மரணப் பயத்தில் பின்வாங்கிய கிரேக்கப் படை! அலெக்சாண்டர் 'தி கிரேட்' கதையில் இருக்கும் மாபெரும் வரலாற்று வதந்தி

உலக வரலாற்றில் மாவீரன் என்று சொன்னவுடனேயே நம் நினைவுக்கு வரும் முதல் பெயர் அலெக்சாண்டர் 'தி கிரேட்' (Alexander the Great) என்பதாகத்தான் இருக்கும். ஐரோப்பாவில் உள்ள மாசிடோனியாவில் பிறந்து, தனது அசுரத்தனமான போர்த் திறமையால் கிரீஸ், எகிப்து, பெர்சியா என உலக வரைபடத்தின் பெரும் பகுதியைத் தனது இருபதுகளிலேயே வென்று காட்டிய ஒரு அசாத்திய ராணுவத் தளபதி அவர். அவரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட மேற்கத்திய வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் அனைத்தும், அலெக்சாண்டர் தான் சென்ற இடமெல்லாம் வெற்றி பெற்றார் என்றும், தனது வாழ்நாளில் அவர் ஒரு போரில் கூடத் தோற்றதே இல்லை என்றும் ஒரு பிரம்மாண்டமான பிம்பத்தைக் கட்டமைத்துள்ளன. உலகையே வென்ற மாவீரன் என்ற இந்த வதந்தி பல தலைமுறைகளாகப் பள்ளிப் பாடப்புத்தகங்கள் முதல் ஹாலிவுட் சினிமாக்கள் வரை ஒரு மாபெரும் உண்மையாகவே கற்பிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், வரலாற்று ஆவணங்களையும், கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர்களின் குறிப்புகளையும் நடுநிலையான பார்வையோடு ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்தால், இந்தத் தகவலில் இருக்கும் மிகப்பெரிய வரலாற்றுப் பொய் வெளிச்சத்திற்கு வரும். ஆம், அலெக்சாண்டர் பாரத மண்ணிற்குள் நுழைய முயன்றபோது, இந்திய எல்லையில் அவருக்குக் கிடைத்த அனுபவம் அவரது உலகப் புகழ்பெற்ற வெற்றிப் பயணத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய முற்றுப்புள்ளியாக அமைந்தது என்பதே மறைக்கப்பட்ட உண்மையான எதார்த்தம்.

கிமு 326-ம் ஆண்டு, பெர்சியப் பேரரசை முழுமையாக வீழ்த்திய துணிச்சலில், அலெக்சாண்டர் தனது பிரம்மாண்டமான கிரேக்கப் படையுடன் இந்தியாவின் வடமேற்கு எல்லையான பஞ்சாப் பகுதிக்குள் நுழைந்தார். அங்கு ஜீலம் நதிக்கரையில் (Battle of the Hydaspes) அவரை எதிர்த்து நின்றார் புருஷோத்தமன் என்று அழைக்கப்படும் போரஸ் (King Porus) என்ற இந்திய மன்னர். அலெக்சாண்டரின் படைக்கு முன்னால் போரஸின் ராணுவம் மிகவும் சிறியதாக இருந்தாலும், இந்திய வீரர்களின் வீரமும், அவர்களின் போர்க்கள உத்திகளும் கிரேக்கப் படைக்கு முற்றிலும் புதியதாக இருந்தன. குறிப்பாக, இந்தியப் படையில் இருந்த பிரம்மாண்டமான போ யானைகள் (War Elephants) கிரேக்கக் குதிரைப்படைக்கு முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு பயங்கரமான நரகத்தைக் கண்முன்னே காட்டின. போரஸின் யானைகள் கிரேக்க வீரர்களைத் மிதித்துத் துவம்சம் செய்தபோது, அலெக்சாண்டரின் படை வரலாற்றில் அதுவரை சந்தித்திராத ஒரு கடுமையான உயிர்ச் சேதத்தையும், மன அழுத்தத்தையும் சந்தித்தது.

