“Snakes and Ladders” ஒரு விளையாட்டு மட்டுமல்ல! - அதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் இந்திய வரலாறு

குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை பல தலைமுறைகளாக விளையாடி வரும் ‘Snakes and Ladders’ எனப்படும் பாம்பும் ஏணியும் விளையாட்டை, இன்று பெரும்பாலும் அதிர்ஷ்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு எளிய பொழுதுபோக்கு விளையாட்டாகவே பார்க்கிறோம். பகடையை உருட்டி காயை நகர்த்துவது, ஏணியில் ஏறி முன்னேறுவது, பாம்பின் வாயில் சிக்கி கீழே விழுவது என அதன் விதிகள் மிகவும் எளிமையானவை. ஆனால், இந்த விளையாட்டின் பழைய வடிவத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொண்டால், இது வெறும் குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டு அல்ல என்பது தெரியவருகிறது. இந்தியாவில் உருவான இதன் பழமையான வடிவம், வாழ்க்கை, ஒழுக்கம், கர்மா மற்றும் ஆன்மிக விடுதலை போன்ற கருத்துகளை விளக்கும் ஒரு சிந்தனை விளையாட்டாக இருந்தது.

இன்றைய பாம்பும் ஏணியும் விளையாட்டின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுவது ‘Gyan Chaupar’ அல்லது ‘Moksha Patam’ போன்ற பெயர்களில் அறியப்பட்ட பாரம்பரிய இந்திய விளையாட்டுகளாகும். ‘Gyan Chaupar’ என்பதற்கு அறிவின் விளையாட்டு என்ற பொருள் உள்ளது. பல வடிவங்களில் இந்த விளையாட்டு இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் உருவெடுத்திருந்தாலும், அதன் மையக் கருத்து ஒன்றாகவே இருந்தது. மனிதன் வாழ்க்கையில் செய்யும் நல்ல மற்றும் தீய செயல்கள் அவனது ஆன்மிகப் பயணத்தில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளை விளக்குவதே அதன் நோக்கமாக இருந்தது.

அந்த காலத்து பலகையைப் பார்த்தால், இன்றைய விளையாட்டிலிருந்து அது எவ்வளவு மாறுபட்டது என்பது புரியும். சாதாரண எண்கள் மட்டுமல்லாமல், பலகையின் வெவ்வேறு கட்டங்களில் நல்லொழுக்கங்கள், தீய குணங்கள், ஆன்மிக நிலைகள் மற்றும் வாழ்க்கையைப் பற்றிய குறியீடுகள் இடம்பெற்றிருந்தன. சில பலகைகளில் மனிதர்கள், விலங்குகள், தெய்வீக உருவங்கள் மற்றும் பல்வேறு உலகங்களை குறிக்கும் காட்சிகளும் வரையப்பட்டிருந்தன. வீரர் பலகையின் கீழ்பகுதியிலிருந்து மேல்நோக்கி நகர்வது, சாதாரணமாக வெற்றி பெறுவதற்கான பயணமாக அல்லாமல், உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை நோக்கிய முன்னேற்றமாகக் கருதப்பட்டது.

அப்படியென்றால், ஏணி எதை குறித்தது? பாம்பு எதைச் சொன்னது? இதுதான் இந்த விளையாட்டின் சுவாரஸ்யமான பகுதி. நல்லொழுக்கங்கள், நம்பிக்கை, தாராள மனப்பான்மை, அறிவு, கட்டுப்பாடு போன்ற நேர்மறையான பண்புகள் வீரரை மேல்நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் ஏணிகளாகக் கருதப்பட்டன. அதற்கு எதிராக பேராசை, அகந்தை, ஆசை, வன்முறை, திருட்டு போன்ற தீய குணங்கள் பாம்புகளாக உருவகப்படுத்தப்பட்டன. ஒருவர் நல்ல செயல்களைச் செய்தால் வாழ்க்கையில் முன்னேறுவது போல ஏணி அவரை மேலே கொண்டு செல்லும்; தவறான செயல்கள் வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்துவது போல பாம்பு கீழே தள்ளும்.

