.png)
ஒருவர் என்ன உணவு சாப்பிட்டார், என்ன கவிதை வாசித்தார், சமூக வலைதளத்தில் என்ன கருத்து பதிவிட்டார் என்பதற்கெல்லாம் குற்றவியல் வழக்குகள் நீதிமன்றத்தை அடைய வேண்டுமா? ஏற்கனவே கோடிக்கணக்கான வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கும் நிலையில், உண்மையில் நீதிமன்றத்தின் நேரம் எந்த வகையான வழக்குகளுக்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்? இந்த கேள்விகளை மையமாக வைத்து உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி உஜ்ஜல் புயான் தெரிவித்துள்ள கருத்துகள் தற்போது சட்ட வட்டாரத்தில் கவனம் பெற்றுள்ளன.
சில வகையான உணவுகளை சாப்பிடுவது, கவிதை வாசிப்பது, மற்றொருவருக்கு ஜாமீன் வழங்க வேண்டும் என்று கோஷமிடுவது, போராட்டங்களில் பங்கேற்பது, சமூக வலைதளங்களில் கருத்து தெரிவிப்பது, நகைச்சுவை நிகழ்ச்சி நடத்துவது போன்ற செயல்களுக்குக் கூட குற்றவியல் வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படுவதாக நீதிபதி புயான் சுட்டிக்காட்டினார். திரைப்படம் அல்லது புத்தகத்தின் தலைப்பு மற்றும் அதில் இடம்பெறும் கருத்துகளை வைத்துக்கூட சட்ட நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்படுவது குறித்து அவர் கவலை தெரிவித்தார். இத்தகைய வழக்குகளில் சிலவற்றின் குற்றச்சாட்டுகள் மிகவும் அற்பமானதாக இருப்பதாக அவர் விமர்சித்தார். ஒருவருடைய உணர்வு பாதிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒவ்வொரு விஷயமும் குற்றவியல் வழக்காக மாறினால், அதன் தாக்கம் சம்பந்தப்பட்ட நபர்களுடன் மட்டும் முடிவதில்லை. ஏற்கனவே அதிகமான வழக்குகளை கையாளும் நீதிமன்றங்களுக்கும் அது கூடுதல் சுமையை ஏற்படுத்துகிறது என்பதே அவரது கருத்தின் முக்கிய அம்சமாக இருந்தது.
இந்த கருத்துகளை அவர் புதுடெல்லியில் நடைபெற்ற குற்றவியல் மற்றும் அரசியலமைப்பு சட்டம் தொடர்பான நிகழ்ச்சியில் பேசும்போது தெரிவித்தார். குற்றவியல் வழக்குகளில் வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் அரசு தரப்பு பின்பற்ற வேண்டிய நெறிமுறைகள் தொடர்பாக நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில் பேசிய அவர், குற்றவியல் சட்டத்தை எந்த சூழ்நிலையில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதையும் விரிவாக எடுத்துரைத்தார். இந்த விவகாரத்தில் நீதிபதி முன்வைத்த புள்ளிவிவரம் பிரச்சினையின் அளவை இன்னும் தெளிவாக காட்டுகிறது. National Judicial Data Grid தகவல்களை மேற்கோள் காட்டிய அவர், செப்டம்பர் 17 நிலவரப்படி இந்திய நீதிமன்றங்களில் 4.27 கோடிக்கும் அதிகமான குற்றவியல் வழக்குகள் நிலுவையில் இருப்பதாக கூறினார். இதில் சுமார் 95 சதவீத வழக்குகள் விசாரணை நீதிமன்றங்களிலேயே இருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.
இந்த அளவுக்கு வழக்குகள் குவிந்திருக்கும் சூழலில், தீவிரமான குற்றங்கள் மற்றும் உண்மையான சட்டப் பிரச்சினைகளுக்கு நீதிமன்றங்கள் போதுமான நேரத்தை ஒதுக்க வேண்டியுள்ளது. அப்போது மிகச் சிறிய சர்ச்சைகளையும் குற்றவியல் வழக்குகளாக மாற்றுவது நீதித்துறையின் பணிச்சுமையை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்று நீதிபதி புயான் கூறினார். இதற்காக விசாரணை நீதிமன்றங்களில் அத்தகைய வழக்குகளை அடையாளம் கண்டு விரைவாக முடிப்பதற்கான சிறப்பு நடவடிக்கை மேற்கொள்ளலாம் என்றும் அவர் யோசனை முன்வைத்தார். அதோடு, தீவிரத்தன்மை குறைந்த சில குற்றவியல் வழக்குகளுக்கு ஒருமுறை மட்டும் பொதுவான தளர்வு வழங்குவது குறித்தும் பரிசீலிக்கலாம் என்று அவர் தெரிவித்தார். இதன் நோக்கம் அனைத்து வழக்குகளையும் ஒரே மாதிரியாக கைவிடுவது அல்ல. மாறாக, நீதிமன்றங்களின் நேரத்தையும் வளங்களையும் உண்மையில் அதிக கவனம் தேவைப்படும் வழக்குகளுக்கு பயன்படுத்துவதற்கான வழியை உருவாக்குவது என்பதே அவர் முன்வைத்த கருத்தாகும்.
