"நதியின் திசையை யார் தீர்மானிப்பார்கள்?..." சீனாவின் புதிய அணை இந்தியாவில் ஏன் பதற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது?

நீர் என்பது ஒரு நாட்டின் இயற்கை வளம் மட்டுமல்ல; அது உணவுப் பாதுகாப்பு, மின்சார உற்பத்தி, சுற்றுச்சூழல், விவசாயம் மற்றும் தேசிய பாதுகாப்பு ஆகிய அனைத்துடனும் நேரடியாக தொடர்புடைய ஒரு மூலதனமாகும். குறிப்பாக, இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாடுகள் பகிர்ந்து பயன்படுத்தும் நதிகளைப் பொறுத்தவரை, மேல்பகுதியில் இருக்கும் நாடு எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் கீழ்ப்பகுதியில் இருக்கும் நாடுகளின் வாழ்க்கையை பாதிக்கக்கூடும். அதனால்தான், சீனா பிரம்மபுத்திரா நதியின் மேல்பகுதியில் கட்டி வரும் மிகப்பெரிய அணைத் திட்டம் இந்தியாவில் மீண்டும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. "இந்த அணை கட்டப்பட்ட பிறகு, சீனா இந்தியாவுக்குள் வரும் நீரின் ஓட்டத்தை விரும்பியபடி கட்டுப்படுத்த முடியுமா?" என்ற கேள்வி தற்போது அரசியல், பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் வட்டாரங்களில் தீவிரமாக பேசப்பட்டு வருகிறது.

இந்த விவகாரத்தைப் புரிந்துகொள்ள, முதலில் பிரம்மபுத்திரா நதியின் பயணத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த நதி திபெத்தில் யார்லுங் சாங்போ (Yarlung Tsangpo) என்ற பெயரில் உருவாகி, சீனாவின் திபெத் பகுதியை கடந்து இந்தியாவின் அருணாச்சலப் பிரதேசத்திற்குள் சியாங் (Siang) என்ற பெயரில் நுழைகிறது. பின்னர் அசாமில் அது பிரம்மபுத்திரா என அழைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் வங்கதேசத்திற்குள் சென்று ஜமுனா என்ற பெயரில் கங்கை நதியுடன் இணைகிறது. இந்த நதி கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரமாக விளங்குகிறது. சீனா தற்போது உலகின் மிகப்பெரிய நீர்மின் திட்டங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் அணையை, திபெத்தில் உள்ள "Great Bend" பகுதியில் கட்டி வருகிறது. இந்த இடம் இந்திய எல்லைக்கு அருகில் இருப்பதால், அதன் புவியியல் மற்றும் பாதுகாப்பு முக்கியத்துவமும் அதிகமாக உள்ளது. இந்த திட்டம் மின்சார உற்பத்தியை நோக்கமாகக் கொண்டதாக சீனா கூறினாலும், அதன் நீண்டகால விளைவுகள் குறித்து இந்தியா தொடர்ந்து கவலை தெரிவித்து வருகிறது.

இந்தியாவின் முக்கிய அச்சம் என்னவென்றால், எதிர்காலத்தில் சீனா அரசியல் அல்லது பாதுகாப்பு பதற்றமான சூழ்நிலைகளில் நதியின் நீரோட்டத்தை ஒரு அழுத்தக் கருவியாகப் பயன்படுத்துமா என்பதுதான். கடந்த காலத்தில், 2017-ஆம் ஆண்டு டோக்லாம் எல்லை பதற்றத்தின் போது, சீனா பிரம்மபுத்திரா தொடர்பான நீரியல் தரவு பகிர்வை தற்காலிகமாக நிறுத்திய சம்பவம் இந்தியாவின் கவலையை மேலும் அதிகரித்தது. பின்னர் அந்த தரவு பகிர்வு மீண்டும் தொடங்கப்பட்டாலும், நம்பிக்கை குறித்த கேள்விகள் தொடர்கின்றன. ஆனால், இந்த அச்சத்திற்கு மத்தியில் பல நீரியல் நிபுணர்கள் ஒரு முக்கியமான உண்மையையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். பிரம்மபுத்திரா நதியில் இந்தியாவுக்குள் பாயும் மொத்த நீரில் பெரும்பாலான பகுதி, சீனாவில் இருந்து அல்ல; இந்திய எல்லைக்குள் நுழைந்த பிறகு பெய்யும் பருவமழை மற்றும் துணைநதிகளிலிருந்தே கிடைக்கிறது. எனவே, சீனா முழுமையாக நதியை "மூடிவிடும்" அல்லது இந்தியாவுக்கு வரும் நீரை முழுவதுமாக நிறுத்திவிடும் என்பது நடைமுறையில் மிகவும் சாத்தியமற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.

