

இந்தியா - பாகிஸ்தான் உறவில் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதம் தொடர்ந்து முக்கியமான பாதுகாப்புச் சவாலாக இருந்து வருகிறது. இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக இந்தியா மேற்கொண்ட பல்வேறு ராணுவ நடவடிக்கைகள் காலத்துக்கு ஏற்ப மாறியுள்ளன. குறிப்பாக ஆபரேஷன் சிந்தூர், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அணுகுமுறையில் ஒரு முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்ததாக முன்னாள் ராணுவத் தலைமைத் தளபதி ஜெனரல் எம்.எம். நரவணே தெரிவித்துள்ளார். இதற்கு முன்பு எல்லைக்கு அருகில் இருந்த பயங்கரவாத முகாம்கள் முக்கிய இலக்குகளாகக் கருதப்பட்ட நிலையில், இந்த நடவடிக்கையில் பயங்கரவாதத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் அமைப்புகளையும் அவற்றின் உள்கட்டமைப்பையும் தொலைதூரப் பகுதிகளில் அணுகும் விதத்தில் அணுகுமுறை மாறியதாக அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
கடந்த காலங்களில் நடைபெற்ற சில முக்கிய பதிலடி நடவடிக்கைகளைப் பார்க்கும்போது, தாக்குதலுக்குப் பின்னர் இந்தியா குறிப்பிட்ட பயங்கரவாத முகாம்களை இலக்காகக் கொண்டு நடவடிக்கை எடுத்தது. உரி தாக்குதலுக்குப் பின்னர் நடத்தப்பட்ட நடவடிக்கையும், புல்வாமா தாக்குதலுக்குப் பிறகு பாலகோட் பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட வான்வழித் தாக்குதலும் இதற்கு உதாரணங்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அந்த நடவடிக்கைகளில் எல்லைப் பகுதிகளுக்கு அருகில் செயல்பட்ட பயங்கரவாத முகாம்கள் மீது கவனம் செலுத்தப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் உருவான பாதுகாப்புச் சூழல், எதிரியின் ஆதரவு அமைப்புகளை வேறு கோணத்தில் அணுக வேண்டிய தேவையை ஏற்படுத்தியது.
ஆபரேஷன் சிந்தூரில் இந்த மாற்றம் தெளிவாகக் காணப்பட்டதாக நரவணே தெரிவித்துள்ளார். பயங்கரவாதிகள் செயல்படும் இடங்களை மட்டும் கருத்தில் கொள்ளாமல், அவர்களுக்கு ஆதரவு, தங்குமிடம் அல்லது பிற உதவிகளை வழங்குவதாகக் கருதப்பட்ட அமைப்புகளும் நடவடிக்கையின் வரம்புக்குள் கொண்டுவரப்பட்டதாக அவர் கூறியுள்ளார். குறிப்பாக பாகிஸ்தானுக்குள் ஆழமான பகுதிகளில் உள்ள சில இடங்கள் இலக்குகளாக இருந்தது, முந்தைய அணுகுமுறையிலிருந்து ஏற்பட்ட மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துவதாக பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த மாற்றத்தின் பின்னணியில் ஒரு முக்கியமான ராணுவக் கருத்து உள்ளது. பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளுக்கு எல்லைக்கு அப்பால் இருந்து ஆதரவு கிடைக்கிறது என்றால், அந்த ஆதரவு அமைப்புகளை பாதுகாப்பான தூரத்தில் இருப்பதாகக் கருத முடியாது என்பதே அதன் அடிப்படை. இதன் மூலம் பயங்கரவாதத்தை எதிர்கொள்வதில் இலக்குகளைத் தேர்வு செய்யும் விதத்திலும், நடவடிக்கையின் புவியியல் வரம்பை நிர்ணயிக்கும் முறையிலும் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாக பாதுகாப்பு ஆய்வாளர்கள் பார்க்கின்றனர்.
