்டும் அல்ல. விளையாடுவது, கேள்வி கேட்பது, நண்பர்களுடன் பேசுவது, ஓவியம் வரைவது, பொருட்களை நேரில் பார்த்து புரிந்துகொள்வது போன்ற அனுபவங்களும் அவர்களின் வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி கவுன்சிலின் அடிப்படை கல்விக்கான தேசிய பாடத்திட்ட கட்டமைப்பும், சிறு குழந்தைகள் விளையாட்டு மற்றும் செயல்பாடுகள் மூலம் சிறப்பாக கற்றுக்கொள்வதாக வலியுறுத்துகிறது.

அப்படியிருக்கும்போது, ஆரம்பப் பள்ளி குழந்தைகளின் தினசரி வாழ்க்கையில் ஏன் இவ்வளவு வீட்டுப்பாடமும் கூடுதல் படிப்பும் தேவைப்படுகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. இந்திய கல்வி அமைச்சகத்தின் பள்ளிப்பை கொள்கை வழிகாட்டுதலிலேயே 1 மற்றும் 2ஆம் வகுப்பு குழந்தைகளுக்கு வீட்டுப்பாடம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் நீண்ட நேரம் அமர்ந்து எழுதுவதற்குப் பதிலாக, வீட்டில் விளையாடியது, சாப்பிட்ட உணவு, குடும்பத்துடன் செய்த செயல்கள் போன்றவற்றைப் பற்றி பேச ஊக்குவிக்கலாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. 3 முதல் 5ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கும் வாரத்திற்கு அதிகபட்சம் இரண்டு மணி நேர வீட்டுப்பாடம் போதுமானது என அந்த வழிகாட்டுதலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

இதன் பின்னணியில் ஒரு முக்கியமான விஷயம் இருக்கிறது. வீட்டுப்பாடம் இருக்கக்கூடாது என்பதல்ல கருத்து. குழந்தையின் வயதுக்கு ஏற்ற வகையில், கற்றதை புரிந்துகொள்ள உதவும் செயல்பாடுகளாக அது இருக்க வேண்டும் என்பதே நோக்கம். தேசிய பாடத்திட்ட கட்டமைப்பும் வீட்டுப்பாடம் என்பது வகுப்பில் கற்றதை மீண்டும் அப்படியே எழுத வைப்பதாக இருக்கக்கூடாது; வேறு சூழலில் அதை பயன்படுத்த கற்றுக்கொடுக்கும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. குழந்தைகள் அதை முடிக்க பெற்றோரின் உதவி கட்டாயமாக தேவைப்படாத அளவிலும் பணிகள் இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.

ஆனால் நடைமுறையில் சில குழந்தைகளுக்கு நிலைமை வேறுபடுகிறது. பள்ளி முடிந்ததும் வீட்டுப்பாடம், அதன்பிறகு தனிப்பயிற்சி, பின்னர் தேர்வு தயாரிப்பு என்று நேரம் நிரம்பிவிடுகிறது. இதனால் விளையாடுவதற்கும், ஓய்வெடுப்பதற்கும், குடும்பத்தினருடன் பேசுவதற்கும் நேரம் குறைகிறது. சமீபத்திய 2026 ஆய்வு ஒன்றில், ஆரம்பப் பள்ளியின் இறுதி ஆண்டுகளில் இருக்கும் 11 முதல் 12 வயது மாணவர்களிடம் கல்வி சார்ந்த அழுத்தம் குறித்து ஆய்வு செய்யப்பட்டது. 585 மாணவர்களில் 14.3 சதவீதம் பேர் கணிசமான படிப்பு அழுத்தத்தை அனுபவிப்பதாக தெரிவித்தனர். அதிக வீட்டுப்பாடம், பள்ளியின் எதிர்பார்ப்புகள், பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தனிப்பட்ட நேரம் இல்லாதது போன்றவை அழுத்தத்துக்கான காரணங்களாக குறிப்பிடப்பட்டன.

