"படிப்புக்காக அடகு வைத்த தங்கம்..." திரும்பக் கேட்டபோது கிடைத்த அதிர்ச்சி! நீதிமன்றம் சொன்ன ஒரு தீர்ப்பு

உயர் கல்வி என்பது பல குடும்பங்களுக்கு ஒரு கனவாக மட்டுமல்ல, எதிர்கால வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய மிகப்பெரிய முதலீடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், பொருளாதார வசதி இல்லாத சூழலில் பலர் தங்களிடம் இருக்கும் நகைகளை அடகு வைத்து கல்விக் கடன் பெறுவது இந்தியாவில் பொதுவான நடைமுறையாக உள்ளது. அப்படிப்பட்ட ஒரு இளம்பெண்ணின் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவம் தற்போது நாடு முழுவதும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. படிப்புக்காக 11.1 கிராம் தங்க நகைகளை அடகு வைத்து கடன் பெற்ற பெண், பின்னர் கடனை அடைத்து நகையை மீட்டெடுக்க சென்றபோது, அந்த நகைகள் ஏற்கனவே ஏலத்தில் விற்கப்பட்டுவிட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டது. இந்த சம்பவம் இறுதியில் நுகர்வோர் நீதிமன்றத்தை எட்டிய நிலையில், நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு பலருக்கும் முக்கியமான சட்டப் பாடமாக மாறியுள்ளது.

வழக்கில் இடம்பெற்ற தகவல்களின்படி, உயர்கல்வியைத் தொடர வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டதால் அந்த பெண் ஒரு நிதி நிறுவனத்தை அணுகி தங்க நகைகளை அடகு வைத்து கல்விக்காக கடன் பெற்றார். அவர் 8.1 கிராம் எடையுள்ள ஒரு தங்கச் சங்கிலி மற்றும் மொத்தம் 3 கிராம் எடையுள்ள இரண்டு காதணிகளை அடமானமாக வழங்கினார். அதற்குப் பதிலாக இரண்டு தவணைகளில் மொத்தம் ரூ.29,300 கடன் வழங்கப்பட்டது. ஆனால், அதன்பிறகு ஏற்பட்ட கொரோனா கால பொருளாதார நெருக்கடி காரணமாக, குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் கடனை திருப்பிச் செலுத்த முடியாத நிலை உருவானதாக அவர் தெரிவித்தார்.

சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தேவையான தொகையைச் செலுத்தி தனது நகைகளை மீட்டெடுக்க அந்தப் பெண் சம்பந்தப்பட்ட கிளைக்குச் சென்றபோது, அவருக்கு காத்திருந்த பதில் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவரது நகைகள் ஏற்கனவே ஏலத்தில் விற்கப்பட்டுவிட்டதாக நிறுவன அதிகாரிகள் தெரிவித்ததாக கூறப்படுகிறது. இதனால் அதிருப்தியடைந்த அவர், உரிய முன்அறிவிப்பு வழங்கப்படாமல் தனது நகைகள் ஏலத்தில் விடப்பட்டதாக குற்றம்சாட்டி மாவட்ட நுகர்வோர் குறைதீர் ஆணையத்தை அணுகினார்.

மறுபுறம், சம்பந்தப்பட்ட நிதி நிறுவனம் தனது விளக்கத்தில் வேறுபட்ட நிலைப்பாட்டை முன்வைத்தது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துமாறு பலமுறை தொலைபேசி, மின்னஞ்சல் மற்றும் தபால் மூலம் அறிவிப்பு அனுப்பப்பட்டதாகவும், ஏலத்திற்கு முன்பும் தேவையான சட்ட நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட்டதாகவும் நிறுவனம் தெரிவித்தது. மேலும், கடன் வாங்கியவர் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காததால், விதிமுறைகளுக்கு ஏற்ப நகைகள் ஏலத்தில் விடப்பட்டதாகவும் கூறி, தங்கள்மீது சேவைக் குறைபாடு அல்லது நியாயமற்ற வர்த்தக நடைமுறை என்ற குற்றச்சாட்டை ஏற்க முடியாது என்று வாதிட்டது.

