.png)
அமெரிக்காவின் விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா, உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தும் வகையில் ஒரு மாபெரும் சாதனையைப் படைத்துள்ளது. சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மனிதர்களை மீண்டும் நிலவுக்கு அழைத்துச் செல்லும் ‘ஆர்டெமிஸ் 2’ விண்வெளிப் பயணம் வெற்றிகரமாக முடிந்து, அந்த விண்கலம் பத்திரமாகப் பூமிக்குத் திரும்பியுள்ளது. பசிபிக் பெருங்கடலில் அந்த விண்கலம் வந்து விழுந்த அந்த நொடி, மனித குல வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயம் தொடங்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. 1972-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு நிலவின் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிக்கு மனிதர்கள் சென்று வருவது இதுவே முதல் முறை என்பதால், ஒட்டுமொத்த உலக நாடுகளும் இந்த நிகழ்வை மூச்சடக்கி கவனித்துக் கொண்டிருந்தன. இந்தப் பயணத்தின் வெற்றி, மனிதர்கள் நிலவில் நிரந்தரமாகத் தங்குவதற்கும், அங்கிருந்து செவ்வாய் கிரகத்திற்குச் செல்வதற்கும் ஒரு பாலமாக அமையப்போகிறது.
இந்தப் பயணத்தில் நான்கு விண்வெளி வீரர்கள் கலந்துகொண்டனர், அவர்களின் வருகைக்காக ஒட்டுமொத்த அமெரிக்கக் கடற்படையும் பசிபிக் கடலில் தயார் நிலையில் காத்திருந்தது. விண்கலம் பூமியின் வளிமண்டலத்திற்குள் நுழையும்போது ஏற்படும் கடும் வெப்பத்தையும் வேகத்தையும் தாங்கி, பாராசூட்டுகள் மூலம் மெதுவாகக் கடலில் வந்து குதித்தது. விண்வெளி வீரர்கள் நான்கு பேரும் பாதுகாப்பாக மீட்கப்பட்ட செய்தி வெளியானவுடன் நாசா மையத்தில் பெரும் உற்சாகக் கொண்டாட்டம் நிலவியது. இது வெறும் ஒரு பயணம் மட்டுமல்ல, மனிதர்கள் மீண்டும் விண்வெளியில் தங்களின் ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தத் தொடங்கிவிட்டார்கள் என்பதற்கான அடையாளமாகும். இந்தப் பயணத்தின் மூலம் நிலவைச் சுற்றியுள்ள சூழல் மற்றும் கதிர்வீச்சுகள் மனித உடலை எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பது குறித்த மிக முக்கியமான தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆர்டெமிஸ் 2 பயணத்தின் மிக முக்கியமான சிறப்பம்சமே அதில் பயணித்த விண்வெளி வீரர்களின் தேர்வுதான். இந்த முறை நாசா மிகவும் வித்தியாசமான ஒரு குழுவை நிலவுக்கு அனுப்பியிருந்தது. முதன்முறையாக ஒரு பெண் விண்வெளி வீரரான கிறிஸ்டினா கோச் நிலவின் பகுதிக்குச் சென்று வந்துள்ளார். அதேபோல், விக்டர் குளோவர் என்ற கருப்பின வீரரும், கனடா நாட்டைச் சேர்ந்த ஜெர்மி ஹேன்சன் என்ற வீரரும் இந்தப் பயணத்தில் இடம்பெற்றிருந்தனர். குழுவின் தலைவராக ரீட் வைஸ்மேன் செயல்பட்டார். விண்வெளி என்பது ஒரு சில நாடுகளுக்கோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினருக்கோ மட்டுமானது அல்ல, அது ஒட்டுமொத்த மனித குலத்திற்கும் பொதுவானது என்பதை உலகிற்குச் சொல்லவே நாசா இத்தகைய குழுவை நிலவுக்கு அனுப்பியது. இவர்களின் வெற்றி எதிர்காலத்தில் பல இளம் பெண்களுக்கும், பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் விண்வெளி வீரராக வேண்டும் என்ற கனவைத் தூண்டியுள்ளது.
நிலவுக்குச் செல்லும் இந்தப் பயணம் நாம் நினைப்பது போல அவ்வளவு எளிதானது அல்ல. பூமியிலிருந்து சுமார் நான்கு லட்சம் கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள நிலவைச் சென்றடைய அதிநவீனத் தொழில்நுட்பங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. ‘ஓரியன்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த விண்கலம், உலகிலேயே மிக வலிமையான ‘எஸ்எல்எஸ்’ ராக்கெட் மூலம் விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. விண்கலம் நிலவைச் சுற்றி வரும்போது அதிலிருந்த வீரர்கள் பூமியை ஒரு சிறிய நீல நிறப் பந்து போலப் பார்த்த அனுபவத்தைத் தங்களின் செய்திகளில் பகிர்ந்துள்ளனர். அவர்கள் நிலவில் தரை இறங்கவில்லை என்றாலும், நிலவின் மேற்பரப்பிற்கு மிக அருகில் சென்று பல ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். விண்கலத்திற்குள் இருந்த ஆக்சிஜன் அளவு, வெப்ப நிலை மற்றும் வீரர்களின் இதயத் துடிப்பு என ஒவ்வொன்றும் பூமியிலிருந்து வினாடிக்கு ஒருமுறை கண்காணிக்கப்பட்டது.