ஆனால் இதுபோன்ற ராணுவ நடவடிக்கைகள் வெறும் தாக்குதல் திறனை மட்டும் சார்ந்தவை அல்ல. துல்லியமான உளவுத் தகவல், இலக்குகளை அடையாளம் காணும் திறன், கண்காணிப்பு தொழில்நுட்பம், நீண்ட தூரத் தாக்குதல் திறன் மற்றும் மூன்று படைகளுக்கும் இடையிலான ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவை முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. எதிர்காலப் போர்கள் பாரம்பரிய நிலப்பரப்பு மோதல்களை மட்டும் சார்ந்திருக்காது என்பதால், செயற்கை நுண்ணறிவு, ட்ரோன்கள், தரவு பகுப்பாய்வு, பாதுகாப்பான தகவல் தொடர்பு மற்றும் மின்னணு போர்த் திறன்கள் போன்ற துறைகளிலும் இந்தியா கவனம் செலுத்தி வருகிறது. பாதுகாப்பு அமைச்சகமும் ஆபரேஷன் சிந்தூரில் இருந்து கிடைத்த அனுபவங்களை எதிர்கால ராணுவத் தயாரிப்பில் பயன்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தியுள்ளது.
இதனுடன், இந்திய ஆயுதப்படைகளின் ஒருங்கிணைப்பும் முக்கியமானதாகிறது. நவீன போரின் வேகம் அதிகரித்து வருவதால், தகவல் கிடைத்தவுடன் முடிவெடுத்து செயல்படுத்தும் நேரம் குறைந்து வருகிறது. இதனால் தரைப்படை, கடற்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகியவை தனித்தனி அமைப்புகளாக செயல்படுவதற்குப் பதிலாக ஒருங்கிணைந்த கட்டளை அமைப்புகளின் கீழ் செயல்படுவது குறித்து நீண்டகாலமாக விவாதம் நடைபெற்று வருகிறது. தியேட்டர் கமாண்டுகள் உருவாக்கப்படுவது இந்த மாற்றத்தின் ஒரு பகுதியாக பார்க்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், இந்தியா எதிர்கொள்ளும் பாதுகாப்புச் சவால் பாகிஸ்தான் எல்லையில் மட்டுமே முடிவடைவதில்லை. சீனாவுடனான எல்லைப் பிரச்சினை, கடல் பாதுகாப்பு, ட்ரோன் அச்சுறுத்தல், சைபர் தாக்குதல்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு சார்ந்த புதிய போர் முறைகள் என பாதுகாப்பின் பரப்பு விரிவடைந்து வருகிறது. இதனால் எதிர்கால பாதுகாப்புத் திட்டமிடலில் பாரம்பரிய ஆயுதங்களுடன் தொழில்நுட்பமும் சமமான முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
ஆபரேஷன் சிந்தூர் குறித்து வெளியாகும் பல்வேறு ராணுவ மதிப்பீடுகள், ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. எதிர்காலத்தில் ஒரு நாட்டின் பாதுகாப்புத் திறனை தீர்மானிப்பது ஆயுதங்களின் எண்ணிக்கையால் மட்டும் இருக்காது. தகவலை எவ்வளவு வேகமாகப் பெறுகிறது, அதை எவ்வாறு பகுப்பாய்வு செய்கிறது, சரியான இலக்கை எவ்வாறு அடையாளம் காண்கிறது, பல்வேறு படைகளை எவ்வளவு திறமையாக ஒருங்கிணைக்கிறது என்பவையே முக்கியமாக மாறும். இதனால், ஆபரேஷன் சிந்தூர் ஒரு குறிப்பிட்ட ராணுவ நடவடிக்கையாக மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு சிந்தனையில் ஏற்பட்டுள்ள பரந்த மாற்றத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. எல்லைப் பகுதிகளில் மட்டும் கவனம் செலுத்திய அணுகுமுறையிலிருந்து, அச்சுறுத்தலின் முழு ஆதரவு அமைப்பையும் கருத்தில் கொள்ளும் வகையிலான திட்டமிடலுக்கு நகர்வது எதிர்கால இந்திய பாதுகாப்புக் கொள்கையில் மேலும் முக்கியத்துவம் பெறக்கூடும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்