.png)
காலநிலை மாற்றம் என்பது ஏதோ தூரத்தில் நடக்கும் ஒரு விஷயம் அல்ல; அது நம் வாசற்படியிலேயே வந்து நின்று கதவைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பெரும் அபாயம். கடந்த சில ஆண்டுகளாக, கோடைக்காலத்தில் வெயிலின் தாக்கம் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அதிகரிப்பதையும், பருவமழை பெய்ய வேண்டிய நேரத்தில் வறட்சியும், வறட்சி நிலவ வேண்டிய நேரத்தில் கனமழையும் கொட்டித் தீர்ப்பதையும் நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கிறோம். இதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், புவி வெப்பமடைதல். பூமி வெப்பமடைவதால், துருவப் பகுதிகளில் இருக்கும் பனிக்கட்டிகள் மிக வேகமாக உருகிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த உருகும் நீர் அனைத்தும் கடலில் கலப்பதால், கடல் மட்டம் ஆண்டுதோறும் உயர்ந்து கொண்டே வருகிறது. இது கடலோர நகரங்களான சென்னை, மும்பை மற்றும் கொல்கத்தா போன்ற நகரங்களுக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
காலநிலை மாற்றத்தினால் சென்னை போன்ற கடலோர நகரங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்து மிக அதிகம். ஆய்வுகளின்படி, அடுத்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் கடல் மட்டம் கணிசமாக உயர்ந்தால், சென்னையின் பல தாழ்வான பகுதிகள் கடலால் சூழப்பட வாய்ப்புள்ளது. கடல் நீர் உட்புகுந்தால், நிலத்தடி நீர் முற்றிலும் உப்பாகி, குடிநீருக்குப் பெரும் பஞ்சம் ஏற்படும். வெறும் வெள்ளம் மட்டும் இதற்குக் காரணம் அல்ல; கடல் நீரின் மட்டம் உயரும்போது, மழைநீர் கடலுக்குள் வடிவது தடுக்கப்பட்டு, நகரத்திற்குள்ளேயே தேங்கி நிற்கும். சமீபத்திய புயல்களும், வரலாறு காணாத மழைப்பொழிவும் நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கை மணிதான். இயற்கைச் சமநிலை குலைந்துவிட்டதால், முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் வானிலை மாற்றங்கள் மிகத் தீவிரமாக நிகழ்கின்றன.
பூமி ஏன் இவ்வளவு வேகமாக வெப்பமடைகிறது? இதற்கு முதன்மையான காரணம், மனிதர்கள் வெளியேற்றும் பசுமை இல்ல வாயுக்கள். நாம் பயன்படுத்தும் வாகனங்கள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் காடுகளை அழித்தல் போன்றவை வளிமண்டலத்தில் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை அதிகரித்து வருகின்றன. ஒரு போர்வையைப் போல பூமியைச் சுற்றியிருக்கும் வளிமண்டலம், வெப்பத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்கிறது. அதிகப்படியான கார்பன் வெளியேற்றத்தால், அந்தப் போர்வை தடிமனாகி, சூரிய வெப்பத்தை வெளியேற விடாமல் பூமிக்குள்ளேயே சிறைபிடிக்கிறது. இதனால் தான் பூமி ஒரு அழுத்தமான குக்கர் போல வெப்பமடைந்து கொண்டிருக்கிறது. நாம் காடுகளை அழிப்பதன் மூலம், இயற்கையான 'கார்பன் உறிஞ்சிகளை' இல்லாமலாக்கிவிட்டோம். இது இயற்கையின் சமநிலையை முற்றிலுமாகச் சிதைத்துவிட்டது.
இன்னும் ஐம்பது வருடங்களில் என்ன நடக்கும் என்ற அச்சத்தை விட, அந்த ஆபத்தைத் தடுத்து நிறுத்த என்ன செய்யலாம் என்று யோசிப்பதே புத்திசாலித்தனம். தனிமனிதர்களாக நாம் செய்யக்கூடிய மாற்றங்கள் மிகச் சிறியதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அதுவே மிகப்பெரிய மாற்றத்தின் தொடக்கம். மின்சாரப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பது, சூரிய ஆற்றலுக்கு மாறுவது, மரம் வளர்ப்பது மற்றும் பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டை ஒழிப்பது போன்றவை கட்டாயம் செய்ய வேண்டியவை. அரசாங்கங்கள் பெருமளவில் கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் தொழிற்சாலைகளை ஊக்குவிப்பதும், நகரத் திட்டமிடலில் நீர் மேலாண்மையைத் தீவிரப்படுத்துவதும் அவசியம். கடலோரப் பகுதிகளில் தடுப்புச் சுவர்களைக் கட்டுவது அல்லது சதுப்புநிலக் காடுகளை உருவாக்குவது போன்ற தற்காப்பு நடவடிக்கைகளை இப்போதே திட்டமிட வேண்டும்.
காலநிலை மாற்றம் என்பது தடுத்து நிறுத்த முடியாதது அல்ல, அதை மெதுவாக்க முடியும். நாம் இப்போது எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் அடுத்த தலைமுறைக்கு நாம் கொடுக்கும் பரிசு. சென்னை மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த உலகமே இந்த ஆபத்தை உணர்ந்து ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டிய நேரமிது. இயற்கையை வெல்லும் தொழில்நுட்பம் நம்மிடம் இல்லை, இயற்கையோடு இயைந்து வாழும் பண்பு மட்டுமே நம்மைப் பாதுகாக்கும். இன்னும் ஐம்பது வருடங்கள் கழித்து, நம் வருங்காலத் தலைமுறை இந்த நகரத்தில் பாதுகாப்பாக வாழ வேண்டுமானால், நாம் மாற்றத்திற்குத் தயாராக வேண்டும். இயற்கையை நேசிப்போம், பூமியைக் காப்போம். இது வெறும் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த அக்கறை மட்டுமல்ல, இது நம் உயிர்வாழ்விற்கான போராட்டம்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
