“குழந்தை இருப்பதால் குற்றத்தை சாதாரணமாகக் கருத முடியாது”... 3 குழந்தைகளின் தாய்க்கு 10 ஆண்டு சிறைத் தண்டனை

குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில், குற்றவாளியின் குடும்பச் சூழ்நிலை அல்லது தனிப்பட்ட காரணங்களை விட, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் பாதுகாப்பும் நீதியும் முதன்மையானவை என்ற கருத்தை மீண்டும் வலியுறுத்தும் வகையில் டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் முக்கியமான தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது. மூன்று குழந்தைகளின் தாயான பெண் ஒருவர் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டு மனுவை தள்ளுபடி செய்த நீதிமன்றம், அவருக்கு கீழமை நீதிமன்றம் விதித்த 10 ஆண்டு சிறைத் தண்டனையை உறுதி செய்துள்ளது. இந்த தீர்ப்பு, குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான சட்டத்தின் நோக்கத்தை மீண்டும் வெளிப்படுத்தும் முக்கிய தீர்ப்பாக கவனம் பெற்றுள்ளது.

இந்த வழக்கின் பின்னணி பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த ஒரு சம்பவத்துடன் தொடர்புடையது. விசாரணையின்படி, குற்றம் சாட்டப்பட்ட பெண் தனது பராமரிப்பில் இருந்த சிறுமியை பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்தியதாக குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. இதையடுத்து பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்கில், விசாரணை நீதிமன்றம் சாட்சியங்கள், மருத்துவ ஆதாரங்கள் மற்றும் பிற சான்றுகளை ஆய்வு செய்து, அந்தப் பெண்ணை குற்றவாளி என அறிவித்தது. பின்னர் அவருக்கு குழந்தைகளை பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாக்கும் POCSO சட்டத்தின் கீழ் 10 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து அவர் டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார். தனது தரப்பில், தனக்கு மூன்று குழந்தைகள் இருப்பதாகவும், குடும்பச் சூழ்நிலையை கருத்தில் கொண்டு தண்டனையில் தளர்வு வழங்க வேண்டும் என்றும் வாதிட்டார். மேலும், தண்டனையை குறைக்கவோ அல்லது மாற்று நிவாரணம் வழங்கவோ நீதிமன்றம் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த வாதத்தை உயர் நீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை. குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் மிகவும் தீவிரமானவை என்றும், குற்றவாளிக்கு குடும்பப் பொறுப்புகள் இருப்பது மட்டும் தண்டனையை குறைப்பதற்கான காரணமாக இருக்க முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது. குறிப்பாக, சிறுவர்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே POCSO சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கம் என்பதால், அத்தகைய வழக்குகளில் சட்டம் மிகவும் கடுமையான அணுகுமுறையை பின்பற்றுகிறது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

வழக்கில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆதாரங்களை மீண்டும் ஆய்வு செய்த நீதிமன்றம், விசாரணை நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பில் தலையிட வேண்டிய அளவிற்கு எந்த சட்டப் பிழையோ அல்லது நடைமுறை குறைபாடோ இல்லை என்று தெரிவித்தது. பாதிக்கப்பட்டவரின் வாக்குமூலம், விசாரணையின் போது சேகரிக்கப்பட்ட ஆதாரங்கள் மற்றும் வழக்கின் முழுமையான சூழ்நிலைகள் அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்துவதாக இருந்ததால், குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதாக நீதிமன்றம் கருதியது. எனவே, தண்டனையை மாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று கூறி மேல்முறையீட்டு மனு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.

இந்தத் தீர்ப்பு சட்ட வல்லுநர்களிடமும் கவனம் பெற்றுள்ளது. அவர்களின் கருத்துப்படி, POCSO சட்டத்தின் நோக்கம் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களைத் தடுக்க வலுவான சட்டப் பாதுகாப்பை வழங்குவதாகும். எனவே, குற்றவாளியின் தனிப்பட்ட சூழ்நிலையை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு தண்டனையை குறைப்பது, சட்டத்தின் நோக்கத்தையே பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது. ஒவ்வொரு வழக்கும் அதன் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தனித்தனியாக பரிசீலிக்கப்பட்டாலும், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு தொடர்பான வழக்குகளில் நீதிமன்றங்கள் பொதுவாக மிகவும் கவனமாக அணுகுகின்றன என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

குழந்தைகளுக்கு எதிரான குற்றங்கள் தொடர்பாக இந்தியாவில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக சட்ட அமலாக்கமும் நீதித்துறையும் அதிக முக்கியத்துவம் அளித்து வருகின்றன. POCSO சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்படும் வழக்குகளில் விரைவான விசாரணை, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் அடையாளத்தை பாதுகாப்பது, உளவியல் ஆதரவு வழங்குவது மற்றும் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் கடுமையான தண்டனை வழங்குவது போன்ற அம்சங்கள் முக்கியமாக வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இதுபோன்ற தீர்ப்புகள் அந்த சட்டத்தின் செயல்பாட்டை மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

இந்த வழக்கு மற்றொரு முக்கியமான அம்சத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஆணா, பெண்ணா என்பது சட்டத்தின் பார்வையில் தீர்மானிக்கும் காரணியாக இருக்காது. குற்றச்சாட்டின் தன்மை, கிடைத்த ஆதாரங்கள் மற்றும் சட்டப்படி நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைகளின் அடிப்படையில்தான் நீதிமன்றம் முடிவெடுக்கிறது. அதனால், பாலினம் அல்லது குடும்பப் பின்னணி போன்ற காரணிகள் மட்டுமே தண்டனையை மாற்றும் அடிப்படையாக அமையாது என்பது இந்தத் தீர்ப்பின் மூலம் மீண்டும் தெளிவாகியுள்ளது.

இந்தத் தீர்ப்பின் மூலம் டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் வலியுறுத்திய முக்கிய கருத்து என்னவென்றால், குழந்தைகளின் உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு எந்தவொரு தனிப்பட்ட சூழ்நிலையையும் விட மேலானவை என்பதே. குடும்பப் பொறுப்புகள், குழந்தைகள் இருப்பது அல்லது பிற தனிப்பட்ட காரணங்கள் போன்றவை மனிதாபிமான ரீதியில் பரிசீலிக்கப்படக்கூடிய அம்சங்களாக இருந்தாலும், குழந்தைகளுக்கு எதிரான கடுமையான குற்றங்கள் நிரூபிக்கப்பட்ட வழக்குகளில் அவை தண்டனையை குறைக்கும் ஒரே காரணமாக இருக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இந்தத் தீர்ப்பு, குழந்தைகள் பாதுகாப்பு தொடர்பான சட்டங்களின் நோக்கத்தையும், நீதித்துறையின் உறுதியான அணுகுமுறையையும் மீண்டும் நினைவூட்டும் முக்கிய தீர்ப்பாக பார்க்கப்படுகிறது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.