

நவீன நகரங்களின் மிகப்பெரிய சவாலே அதன் உட்கட்டமைப்புகளைப் பராமரிப்பதுதான். ஒரு மேம்பாலத்தில் ஏற்படும் சிறு விரிசல் அல்லது நிலத்தடி நீர்க்குழாய்களில் ஏற்படும் கசிவு, ஆரம்பத்திலேயே கவனிக்கப்படாவிட்டால் அது மிகப்பெரிய விபத்திலோ அல்லது பொருட்சேதத்திலோ முடிந்துவிடுகிறது. இந்தச் சிக்கலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் விதமாக, 2026-ஆம் ஆண்டில் 'சுயமாகக் குணமாகும் நகரங்கள்' (Self-Healing Cities) என்ற புதிய தொழில்நுட்பம் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 'ஐஓடி' (Internet of Things) சென்சார்களையும், 'சுயமாகச் சீரமைக்கும் பூச்சுகளையும்' (Self-healing coatings) இணைத்து உருவாக்கப்பட்டுள்ள இந்த முறை, நகரங்களின் ஆயுளைக் கூட்டி, பராமரிப்புச் செலவை பல மடங்கு குறைத்துள்ளது.
இந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் அடிப்படை மிகவும் சுவாரசியமானது. ஒரு பாலம் அல்லது கட்டிடத்தைக் கட்டும்போது, அதன் சிமெண்ட் கலவையிலேயே மிகச்சிறிய நுண்-குப்பிகள் (Micro-capsules) மற்றும் ஐஓடி சென்சார்கள் கலக்கப்படுகின்றன. அந்தக் கட்டிடத்தில் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு சிறு விரிசல் ஏற்பட்டால் கூட, அந்த இடத்தில் இருக்கும் நுண்-குப்பிகள் தானாகவே வெடித்து, அதனுள் இருக்கும் பிரத்யேகப் பசையை (Healing Agent) வெளியேற்றும். அந்தப் பசை சில மணி நேரங்களிலேயே இறுகி, அந்த விரிசலை முழுமையாக மூடிவிடும். அதே நேரத்தில், அங்கு விரிசல் ஏற்பட்ட தகவலையும், அது எவ்வளவு தூரம் சீரமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் அங்கிருக்கும் சென்சார்கள் இணையம் வழியாகப் பொறியாளர்களுக்குத் தெரிவித்துவிடும்.
இந்தத் தொழில்நுட்பம் 'எதிர்வினை பராமரிப்பு' (Reactive Repair) என்ற முறையை மாற்றி, 'முன்கணிப்பு பராமரிப்பு' (Predictive Maintenance) என்ற புதிய கலாச்சாரத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அதாவது, ஒரு கட்டமைப்பு இடிந்து விழும் வரை காத்திருந்து பின்னர் சரி செய்வதற்குப் பதிலாக, பாதிப்பு ஏற்படும் போதே அது தானாகவே குணமடைந்து கொள்வதால், மனிதத் தலையீடு தேவையற்றதாகிறது. 2026-ஆம் ஆண்டில் லண்டன் மற்றும் சிங்கப்பூர் போன்ற நகரங்களில் உள்ள முக்கிய மேம்பாலங்கள் மற்றும் சுரங்கப்பாதைகளில் இந்த முறை சோதனை முறையில் அமல்படுத்தப்பட்டு, பெரும் வெற்றி பெற்றுள்ளது. இது விபத்துகளின் எண்ணிக்கையைப் பாதியாகக் குறைத்துள்ளது.
குறிப்பாக, நிலத்தடி நீர்க்குழாய்கள் மற்றும் எரிவாயு குழாய்களில் ஏற்படும் கசிவுகளைக் கண்டறிவது ஒரு மிகப்பெரிய சவாலாகும். இப்போது இந்த ஐஓடி சென்சார்கள் பொருத்தப்பட்ட குழாய்கள் மூலம், கசிவு ஏற்படும் இடத்தைத் துல்லியமாகக் கண்டறிவதுடன், சிறிய கசிவுகளை அந்தப் பூச்சுகளே தானாகவே அடைத்துவிடுகின்றன. இதன் மூலம் கோடிக்கணக்கான லிட்டர் தண்ணீர் வீணாவது தடுக்கப்படுகிறது. 2026-ன் தரவுப்படி, இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தும் நகரங்கள் தங்களின் பராமரிப்புப் பட்ஜெட்டில் சுமார் 30 சதவீதத்தைச் சேமிக்க முடிகிறது.
பொருளாதார ரீதியாகப் பார்த்தால், ஆரம்பத்தில் இதற்கான கட்டுமானச் செலவு சற்று அதிகமாக இருந்தாலும், அடுத்த 50 ஆண்டுகளுக்குப் பராமரிப்புச் செலவு இருக்காது என்பதால், இது ஒரு லாபகரமான முதலீடாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், பழைய பாலங்களை இடித்துவிட்டுப் புதியது கட்டுவதால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளையும் இது குறைக்கிறது. சிமெண்ட் மற்றும் இரும்பு உற்பத்தியின் போது வெளியேறும் கார்பன் அளவைக் குறைக்க இந்த நீடித்த உழைப்பு (Durability) மிகவும் அவசியமானது.
மனித உடல் காயமடைந்தால் அது எப்படித் தானாகவே ஆறுகிறதோ, அதே போன்ற ஒரு 'உயிரியல் திறனை' (Biological Capability) நமது கட்டிடங்களுக்கும் மனிதன் வழங்கியுள்ளான். 2026-ஆம் ஆண்டின் இந்த அறிவியல் மைல்கல், எதிர்கால நகரங்களைப் பாதுகாப்பானதாகவும், செலவு குறைந்ததாகவும் மாற்றியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.