

வயது முதிர்ந்தவர்களின் பாதுகாப்பு, சொத்து நிர்வாகம் மற்றும் மருத்துவ பராமரிப்பு தொடர்பான வழக்குகள் இந்திய நீதிமன்றங்களில் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றன. குறிப்பாக முதியோரின் மனநிலை, அவர்களின் முடிவெடுக்கும் திறன் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கிடையேயான சொத்து தொடர்பான கருத்து வேறுபாடுகள் நீதிமன்றத்தை அடையும் சம்பவங்கள் நாளுக்கு நாள் உயர்ந்து வருகின்றன. இந்த சூழலில், முதியோரின் தனியுரிமை மற்றும் மனித மரியாதை குறித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ள கருத்து, சட்ட வட்டாரங்களில் முக்கிய கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.
ஒரு முதியவரின் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக வெறும் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைப்பதன் அடிப்படையில் அவரது தனியுரிமையை மீற முடியாது என்றும், அதுபோன்ற குற்றச்சாட்டுகள் நீதிமன்றத்தில் உரிய ஆதாரங்களால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டியது அவசியம் என்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. முதியோரின் உரிமைகளை பாதுகாக்கும் நோக்கில் வெளியான இந்தக் கருத்து, குடும்பத் தகராறுகள் மற்றும் பாதுகாவலர் நியமன வழக்குகளில் முக்கிய வழிகாட்டுதலாகக் கருதப்படுகிறது.
இந்த வழக்கின் பின்னணி குடும்பத் தகராறுடன் தொடர்புடையதாகும். வயது முதிர்ந்த ஒருவர் பக்கவாதம் (Stroke) ஏற்பட்டதன் பின்னர் மனநலத் திறனை இழந்துவிட்டதாகக் கூறி, அவரது மூத்த மகன் நீதிமன்றத்தில் பாதுகாவலராக (Guardian) நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று மனு தாக்கல் செய்திருந்தார். அதே நேரத்தில், அந்த முதியவரின் மனைவியும் இளைய மகனும் இந்த மனுவை எதிர்த்து, அது சட்டரீதியாக ஏற்க முடியாதது என்று வாதிட்டனர். இந்த கட்டத்தில், நீதிமன்றம் முதியவரின் மனநிலையைப் பற்றி இறுதி முடிவு எதையும் வழங்காமல், வழக்கு தொடரத் தகுதியானதா என்பதையே முதலில் பரிசீலித்தது.
விசாரணையின் போது நீதிமன்றம் முன்வைத்த முக்கியமான கருத்து என்னவென்றால், ஒருவருக்கு மனநலக் குறைபாடு இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் அல்லது குடும்ப உறுப்பினர்களின் குற்றச்சாட்டு மட்டுமே அவரது அடிப்படை உரிமைகளை பறிக்கக் காரணமாக இருக்க முடியாது என்பதாகும். இந்திய அரசியலமைப்பு ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் வழங்கியுள்ள தனியுரிமை உரிமை, வயது முதிர்ந்தவர்களுக்கும் சமமாக பொருந்தும். அதனை எளிதில் மீற அனுமதிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.
இந்தக் கருத்து இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் தனியுரிமை தொடர்பான முக்கிய தீர்ப்புகளின் அடிப்படையையும் நினைவுபடுத்துகிறது. தனியுரிமை என்பது வெறும் தகவல் பாதுகாப்பு மட்டுமல்ல; அது மனிதனின் கண்ணியம், சுயமரியாதை, தனிப்பட்ட முடிவெடுக்கும் உரிமை மற்றும் சுதந்திரமான வாழ்க்கையுடன் நேரடியாக தொடர்புடைய அடிப்படை உரிமையாகும். எனவே, ஒருவரின் உடல்நிலை அல்லது மனநிலை குறித்து நீதிமன்றம் முடிவெடுக்கும் போதும் மிகுந்த கவனத்துடன் செயல்பட வேண்டியது அவசியம் என்ற சட்டக் கொள்கையை இந்த வழக்கும் மீண்டும் வலுப்படுத்துகிறது.
