"17 ஆண்டுகள் மலையை வென்ற மனிதர்கள்…" நர்மதா நீர் புதிய பாதையில் பாய்ந்த இந்தியாவின் மாபெரும் பொறியியல் சாதனை!

இந்தியாவில் பல நூற்றாண்டுகளாக இயற்கை உருவாக்கிய தடைகளை, இன்று மனித அறிவும் தொழில்நுட்பமும் முறியடித்து வருகின்றன. மலைகள், ஆறுகள், பள்ளத்தாக்குகள் போன்றவை ஒருகாலத்தில் இயற்கையான எல்லைகளாக இருந்தாலும், நவீன பொறியியல் அவற்றை மனிதர்களின் தேவைக்கேற்ப மாற்றி அமைத்து வருகிறது. அந்த வகையில், மத்தியப் பிரதேசத்தில் நிறைவு பெற்றுள்ள இந்தியாவின் மிக நீளமான பாசன நீர் சுரங்கப்பாதை தற்போது நாட்டின் மிகப்பெரிய உள்கட்டமைப்பு சாதனைகளில் ஒன்றாக பேசப்படுகிறது.

சுமார் 11.95 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள இந்த நிலத்தடி சுரங்கப்பாதை, நர்மதா ஆற்றின் நீரை விந்த்ய மலைத்தொடரைத் துளைத்து சோன் (Son) நதிப் படுகைக்கு கொண்டு செல்லும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த திட்டம் வெறும் சுரங்கப்பாதை கட்டுமானம் மட்டுமல்ல; 17 ஆண்டுகள் நீடித்த பொறியியல் போராட்டத்தின் வெற்றிக் கதையாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள பார்கி மாற்றுத் திட்டத்தின் (Bargi Diversion Project) முக்கிய பகுதியாக இந்த சுரங்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. நர்மதா ஆறு மேற்கே அரபிக்கடலை நோக்கிப் பாய்கிறது. மறுபுறம் சோன் நதி கிழக்கே கங்கை நதியுடன் இணைகிறது. இந்த இரு நீர்ப்பாசனப் பகுதிகளையும் பல நூற்றாண்டுகளாக விந்த்ய மலைத்தொடர் பிரித்துக் கொண்டிருந்தது. இயற்கையாக ஒன்றிணைய முடியாத இந்த இரண்டு நீர்வழிகளையும், மனித தொழில்நுட்பம் இப்போது புதிய பாதையில் இணைத்துள்ளது.

இந்த திட்டத்தின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்னவென்றால், இந்த சுரங்கத்தில் நீர் பம்ப் (Pump) மூலம் செலுத்தப்படுவதில்லை. முழுக்க முழுக்க இயற்கை ஈர்ப்பு விசையை (Gravity Flow) பயன்படுத்தியே நர்மதா நீர் சோன் நதிப் படுகையை நோக்கிப் பாயும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் மின்சாரச் செலவு குறைவதோடு, நீண்ட கால பராமரிப்பு செலவும் குறையும் என்று பொறியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இந்த சுரங்கம் உருவாக 17 ஆண்டுகள் எடுத்ததற்குக் காரணம் வெறும் கட்டுமான தாமதம் அல்ல. பணியின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பொறியாளர்கள் எதிர்பாராத இயற்கை சவால்களை சந்தித்தனர். சில இடங்களில் பாறைகளின் தன்மை திடீரென மாறியது. சில பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர் மிக அதிக வேகத்தில் சுரங்கத்திற்குள் புகுந்தது. ஒரு கட்டத்தில் நிமிடத்திற்கு 18,000 முதல் 25,000 லிட்டர் வரை நிலத்தடி நீர் உள்ளே புகுந்ததாக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இதனால் தொடர்ந்து சக்திவாய்ந்த பம்புகள் மூலம் நீரை வெளியேற்ற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

சுரங்கத் தோண்டும் இயந்திரங்களும் (Tunnel Boring Machines - TBM) பலமுறை கடுமையாக சேதமடைந்தன. அமெரிக்காவில் தயாரிக்கப்பட்ட Robbins TBM பல இடங்களில் பாறைகளுக்குள் சிக்கிக் கொண்டது. அதன் முக்கிய பாகங்கள் சேதமடைந்ததால் வேலை பலமுறை நிறுத்தப்பட்டது. பின்னர் மற்றொரு முனையிலிருந்து ஜெர்மன் தயாரிப்பு HK Tunnel Boring Machine கொண்டு வந்து இரு திசைகளிலிருந்தும் மலையைத் தோண்டும் பணி தொடங்கப்பட்டது. இந்த திட்டத்தின் மிகவும் சவாலான பகுதி, இரு முனைகளில் இருந்து தோண்டப்பட்ட சுரங்கங்கள் மலையின் உள்ளே ஒரே இடத்தில் மிகத் துல்லியமாக சந்திக்க வேண்டும் என்பதுதான். கிட்டத்தட்ட 12 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் ஒரு சில சென்டிமீட்டர் அளவுக்குக் கூட கணக்குப் பிழை ஏற்பட்டிருந்தால், இரண்டு சுரங்கங்களும் ஒன்றை ஒன்று தவறவிட்டிருக்கும். அதனால் பொறியாளர்கள் தினமும் Alignment Survey, Core Drilling, Laser Monitoring போன்ற பல்வேறு நவீன தொழில்நுட்பங்களை பயன்படுத்தி கண்காணித்தனர்.