இந்தப் பயணத்தின் மிகவும் ஆபத்தான பகுதி விண்கலம் மீண்டும் பூமிக்குத் திரும்பும் அந்த நேரம்தான். விண்வெளியிலிருந்து ஒரு விண்கலம் பூமிக்கு வரும்போது அது மணிக்குச் சுமார் நாற்பதாயிரம் கிலோமீட்டர் வேகத்தில் வரும். அவ்வளவு வேகத்தில் வரும்போது காற்றின் உராய்வினால் விண்கலத்தைச் சுற்றி ஐந்தாயிரம் டிகிரி பாரன்ஹீட் அளவு வெப்பம் உருவாகும். இது சூரியனின் மேற்பரப்பு வெப்பத்திற்குச் சமமானது. இந்த வெப்பத்திலிருந்து விண்வெளி வீரர்களைக் காப்பாற்ற விண்கலத்தின் அடியில் ஒரு சிறப்பு வெப்பத் தடுப்பு கவசம் பொருத்தப்பட்டிருந்தது. அந்தத் தடுப்பு கவசம் சரியாக வேலை செய்ததால் மட்டுமே வீரர்கள் இன்று உயிருடன் திரும்பியுள்ளனர். இந்தத் தொழில்நுட்பச் சாதனையைத்தான் உலக நாட்டு விஞ்ஞானிகள் பாராட்டி வருகின்றனர்.
விண்கலம் கடலில் விழுந்த பிறகு அதனை மீட்பதற்கும் ஒரு மிகப்பெரிய திட்டமிடல் இருந்தது. கடலில் மிதந்து கொண்டிருந்த விண்கலத்தைச் சுற்றி அமெரிக்கக் கடற்படை வீரர்கள் ஹெலிகாப்டர்கள் மற்றும் படகுகள் மூலம் சூழ்ந்துகொண்டனர். விண்கலத்திலிருந்து வீரர்கள் வெளியே வரும்போது அவர்களின் உடல்நிலை எப்படி இருக்கிறது என்பது குறித்து மருத்துவர்கள் உடனே பரிசோதனை செய்தனர். நீண்ட நாட்கள் ஈர்ப்பு விசை இல்லாத விண்வெளியில் இருந்ததால், பூமியின் ஈர்ப்பு விசைக்குத் திரும்பும்போது அவர்களுக்குச் சிறு மயக்கம் அல்லது உடல் சோர்வு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால், நான்கு வீரர்களும் மிகவும் ஆரோக்கியமாகவும் உற்சாகமாகவும் இருப்பதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இது எதிர்காலத்தில் நீண்ட தூர விண்வெளிப் பயணங்களுக்கு மனித உடல் ஒத்துழைக்கும் என்ற நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது.
நாசாவின் இந்தப் பெரிய திட்டத்தில் நிலவு என்பது ஒரு ஆரம்பப் புள்ளி மட்டும்தான். ஆர்டெமிஸ் 2-வைத் தொடர்ந்து, அடுத்த ஓரிரு ஆண்டுகளில் ‘ஆர்டெமிஸ் 3’ என்ற திட்டம் செயல்படுத்தப்பட உள்ளது. அந்தத் திட்டத்தில்தான் மனிதர்கள் மீண்டும் நிலவில் கால் தடம் பதிக்க உள்ளனர். குறிப்பாக நிலவின் தென் துருவப் பகுதியில் மனிதர்களை இறக்க நாசா திட்டமிட்டுள்ளது. நிலவின் அந்தப் பகுதியில் தண்ணீர் இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளதால், அங்கேயே ஒரு தற்காலிக முகாமை அமைத்து மனிதர்கள் தங்கி ஆய்வு செய்ய வழிவகை செய்யப்படும். நிலவில் கிடைக்கும் தண்ணீரை வைத்து ஆக்சிஜன் மற்றும் எரிபொருளைத் தயாரிக்கும் தொழில்நுட்பத்தையும் விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கி வருகின்றனர். இது மட்டும் சாத்தியமானால், மனிதர்கள் பூமியைச் சார்ந்து இருக்காமல் மற்ற கிரகங்களில் குடியேற முடியும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