மனநலம் தொடர்பான வழக்குகளில் மிக முக்கியமான சவால், உண்மையான மருத்துவ ஆதாரங்களுக்கும் குடும்பத் தகராறுகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை கண்டறிவதாகும். சில நேரங்களில் சொத்து நிர்வாகம் அல்லது பரம்பரை உரிமைகள் தொடர்பான கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக, முதியவர்களின் மனநிலை குறித்து சந்தேகங்கள் எழுப்பப்படலாம். இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் மருத்துவ நிபுணர்களின் மதிப்பீடு, ஆவண ஆதாரங்கள் மற்றும் சட்டப்படி ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சான்றுகளே முக்கிய பங்கு வகிக்க வேண்டும் என்பதே நீதிமன்றத்தின் அணுகுமுறையாக பார்க்கப்படுகிறது.
முதியோர் நல ஆர்வலர்கள் கூறுவதன்படி, இந்தியாவில் முதியோர் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. இதனுடன், அவர்களின் சொத்துகள், மருத்துவ பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்பான சட்டப் பிரச்சினைகளும் அதிகரித்து வருகின்றன. எனவே, குடும்ப உறுப்பினர்களின் விருப்பத்தை விட முதியவரின் சொந்த விருப்பம், அவருடைய சுயாதீன வாழ்க்கை மற்றும் மனித மரியாதை ஆகியவை முன்னுரிமை பெற வேண்டும் என்ற கருத்து தற்போது அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
இந்த தீர்ப்பு மருத்துவத் துறைக்கும் ஒரு முக்கியமான நினைவூட்டலாக அமைந்துள்ளது. மனநிலை குறைபாடு இருப்பதாக கருதப்படும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் விரிவான மருத்துவ பரிசோதனைகள், நரம்பியல் மற்றும் மனநல நிபுணர்களின் கருத்துகள், செயல்திறன் மதிப்பீடுகள் போன்றவை அவசியம். வெறும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் கருத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒருவரின் சட்ட உரிமைகளை கட்டுப்படுத்துவது சரியான நடைமுறையாக இருக்காது.
சட்ட நிபுணர்களும் இந்த கருத்தை வரவேற்றுள்ளனர். ஏனெனில், பாதுகாவலர் நியமனம் என்பது ஒரு நபரின் வாழ்க்கை, சொத்து மற்றும் தனிப்பட்ட முடிவெடுக்கும் உரிமையை நேரடியாக பாதிக்கும் முக்கியமான சட்ட நடவடிக்கையாகும். அதனால் இத்தகைய மனுக்களை நீதிமன்றங்கள் மிகவும் கவனமாக பரிசீலிக்க வேண்டியது அவசியம். போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லாமல் ஒருவரின் தனியுரிமையை பாதிக்கக்கூடிய எந்த முடிவும் எடுக்கக் கூடாது என்ற அணுகுமுறையை இந்த வழக்கு மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. சமூக அளவிலும் இந்த வழக்கு ஒரு முக்கியமான செய்தியை எடுத்துரைக்கிறது. வயது முதிர்ந்தவர்கள் பாதுகாப்பு தேவைப்படுபவர்கள் என்பதற்காக அவர்களின் சுயமரியாதை அல்லது தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் புறக்கணிக்கப்படக் கூடாது. குடும்பத்தின் அக்கறையும், சட்டத்தின் பாதுகாப்பும், மருத்துவ மதிப்பீடும் ஆகியவை சமநிலையுடன் இணைந்தால்தான் அவர்களின் உரிமைகள் முழுமையாக பாதுகாக்கப்படும்.
முதியோரின் நலன் என்பது வெறும் உடல்நலப் பாதுகாப்பு மட்டுமல்ல; அவர்களின் கண்ணியம், தனியுரிமை, முடிவெடுக்கும் சுதந்திரம் மற்றும் சட்ட உரிமைகளையும் உள்ளடக்கியது என்பதை சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் இந்த கருத்து மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. மனநிலை குறித்த நிரூபிக்கப்படாத குற்றச்சாட்டுகள் ஒருவரின் அடிப்படை உரிமைகளை பறிக்க போதுமான காரணமாக இருக்க முடியாது என்ற இந்த நிலைப்பாடு, எதிர்காலத்தில் இதேபோன்ற பல வழக்குகளுக்கு முக்கிய சட்ட வழிகாட்டுதலாக அமையும் என்று சட்ட வட்டாரங்கள் கருதுகின்றன.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.