இதன் இறுதி இலக்கும் இன்றைய விளையாட்டிலிருந்து வேறுபட்டது. நூறு என்ற எண்ணை முதலில் அடைவது அல்லது எதிரிகளை முந்துவது மட்டுமே வெற்றியாக பார்க்கப்படவில்லை. பல பழைய வடிவங்களில், பலகையின் உச்சியை அடைவது ‘மோட்சம்’ அல்லது பிறப்பு–இறப்பு சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதை குறிக்கும் அடையாளமாக அமைந்திருந்தது. அதாவது, ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைப் பயணத்தையே விளையாட்டின் வடிவில் புரிந்துகொள்ளச் செய்யும் முயற்சியாக இது இருந்தது.

இந்த விளையாட்டின் பல்வேறு வடிவங்கள் இந்து மற்றும் ஜைன மரபுகளுடன் தொடர்புடையதாக இருந்ததோடு, பின்னர் சூஃபி மரபிலும் இதன் மாற்று வடிவங்கள் காணப்பட்டதாக ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. சில பலகைகளில் பாரசீக எழுத்துகளும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதனால், ஒரே அடிப்படை விளையாட்டு வெவ்வேறு சமூகங்களின் தத்துவக் கருத்துகளுக்கு ஏற்ப மாற்றம் பெற்றிருப்பது தெரியவருகிறது.

பின்னர் இந்த இந்திய விளையாட்டு பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ காலத்தில் புதிய பயணத்தைத் தொடங்கியது. 18 மற்றும் 19ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவில் பணியாற்றிய சில பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் இத்தகைய விளையாட்டு பலகைகளை இங்கிலாந்துக்கு எடுத்துச் சென்றனர். அங்கு அவை சேகரிப்புப் பொருட்களாகவும் ஆர்வத்துக்குரிய கலைப்பொருட்களாகவும் பார்க்கப்பட்டன. பின்னர் 1890களில், இதன் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் பிரிட்டனில் குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டாக விற்பனை செய்யத் தொடங்கியது. அப்போது ‘Snakes and Ladders’ என்ற பெயரும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

ஆனால், இந்த மாற்றத்தின் போது விளையாட்டின் ஆழமான ஆன்மிகப் பின்னணி பெருமளவில் நீக்கப்பட்டது. இந்திய வடிவத்தில் இருந்த கர்மா, மோட்சம், ஆன்மிக முன்னேற்றம் போன்ற கருத்துகளுக்கு பதிலாக, பிரிட்டிஷ் பதிப்பில் அவர்களின் காலத்துக்கேற்ற நல்லொழுக்கம் மற்றும் தீயொழுக்கம் சார்ந்த எளிய கருத்துகள் இடம்பெற்றன. அதாவது, இந்தியாவில் மனிதனின் ஆன்மிகப் பயணத்தைப் பிரதிபலித்த பலகை, பிரிட்டனில் குழந்தைகளுக்கு நல்லது செய்தால் வெற்றி, தவறு செய்தால் வீழ்ச்சி என்ற எளிய ஒழுக்கப் பாடமாக மாற்றப்பட்டது.

காலப்போக்கில் அந்த ஒழுக்கக் கருத்துகளும் மங்கின. இன்று உலகம் முழுவதும் விளையாடப்படும் பாம்பும் ஏணியும், பெரும்பாலும் அதிர்ஷ்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட எளிய board game ஆகவே உள்ளது. பகடையில் விழும் எண்ணே அடுத்த நகர்வை தீர்மானிக்கிறது. இருந்தாலும், ஒவ்வொரு முறையும் நாம் ஏணியில் ஏறும்போதும் பாம்பில் சறுக்கும்போதும், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு ஆழமான வாழ்க்கை உருவகத்தின் எச்சத்தை அறியாமலேயே மீண்டும் மீண்டும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரு காலத்தில் “மனிதன் எப்படி உயர்கிறான், எப்படி வீழ்கிறான்?” என்ற கேள்வியை விளையாட்டின் மூலம் சொல்லிக் கொடுத்த பலகைதான் இன்று உலகின் குழந்தைகள் கைகளில் சாதாரண பொழுதுபோக்காக மாறியுள்ளது. அதனால் அடுத்த முறை பாம்பும் ஏணியும் பலகையைப் பார்க்கும்போது, அது வெறும் 100 கட்டங்களைக் கொண்ட விளையாட்டு அல்ல; இந்தியாவின் தத்துவ சிந்தனையிலிருந்து உலகளாவிய பொழுதுபோக்காக மாறிய பல நூற்றாண்டு பயணத்தின் ஒரு சிறிய அடையாளம் என்பதை நினைவில் கொள்ளலாம்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்