இது குழந்தைகள் படிக்கவே கூடாது என்று சொல்லவில்லை. மாறாக, எவ்வளவு படிக்க வேண்டும், எந்த முறையில் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்பதில்தான் கவனம் தேவை என்பதை காட்டுகிறது. குழந்தை ஒரு பாடத்தை புரிந்துகொண்டதா என்பதை தெரிந்துகொள்ள ஆசிரியர் விரும்புவது சரியானது. ஆனால், அதற்காக ஒரே விஷயத்தை பலமுறை எழுத வைப்பது அல்லது தொடர்ந்து தேர்வுகள் நடத்துவது அவசியமா என்பதை சிந்திக்க வேண்டும். பள்ளி என்பது மதிப்பெண் பெறுவதற்கான இடம் மட்டுமல்ல. குழந்தைகள் மற்றவர்களுடன் பழக கற்றுக்கொள்ளும் இடம். தங்களுடைய கருத்தை சொல்ல கற்றுக்கொள்ளும் இடம். தோல்வியை ஏற்றுக்கொண்டு மீண்டும் முயற்சி செய்ய கற்றுக்கொள்ளும் இடம். ஒரு குழுவாக விளையாடுவதன் மூலம் பகிர்ந்து கொள்வதையும், காத்திருப்பதையும், மற்றவர்களை மதிப்பதையும் குழந்தைகள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

உடல் இயக்கத்துக்கும் போதுமான இடம் இருக்க வேண்டும். உலக சுகாதார நிறுவனம் பள்ளிகளிலேயே குழந்தைகளுக்கு தொடர்ந்து உடல் இயக்கத்துக்கான வாய்ப்புகளை வழங்குவது முக்கியம் என்று வலியுறுத்துகிறது. பள்ளி சூழலிலேயே உடற்பயிற்சியை ஊக்குவிப்பது குழந்தைகளின் உடல் ஆரோக்கியத்துக்கும் நீண்ட கால நலனுக்கும் உதவும். அதேபோல், தூக்கத்தையும் குறைத்து மதிப்பிடக்கூடாது. பள்ளி அழுத்தம், அதிக திரை நேரம் மற்றும் தூக்கக் குறைவு ஆகியவை குழந்தைகள் மற்றும் இளம் வயதினரின் மனநல அறிகுறிகளுடன் தொடர்புடையதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

பெற்றோர்களுக்கும் இதில் முக்கிய பங்கு இருக்கிறது. “எத்தனை மதிப்பெண்?” என்று மட்டும் கேட்பதற்குப் பதிலாக, “இன்று பள்ளியில் என்ன கற்றுக்கொண்டாய்?”, “எது உனக்கு பிடித்தது?”, “எதாவது புரியவில்லையா?” என்று கேட்பது குழந்தைக்கு வேறுபட்ட அனுபவத்தை தரும். மற்ற குழந்தைகளுடன் ஒப்பிடுவதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் கற்றுக்கொள்ளும் வேகம் வேறுபடும். கல்வியில் ஒரு அளவு ஒழுக்கமும் பயிற்சியும் அவசியம். ஆனால், குழந்தைப் பருவமே முழுவதும் படிப்பாக மாறிவிட்டால், கற்றல் மீதான ஆர்வமே குறையக்கூடும். சிறு வயதில் உருவாக வேண்டியது மதிப்பெண் பற்றிய பயம் அல்ல; கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம்.

ஆரம்பப் பள்ளி மாணவர்களிடம் படிப்பை முற்றிலும் குறைத்துவிட வேண்டும் என்பதல்ல தீர்வு. வயதுக்கு ஏற்ற பாடச்சுமை, குறைந்த ஆனால் பயனுள்ள வீட்டுப்பாடம், விளையாட்டு, ஓய்வு, தூக்கம், நண்பர்களுடன் நேரம் மற்றும் குடும்பத்துடன் உரையாடல் ஆகியவற்றுக்கு சமமான இடம் கொடுப்பதே முக்கியம். குழந்தைகள் நல்ல மதிப்பெண் பெறுவதுடன், நல்ல உடல் மற்றும் மனநலத்துடன் வளர்வதுதான் உண்மையான கல்வியின் வெற்றியாக இருக்க வேண்டும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்