இறுதியாக, பல ஆண்டுகளாக ஒருவரை ஒருவர் பார்க்காமல், வயர்லெஸ் தகவல் பரிமாற்றம் மூலமே தொடர்பில் இருந்த இரண்டு குழுக்கள், மலையின் உள்ளே வெறும் ஒரு மீட்டர் பாறை மட்டுமே எஞ்சியிருந்த தருணத்தை அடைந்தனர். இறுதி பாறை உடைக்கப்பட்டபோது, இரு திசைகளிலிருந்தும் பணியாற்றிய தொழிலாளர்கள் முதன்முறையாக நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர். அந்த தருணம் அங்கு இருந்த அனைவருக்கும் உணர்ச்சிமிக்க வரலாற்று நிமிடமாக அமைந்தது.

இந்த திட்டத்தின் பயன் மிகப்பெரியது. இந்த சுரங்கத்தின் மூலம் சுமார் 2.45 லட்சம் ஹெக்டேர் விவசாய நிலங்களுக்கு பாசன வசதி உருவாகும் என திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. மொத்தம் 1,450 கிராமங்கள் இதன் மூலம் பயனடையும் என்று அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஜபல்பூர், கட்னி, மைஹர், சத்னா, ரேவா மற்றும் பன்னா உள்ளிட்ட மாவட்டங்களில் நீண்ட காலமாக மழையை மட்டுமே நம்பி விவசாயம் செய்து வந்த ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகளுக்கு இது மிகப்பெரிய நம்பிக்கையாக உள்ளது. பாசன வசதியுடன் மட்டுமல்லாமல், இந்த திட்டம் குடிநீர் மற்றும் தொழில்துறை நீர் விநியோகத்திற்கும் உதவும். குறிப்பாக ஜபல்பூர் மற்றும் கட்னி பகுதிகளின் எதிர்கால நீர் தேவையையும் இந்த திட்டம் கருத்தில் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த திட்டத்தின் ஆரம்ப மதிப்பீடு சுமார் ₹799 கோடி ஆக இருந்தது. ஆனால் பல்வேறு தொழில்நுட்ப சிக்கல்கள், தாமதங்கள் மற்றும் கூடுதல் கட்டுமானப் பணிகளால் அதன் செலவு சுமார் ₹1,600 கோடி வரை உயர்ந்துள்ளது என்று அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இருந்தாலும், இது பல தலைமுறைகளுக்கு நீர் பாதுகாப்பை வழங்கும் முதலீடாகவே பார்க்கப்படுகிறது. நீரியல் நிபுணர்களின் கருத்துப்படி, காலநிலை மாற்றத்தால் மழை முறைகள் மாறிவரும் நிலையில், ஆறுகளுக்கு இடையிலான நீர் மேலாண்மை திட்டங்கள் எதிர்காலத்தில் மிக முக்கியமானதாக மாறும். இயற்கை வளங்களை சமநிலையுடன் பயன்படுத்துவதோடு, நீர் பற்றாக்குறை உள்ள பகுதிகளுக்கு கூடுதல் பாசன வசதி ஏற்படுத்துவது உணவுப் பாதுகாப்பிற்கும் அவசியம் என அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

இந்த சுரங்கப்பாதை ஒரு பொறியியல் கட்டுமானம் மட்டுமல்ல; மனித பொறுமை, அறிவியல், திட்டமிடல் மற்றும் விடாமுயற்சி ஒன்றிணைந்தால் இயற்கையின் மிகப்பெரிய தடைகளையும் கடக்க முடியும் என்பதற்கான சான்றாகவும் மாறியுள்ளது. 17 ஆண்டுகள்... ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் உழைப்பு... எண்ணற்ற தொழில்நுட்ப சவால்கள்... இறுதியில் மலையைத் துளைத்து புதிய பாதையில் பாய்ந்த நர்மதா நீர். இது ஒரு சுரங்கத்தின் வெற்றியல்ல; இந்தியாவின் பொறியியல் திறமை உலகிற்கு அளித்த இன்னொரு மாபெரும் அடையாளமாக வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.