இந்த பேச்சில் மற்றொரு முக்கியமான விஷயமாக காவல் நிலைய வன்முறை மற்றும் நீதிமன்ற விசாரணைக்கு வெளியே நடைபெறும் உயிரிழப்புகள் குறித்தும் நீதிபதி புயான் கவலை தெரிவித்தார். 1997-ஆம் ஆண்டின் D.K. Basu தீர்ப்புக்குப் பிறகு காவல் நிலைய வன்முறை பெருமளவில் குறைந்திருக்கும் என்று தாம் முன்பு நினைத்ததாகவும், ஆனால் தற்போதைய சில சம்பவங்கள் அந்த எண்ணத்தை மறுபரிசீலனை செய்ய வைத்துள்ளதாகவும் அவர் கூறினார். குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒருவர் மீது குற்றச்சாட்டு இருப்பதாலேயே சட்ட நடைமுறையைத் தவிர்த்து அவருக்கு தண்டனை வழங்க முடியாது என்பதே இங்கு முக்கியமான சட்ட அடிப்படை. குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிப்பது காவல்துறையின் பொறுப்பு என்றாலும், ஒருவர் குற்றவாளியா இல்லையா என்பதை சட்ட நடைமுறையின் மூலம் நீதிமன்றமே தீர்மானிக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாட்டை அவர் வலியுறுத்தினார். காவல்துறை விசாரணையின் தரம் மற்றும் சட்ட நடைமுறையின் மீதான நம்பிக்கை பாதிக்கப்படக்கூடாது என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
குற்றவியல் வழக்குகளில் அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர்களின் பங்கு குறித்தும் அவரது உரையில் முக்கியமாக பேசப்பட்டது. வழக்கைத் திரும்பப் பெறுவது போன்ற முடிவுகள் வெளிப்புற அழுத்தங்களின் அடிப்படையில் இல்லாமல், வழக்கின் உண்மையான சட்ட நிலையை ஆராய்ந்த பிறகே எடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தையும் அவர் முன்வைத்தார். குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு தண்டனை கிடைக்க வேண்டும் என்பதே அரசு வழக்கறிஞரின் ஒரே நோக்கமாக இருக்கக்கூடாது; நியாயமான சட்ட நடைமுறை நடைபெறுவதை உறுதி செய்வதும் முக்கியம் என்பதே அவரது கருத்தாக இருந்தது. இந்த விவாதம் சமூக வலைதளங்களின் காலத்தில் இன்னும் முக்கியமானதாக மாறியுள்ளது. இன்று ஒருவர் பதிவிடும் ஒரு கருத்து சில நிமிடங்களுக்குள் ஆயிரக்கணக்கானவர்களை சென்றடைகிறது. அதில் எதிர்ப்பு, விமர்சனம் மற்றும் புகார்களும் உருவாகலாம். ஆனால் ஒவ்வொரு கருத்து வேறுபாடும் குற்றவியல் வழக்காக மாற வேண்டுமா, அல்லது உண்மையில் சட்டத்தை மீறும் செயல்களுக்கும் சாதாரண கருத்து வேறுபாடுகளுக்கும் தெளிவான வித்தியாசம் இருக்க வேண்டுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
அதேபோல் கலை, திரைப்படம், புத்தகம், நகைச்சுவை, கவிதை போன்றவற்றில் ஒரு கருத்து பிடிக்கவில்லை என்பதற்காக உடனடியாக குற்றவியல் சட்டத்தை நாடுவது குறித்தும் தற்போது விவாதம் உருவாகியுள்ளது. கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கும் சட்டத்தின் கீழ் விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் இடையிலான எல்லையை ஒவ்வொரு வழக்கின் உண்மைகள் மற்றும் பொருந்தும் சட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் நீதிமன்றங்கள் தீர்மானிக்க வேண்டியுள்ளது. நீதிபதி புயான் முன்வைத்த கருத்தின் மையமும் இதுதான். நீதிமன்றங்களிடம் வரையறுக்கப்பட்ட நேரமும் வளங்களும் இருக்கும் நிலையில், அவை உண்மையான குற்றங்கள் மற்றும் தீவிரமான சட்டப் பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். சாதாரண கருத்து வேறுபாடுகள், உணர்ச்சி சார்ந்த புகார்கள் மற்றும் தீவிர குற்றத்தன்மை இல்லாத பிரச்சினைகள் அனைத்தும் குற்றவியல் வழக்குகளாக மாறத் தொடங்கினால், அதன் இறுதி சுமை ஒட்டுமொத்த நீதித்துறையின் மீதே விழும் என்பதே அவர் முன்வைத்துள்ள முக்கியமான எச்சரிக்கையாகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