இருப்பினும், இதனால் அனைத்து கவலைகளும் முடிவுக்கு வந்துவிடவில்லை. முழு நீரோட்டத்தை நிறுத்த முடியாவிட்டாலும், குறிப்பிட்ட காலங்களில் நீரைத் தேக்கி வைப்பது அல்லது திடீரென அதிக அளவில் திறப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் கீழ்ப்பகுதிகளில் வெள்ளம் அல்லது நீர்பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சனைகளை உருவாக்கும் அபாயம் இருப்பதாக சில நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். குறிப்பாக பருவமழை காலங்களில் இத்தகைய மாற்றங்கள் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். சுற்றுச்சூழல் ரீதியாகவும் இந்த அணை பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. பிரம்மபுத்திரா நதி, இமயமலைப் பகுதிகளில் இருந்து அதிக அளவில் வண்டல் மண்ணை (Sediment) கொண்டு வரும் உலகின் முக்கிய நதிகளில் ஒன்றாகும். இந்த வண்டல் மண்ணே அசாம் மற்றும் வங்கதேசத்தின் வளமான விவசாய நிலங்களை உருவாக்க உதவுகிறது. மிகப்பெரிய அணைகள் இந்த இயற்கை வண்டல் ஓட்டத்தை மாற்றக்கூடும் என்பதால், நீண்டகாலத்தில் விவசாயம் மற்றும் உயிரியல் அமைப்புகள் பாதிக்கப்படலாம் என்று சுற்றுச்சூழல் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

மற்றொரு முக்கியமான கவலை, இந்த அணை அமைக்கப்படும் பகுதியின் புவியியல் தன்மையாகும். திபெத்தின் இந்த பகுதி உலகின் மிகவும் நிலநடுக்க அபாயம் அதிகம் உள்ள மலைப் பகுதிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. சமீபத்தில் சீனாவின் சில அரசு ஆதரவு பெற்ற புவியியல் நிபுணர்களே, அணை அமைக்கப்படும் இடம் செயல்பாட்டில் இருக்கும் பிளவுக் கோட்டிற்கு (Active Fault Line) அருகில் இருப்பதாக எச்சரித்துள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. நிலநடுக்கம் அல்லது பெரிய நிலச்சரிவு ஏற்பட்டால், அதன் தாக்கம் அணையின் பாதுகாப்பு மற்றும் கீழ்ப்பகுதிகளில் உள்ள மக்களின் வாழ்விலும் எதிரொலிக்கக்கூடும் என்ற அச்சமும் எழுந்துள்ளது. சீனா தனது தரப்பில், இந்த திட்டம் ஒரு Run-of-the-River Hydropower Project என விளக்குகிறது. அதாவது, நீரை நீண்டகாலம் மிகப்பெரிய ஏரியாக சேமித்து வைக்கும் பாரம்பரிய அணை அல்ல; மின்சாரம் தயாரித்த பிறகு மீண்டும் அதே நதிக்குள் நீரை திருப்பிவிடும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டம் என்று கூறுகிறது. எனவே, கீழ்ப்பகுதிகளில் நீரோட்டம் பாதிக்கப்படாது என்பது சீனாவின் நிலைப்பாடு.

இருப்பினும், இந்தியா இந்த விளக்கத்தை மட்டும் நம்பி அமைதியாக இல்லை. மத்திய அரசு இந்த திட்டத்தை தொடர்ந்து கண்காணித்து வருவதாகவும், சீனாவிடம் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் தகவல்களை பகிர வேண்டும் என்று பலமுறை வலியுறுத்தியுள்ளதாகவும் அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும், பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கில் இந்தியாவின் சொந்த நீர்மின் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களையும் வேகப்படுத்தும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த விவகாரம் இந்தியா–சீனா உறவை மட்டுமல்ல, சர்வதேச நீர்வள மேலாண்மை குறித்த ஒரு பெரிய கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. உலகம் முழுவதும் பல முக்கிய நதிகள் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாடுகளை கடந்து செல்கின்றன. அவற்றை ஒரே நாடு தனிப்பட்ட முறையில் நிர்வகிக்க முடியாது. தகவல் பகிர்வு, பரஸ்பர நம்பிக்கை மற்றும் இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள்தான் இத்தகைய நதிகளின் எதிர்காலத்தை பாதுகாக்கும் முக்கிய வழிமுறைகளாக நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

சீனாவின் இந்த அணைத் திட்டம் இன்னும் முழுமையாக செயல்பாட்டுக்கு வரவில்லை. எனவே அதன் உண்மையான தாக்கம் என்னவாக இருக்கும் என்பதை காலம்தான் தீர்மானிக்கும். ஆனால், இந்த விவகாரம் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உலகிற்கு நினைவூட்டுகிறது. எல்லைகளை மனிதர்கள் வரைந்திருக்கலாம்; ஆனால் நதிகள் எந்த எல்லையையும் மதிக்காமல் பாய்கின்றன. அந்த நதிகளின் எதிர்காலத்தை பாதுகாப்பது, மேல்பகுதியில் இருக்கும் ஒரு நாட்டின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல, அவற்றை பகிர்ந்து பயன்படுத்தும் அனைத்து நாடுகளின் கூட்டு பொறுப்புமாகும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்