இந்தக் கடுமையான போரின் முடிவில் அலெக்சாண்டர் வெற்றி பெற்றதாக மேற்கத்திய வரலாற்றாசிரியர்கள் எழுதினாலும், அவர்களின் சொந்தக் குறிப்புகளிலேயே பல முரண்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. வழக்கமாக ஒரு தேசத்தை வென்ற பிறகு, அந்த நாட்டின் அரசனைத் தூக்கிலிட்டு, ஒட்டுமொத்தப் பகுதியையும் தனது பேரரசுடன் இணைத்துக் கொள்வதுதான் அலெக்சாண்டரின் வழக்கம். ஆனால், போரஸுடனான போருக்குப் பின், அலெக்சாண்டர் போரஸின் வீரத்தைப் பாராட்டி, அவர் வென்ற பகுதிகளை அவரிடமே ஒப்படைத்ததோடு, கூடுதலாகப் புதிய பகுதிகளையும் போரஸின் கட்டுப்பாட்டிலேயே கொடுத்தார் என்று கிரேக்க ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. எந்தவொரு மாவீரனும் தான் கஷ்டப்பட்டு வென்ற நாட்டை எதிரியிடமே திருப்பித் தந்துவிட்டு, அவனுக்குக் கப்பம் கட்டும் நிலைக்குப் போக மாட்டான். இதன் மூலம், அந்தப் போரில் அலெக்சாண்டர் முழுமையான வெற்றியைப் பெறவில்லை என்பதும், இந்திய மன்னரின் பலத்தைப் புரிந்து கொண்டு அவரோடு ஒரு சமாதான உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார் என்பதும் தெளிவாகிறது.

போரஸுடனான போருக்குப் பிறகு, அலெக்சாண்டர் இந்தியாவின் மையப்பகுதியை நோக்கி முன்னேற விரும்பினார். ஆனால், அவரது ஒட்டுமொத்த ராணுவமும் மேற்கொண்டு ஓரடி கூட முன்னோக்கி எடுத்து வைக்க முடியாது என்று திட்டவட்டமாக மறுத்து, கலகத்தில் (Mutiny at Hyphasis) ஈடுபட்டது. இதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், கங்கை நதிக்கரைக்கு அப்பால் மகா பத்மநந்தர் ஆளும் மாபெரும் நந்தப் பேரரசு (Nanda Empire) காத்திருக்கிறது என்ற செய்திதான். நந்தப் பேரரசிடம் சுமார் 2 லட்சம் காலாட்படை, 80,000 குதிரைப்படை, 8,000 போர்த் தேர்கள் மற்றும் 6,000 அசுரத்தனமான போ யானைகள் தயாராக இருக்கின்றன என்ற உளவுத் தகவலைக் கேட்டவுடனேயே, உலகையே வென்றதாகப் பெருமை பேசிக் கொண்ட அலெக்சாண்டரின் வீரர்களுக்கு மரணப் பயம் வந்துவிட்டது. ஒரு சிறிய எல்லையோர மன்னரான போரஸின் யானைப் படையையே சமாளிக்க முடியாமல் திணறிய தங்களால், நந்தப் பேரரசின் பிரம்மாண்ட ராணுவத்தை எவ்விதத்திலும் வெல்ல முடியாது என்பதை கிரேக்க வீரர்கள் மிகத் துல்லியமாகப் புரிந்து கொண்டனர்.

எட்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தங்களின் தாய்நாட்டை விட்டுப் பிரிந்து, தொடர் போர்களால் சோர்வடைந்திருந்த கிரேக்க வீரர்கள், அலெக்சாண்டரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்து, தங்களை மீண்டும் சொந்த நாட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லுமாறு அழுது அடம் பிடித்தனர். தனது வீரர்களை எவ்வளவோ ஊக்கப்படுத்த முயன்ற அலெக்சாண்டர், இறுதியில் அவர்களின் பிடிவாதத்திற்கு முன்னால் தோற்றுப் போய், இந்தியாவின் மையப்பகுதிக்குள் நுழையாமலேயே எல்லையிலிருந்து பின்வாங்கி ஓட நேரிட்டது. இந்தத் துயரமான பின்வாங்கலின் போதுதான், அலெக்சாண்டர் வழியிலேயே கடுமையான காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு, தனது 32-வது வயதிலேயே பாபிலோனில் மரணமடைந்தார். எனவே, வரலாற்றில் கூறப்படுவது போல அலெக்சாண்டர் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து முழுமையாக வெற்றி பெறவில்லை; மாறாக, இந்திய வீரர்களின் அசாத்திய எதிர்ப்பினாலும், நந்தப் பேரரசின் பயத்தினாலும் தான் அவரது உலகப் பேரரசுக் கனவு இந்திய எல்லையோடு சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்