'மூன்றாவது மொழி' மாணவர்களின் சுமையா? உச்சநீதிமன்றம் எழுப்பிய முக்கியமான கேள்வி!

இந்தியாவில் புதிய கல்விக் கொள்கை (NEP) அமல்படுத்தப்பட்ட பிறகு, மூன்று மொழிக் கொள்கை குறித்து நாடு முழுவதும் தொடர்ந்து விவாதங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. குறிப்பாக, சிபிஎஸ்இ (CBSE) பள்ளிகளில் 9-ஆம் வகுப்பிலிருந்து மூன்றாவது மொழியை கட்டாயப் பாடமாக அறிமுகப்படுத்தும் முடிவு, மாணவர்கள், பெற்றோர், ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்கள் மத்தியில் பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. இந்த நிலையில், இந்த விவகாரம் தொடர்பாக விசாரணை நடத்திய இந்திய உச்சநீதிமன்றம், 9-ஆம் வகுப்பில் புதிதாக மூன்றாவது மொழியை அறிமுகப்படுத்துவது மாணவர்களுக்கு தேவையற்ற மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று முக்கியமான கருத்தை தெரிவித்துள்ளது.

இந்த வழக்கு விசாரணையின்போது நீதிபதிகள் முன்வைத்த கருத்து, வெறும் மொழிக் கொள்கையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; மாணவர்களின் கற்றல் திறன், மனநலம் மற்றும் கல்விச் சுமையைப் பற்றிய பரந்த பார்வையையும் பிரதிபலிக்கிறது. 9 மற்றும் 10-ஆம் வகுப்புகள் மாணவர்களின் கல்வி வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான கட்டமாக கருதப்படுகின்றன. இந்த காலகட்டத்தில் பொதுத்தேர்வுக்கான அடித்தளம் அமைக்கப்படுகிறது. அத்தகைய சூழலில், புதிய மொழியை கட்டாயமாக கற்பது மாணவர்களின் கல்விச் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கலாம் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

நீதிமன்றம் தனது கருத்தில், குழந்தைகளுக்கு புதிய மொழியை கற்பிப்பது தவறானது அல்ல என்றும், ஆனால் அதற்கான சரியான காலத்தை தேர்வு செய்வதே முக்கியம் என்றும் குறிப்பிட்டது. சிறு வயதில் மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்வது மிகவும் எளிது. குழந்தைகளின் மூளை வளர்ச்சிக் கட்டத்தில் மொழிகளை விரைவாகப் புரிந்துகொள்ளும் திறன் அதிகமாக இருக்கும். எனவே, மூன்றாவது மொழியை அறிமுகப்படுத்த வேண்டுமெனில், 5 அல்லது 6-ஆம் வகுப்பு போன்ற ஆரம்ப நிலைகளில் தொடங்குவது மிகவும் பொருத்தமானதாக இருக்கும் என்ற கருத்தையும் நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர்.

இந்த விவகாரம் தொடர்பாக மத்திய இடைநிலைக் கல்வி வாரியம் (CBSE), தேசிய கல்விக் கொள்கையின் அடிப்படையில் புதிய மூன்று மொழிக் கட்டமைப்பை அமல்படுத்தும் முயற்சியில் உள்ளது. அதன் படி, 2026-27 கல்வியாண்டு முதல் 9-ஆம் வகுப்பில் மூன்றாவது மொழி தொடர்பான புதிய நடைமுறைகள் அமலுக்கு வர திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. இந்த மாற்றத்திற்கு எதிராக தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுவை விசாரித்தபோதே உச்சநீதிமன்றம் இந்தக் கருத்துக்களை பதிவு செய்தது.

மொழி என்பது ஒரு பாடம் மட்டுமல்ல; அது கலாச்சாரம், சிந்தனை மற்றும் தொடர்புத் திறனை வளர்க்கும் கருவியாகும். இந்தியா போன்ற பல மொழிகள் பேசப்படும் நாட்டில், மாணவர்கள் பல மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்வது எதிர்கால வேலைவாய்ப்புக்கும், சமூக ஒருங்கிணைப்புக்கும் உதவக்கூடும். ஆனால் எந்த வயதில் அந்தக் கற்றல் தொடங்க வேண்டும் என்பது மிகவும் முக்கியமான கல்வியியல் கேள்வியாகும். அதனால்தான் உச்சநீதிமன்றம், மொழிக் கல்வியின் அவசியத்தை ஏற்றுக்கொண்ட போதிலும், அதன் செயல்படுத்தும் நேரம் குறித்து கவலை தெரிவித்துள்ளது.