ஆனால், வழக்கை விசாரித்த கொல்கத்தா மாவட்ட நுகர்வோர் ஆணையம், நிறுவனத்தின் வாதத்தை முழுமையாக ஏற்கவில்லை. முக்கியமாக, ஏலத்திற்கு முன் அறிவிப்பு அனுப்பியதாக நிறுவனம் கூறியிருந்தாலும், அதற்கான போதுமான ஆவணங்கள் அல்லது உறுதியான ஆதாரங்களை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கத் தவறியதாக ஆணையம் குறிப்பிட்டது. வெறும் வாய்மொழி விளக்கங்கள் மட்டுமே போதுமானவை அல்ல; வாடிக்கையாளருக்கு உண்மையில் அறிவிப்பு சென்றது என்பதை நிரூபிக்க வேண்டியது நிறுவனத்தின் பொறுப்பு என்றும் ஆணையம் சுட்டிக்காட்டியது.

இதையடுத்து, நுகர்வோர் ஆணையம் முக்கியமான உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. முதலில், அந்த பெண் அடகு வைத்த 11.1 கிராம் தங்க நகைகளை திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது. ஏதேனும் காரணத்தால் அவற்றை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத நிலை இருந்தால், தற்போதைய சந்தை மதிப்பின்படி சுமார் ரூ.1.42 லட்சம் வழங்க வேண்டும் என்றும் கூறியது. இதனுடன், மன உளைச்சல் மற்றும் சேவைக் குறைபாட்டிற்காக ரூ.20,000 இழப்பீடும், வழக்கு செலவிற்காக ரூ.10,000-மும் வழங்க வேண்டும் என்றும், மேலும் ரூ.10,000-ஐ நுகர்வோர் சட்ட உதவி நிதியில் செலுத்த வேண்டும் என்றும் ஆணையம் உத்தரவிட்டது.

இந்த தீர்ப்பு ஒரு தனிப்பட்ட வழக்கிற்கான நீதியை மட்டும் வழங்கவில்லை. அடகு கடன் பெறும் லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு அவர்களின் சட்ட உரிமைகள் குறித்து முக்கியமான விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, நிதி நிறுவனங்கள் எந்த வாடிக்கையாளரின் அடமானப் பொருளையும் ஏலத்தில் விடுவதற்கு முன், உரிய அறிவிப்புகள் வழங்கப்பட்டதை தெளிவாக நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு அவர்களுக்கே இருப்பதை இந்த தீர்ப்பு மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. நடைமுறைகள் பின்பற்றப்படவில்லை என்றால், அது சேவைக் குறைபாடாகக் கருதப்படலாம் என்பதையும் இந்த வழக்கு வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் கல்வி, மருத்துவம், தொழில் தொடக்கம் அல்லது குடும்பத் தேவைகளுக்காக பலர் தங்களது நகைகளை அடகு வைத்து கடன் பெறுகின்றனர். ஆனால், கடன் வாங்கிய பிறகு அதன் விதிமுறைகள், திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய காலக்கெடு, வட்டி விவரங்கள் மற்றும் ஏல நடைமுறைகள் குறித்து முழுமையாக அறிந்து கொள்வது மிகவும் அவசியம். அதேபோல், நிதி நிறுவனங்களும் அனைத்து அறிவிப்புகளையும் எழுத்துப்பூர்வமாகவும், சட்டரீதியாக நிரூபிக்கக்கூடிய வகையிலும் வழங்குவது கட்டாயப் பொறுப்பாகும்.

இந்த வழக்கு, நுகர்வோர் உரிமைகள் வெறும் சட்ட புத்தகங்களில் மட்டுமே இல்லாமல், அவை நடைமுறையிலும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்பதை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது. பொருளாதார நெருக்கடியில் படிப்புக்காக அடகு வைத்த நகையை இழந்ததாக நினைத்த ஒரு பெண்ணுக்கு, நீதிமன்றம் வழங்கிய இந்த தீர்ப்பு நியாயத்தை மட்டுமல்ல, நாட்டில் உள்ள அனைத்து நுகர்வோருக்கும் ஒரு முக்கியமான செய்தியையும் அளிக்கிறது. அடகு வைத்த பொருள் என்பது ஒரு சொத்து மட்டுமல்ல; அது ஒருவரின் உழைப்பு, குடும்பத்தின் நம்பிக்கை மற்றும் எதிர்காலக் கனவுகளின் அடையாளம். அந்த நம்பிக்கையை பாதுகாப்பது நிதி நிறுவனங்களின் சட்டப்பூர்வமான பொறுப்பாகும் என்பதை இந்த தீர்ப்பு மீண்டும் நினைவூட்டியுள்ளது.