.png)
சுமார் இரண்டு தசாப்தங்களுக்கு முன் மகாராஷ்டிராவின் மாலேகான் நகரை உலுக்கிய 2006-ம் ஆண்டு குண்டுவெடிப்பு வழக்கு, தற்போது ஒரு மிகப்பெரிய முட்டுக்கட்டையைச் சந்தித்துள்ளது. இந்தத் தொடர் குண்டுவெடிப்பு சம்பவத்தில் 31 பேர் கொல்லப்பட்டனர், 300-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர். ஆனால், 20 ஆண்டுகள் கடந்து, மூன்று வெவ்வேறு விசாரணை அமைப்புகள் (ATS, CBI, NIA) இந்த வழக்கை விசாரித்தும், இன்று இந்த வழக்கில் தண்டனை பெறுவதற்கு ஒரு குற்றவாளி கூட இல்லை என்ற அதிர்ச்சிகரமான நிலைக்கு விசாரணை தள்ளப்பட்டுள்ளது. நேற்று மும்பை உயர்நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு, இந்த வழக்கை ஒரு 'முடிவற்ற புதிராக' மாற்றியுள்ளது.
2006 செப்டம்பர் 8-ம் தேதி, மாலேகானில் உள்ள ஹமிதியா மசூதி மற்றும் படா கப்ரஸ்தான் பகுதியில் நான்கு குண்டுகள் வெடித்தன. மதியம் தொழுகை முடிந்து மக்கள் வெளியே வந்த நேரத்தில் இந்தத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இந்த வழக்கை விசாரித்த மகாராஷ்டிராவின் பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் படை (ATS), தடை செய்யப்பட்ட சிமி (SIMI) அமைப்பைச் சேர்ந்த 9 முஸ்லிம் இளைஞர்களைக் கைது செய்தது. அவர்கள் மீது கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டன. பின்னர் இந்த வழக்கு சிபிஐ-க்கு (CBI) மாற்றப்பட்டது, சிபிஐ-யும் ஏடிஎஸ்-ன் அதே பாதையிலேயே விசாரணையைத் தொடர்ந்தது. ஆனால், 2011-ல் தேசிய புலனாய்வு முகமை (NIA) இந்த வழக்கை ஏற்றபோது, கதையே தலைகீழாக மாறியது.
தேசிய புலனாய்வு முகமை நடத்திய விசாரணையில், முதலில் கைது செய்யப்பட்ட 9 இளைஞர்களும் நிரபராதிகள் என்றும், அவர்களுக்கு இந்தச் சம்பவத்தில் தொடர்பில்லை என்றும் தெரியவந்தது. இதையடுத்து அவர்கள் அனைவரும் விடுவிக்கப்பட்டனர். அதற்குப் பதிலாக, இந்து வலதுசாரி அமைப்புகளைச் சேர்ந்த லோகேஷ் சர்மா, தனசிங், ராஜேந்திர சவுத்ரி மற்றும் மனோகர் நவாரியா ஆகிய நான்கு பேரை என்ஐஏ கைது செய்தது. இவர்கள் தான் குண்டுகளைத் தயாரித்து வைத்ததாக என்ஐஏ குற்றம் சாட்டியது. சுவாமி அசிமானந்தா அளித்த வாக்குமூலத்தின் அடிப்படையில் இந்த 'இந்துத்துவா பயங்கரவாதம்' என்ற கோணத்தில் விசாரணை நகர்ந்தது.
இருப்பினும், இந்த நான்கு பேர் மீதான குற்றச்சாட்டுகளையும் நேற்று மும்பை உயர்நீதிமன்றம் ரத்து செய்துள்ளது. "விசாரணை அமைப்புகளின் முரண்பட்ட தகவல்கள் எங்கும் இட்டுச் செல்லவில்லை" என்று நீதிபதிகள் வேதனை தெரிவித்தனர். ஏடிஎஸ் ஒரு கதையைச் சொல்ல, என்ஐஏ அதற்கு நேர்மாறான ஒரு கதையைச் சொல்வதால், உண்மையான குற்றவாளி யார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. போதிய ஆதாரங்கள் இல்லாததாலும், சாட்சிகள் பிறழ்ந்ததாலும் கடைசி நான்கு குற்றவாளிகளும் இப்போது விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
இந்தத் தீர்ப்பின் மூலம், 31 உயிர்களைப் பலிவாங்கிய ஒரு மிகப்பெரிய பயங்கரவாதத் தாக்குதலில், இன்று ஒரு நபர் கூட விசாரணைக் கைதியாகவோ அல்லது குற்றவாளியாகவோ இல்லை. இது பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தைத் தந்துள்ளதோடு, இந்தியாவின் புலனாய்வு அமைப்புகளின் நம்பகத்தன்மையையும் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது. "என் மகன் எப்படி இறந்தான், யாரும் குண்டு வைக்கவில்லை என்றால் அவன் எப்படி இறந்திருப்பான்?" என்று பாதிக்கப்பட்ட தந்தை ஒருவர் எழுப்பும் கேள்வி, ஒட்டுமொத்த நீதித்துறையையும் உலுக்கியுள்ளது. அரசியலுக்காக விசாரணை அமைப்புகள் தடம் மாறியதே இந்த வழக்கு நீர்த்துப்போகக் காரணம் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.