கல்வியாளர்களின் கருத்துப்படி, 9-ஆம் வகுப்பில் மாணவர்கள் கணிதம், அறிவியல், சமூக அறிவியல், மொழிப்பாடங்கள் உள்ளிட்ட பல பாடங்களில் ஆழமான கருத்துகளை கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்குகின்றனர். இதனுடன் புதிய மொழியையும் சேர்ப்பது, குறிப்பாக அந்த மொழியை முன்பு கற்றிராத மாணவர்களுக்கு கூடுதல் சுமையாக மாறும் வாய்ப்பு உள்ளது. புதிய எழுத்துமுறை, இலக்கணம், வாசிப்பு, எழுதுதல் மற்றும் தேர்வு தயாரிப்பு ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கையாள வேண்டியிருப்பதால், கல்விச் சுமை அதிகரிக்கலாம் என பல கல்வி நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். அதே நேரத்தில், சிபிஎஸ்இ தனது தரப்பில், இந்த மாற்றத்திற்கான முன்னேற்பாடுகள் ஏற்கனவே செய்யப்பட்டு வருவதாகவும், அதன் இணைப்பு பள்ளிகளில் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான பள்ளிகள் ஏற்கனவே இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இந்திய மொழிகளை கற்பித்து வருவதாகவும் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளது. மேலும், தேவையான ஆசிரியர்கள், பாடப்புத்தகங்கள் மற்றும் இடைக்கால தளர்வுகள் போன்ற ஏற்பாடுகளும் செய்யப்படுவதாக வாரியம் விளக்கம் அளித்துள்ளது.

இந்த விவகாரம் கல்விக் கொள்கையைத் தாண்டி கூட்டாட்சி அமைப்பு மற்றும் மொழி அடையாளம் தொடர்பான விவாதங்களையும் மீண்டும் முன்னிறுத்தியுள்ளது. இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில் மொழி என்பது கலாச்சார அடையாளத்துடன் நெருக்கமாக இணைந்துள்ளது. எனவே, புதிய மொழிக் கொள்கைகள் நடைமுறைக்கு வரும் போது, மாணவர்களின் கற்றல் திறன் மட்டுமல்லாமல், மாநிலங்களின் கல்வி அமைப்பு, ஆசிரியர் வசதி, உள்ளூர் மொழி சூழல் மற்றும் பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தும் வலுப்பெற்று வருகிறது.

உச்சநீதிமன்றம் இந்த வழக்கில் இறுதி தீர்ப்பை வழங்கவில்லை என்றாலும், மாணவர்களின் நலன் தொடர்பாக முன்வைத்துள்ள கருத்துகள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகின்றன. கல்விக் கொள்கைகளை உருவாக்கும்போது, மாணவர்களின் மனநலம், கற்றல் வேகம் மற்றும் நடைமுறை சாத்தியக்கூறுகள் ஆகியவற்றை சமநிலையுடன் அணுக வேண்டும் என்பதையும் இந்தக் கருத்துகள் நினைவூட்டுகின்றன.

இன்றைய உலகில் பல மொழிகளை அறிந்திருப்பது மிகப்பெரிய பலமாகும். ஆனால் அந்த திறனை மாணவர்கள் விருப்பத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் வளர்த்துக் கொள்ளும் சூழலை உருவாக்குவதுதான் கல்வி அமைப்பின் முக்கிய பொறுப்பு. மொழியைக் கற்றல் ஒரு வாய்ப்பாக இருக்க வேண்டும்; மன அழுத்தமாக மாறக் கூடாது. அதனால்தான், “மூன்றாவது மொழி எப்போது தொடங்க வேண்டும்?” என்ற உச்சநீதிமன்றத்தின் கேள்வி, ஒரு சட்ட விவாதத்தைத் தாண்டி, இந்திய கல்வி முறையின் எதிர்காலம் குறித்த மிக முக்கியமான விவாதமாக மாறியுள்ளது. மாணவர்களின் எதிர்கால நலனையும், தரமான கல்வியையும் ஒருங்கிணைக்கும் தீர்வை கண்டறிவதே இப்போது கல்விக் கொள்கை வகுப்போருக்கு முன் நிற்கும் மிகப்பெரிய சவாலாக உள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்