.png)
உலக நாகரிகங்கள் அனைத்திற்கும் தாயாகக் கருதப்படுவது தமிழ நாகரிகம் என்பதற்கு மிகச்சிறந்த சான்றாக விளங்குவது குமரிக்கண்டம். இன்று நாம் பார்க்கும் இந்தியப் பெருங்கடல் பகுதியில், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு மிகப்பெரிய நிலப்பரப்பு இருந்ததாகவும், அதுவே தமிழர்கள் வாழ்ந்த ஆதி நிலம் என்றும் சங்க இலக்கியங்கள் பறைசாற்றுகின்றன. லெமூரியா கண்டம் என்று மேலை நாட்டு அறிஞர்களால் அழைக்கப்படும் இந்த நிலப்பரப்பு, தெற்கே அண்டார்டிகா வரையிலும், கிழக்கே ஆஸ்திரேலியா வரையிலும் பரவி இருந்ததாகக் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். இது வெறும் கற்பனை அல்ல, தமிழரின் வரலாற்றைத் தொலைத்த ஒரு பெரும் நிலப்பகுதி என்பதற்குப் பல அகழ்வாராய்ச்சி சான்றுகள் மறைமுகமாகக் கிடைத்து வருகின்றன.
குமரிக்கண்டத்தில் தான் முதல் இரண்டு தமிழ்ச் சங்கங்கள் நடைபெற்றன என்பது வரலாற்று ஆசிரியர்களின் ஒருமித்த கருத்து. தென்மதுரையில் முதல் சங்கமும், கபாடபுரத்தில் இரண்டாம் சங்கமும் கோலோச்சின. அங்கு ஆயிரக்கணக்கான புலவர்கள் கூடி தமிழை வளர்த்தனர் என்றும், 'அகத்தியம்' போன்ற இலக்கண நூல்கள் அங்குதான் இயற்றப்பட்டன என்றும் இறையனார் அகப்பொருள் உரை கூறுகிறது. ஆனால், இயற்கையின் சீற்றத்தால் ஏற்பட்ட 'கடல்கோள்' எனப்படும் சுனாமி போன்ற பேரழிவுகள் இந்த நிலப்பரப்பை விழுங்கிவிட்டன. குமரி ஆறு மற்றும் பஃறுளி ஆறு என இரு பெரும் ஆறுகள் ஓடிய செழிப்பான பூமி இன்று நீருக்கடியில் மௌனமாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், பனி யுகத்தின் முடிவில் கடல் மட்டம் உயர்ந்தபோது, பல நிலப்பகுதிகள் நீரில் மூழ்கின என்பது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை. குமரிக்கண்டம் அழிந்தபோதுதான் தமிழர்கள் அங்கிருந்து புலம் பெயர்ந்து இன்றைய தமிழகப் பகுதிக்கும், சிந்து சமவெளி பகுதிக்கும், ஏன் எகிப்து மற்றும் சுமேரியா வரை சென்றிருக்கலாம் என்று ஒரு வலுவான கோட்பாடு உள்ளது. ஆப்பிரிக்காவிலும் ஆஸ்திரேலியாவிலும் காணப்படும் சில உயிரினங்கள் மற்றும் தாவரங்கள் இந்தியாவிலும் காணப்படுவதற்கு இடையில் ஒரு நிலப்பாலம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதே 'லெமூரியா' கொள்கையின் அடிப்படை. அந்த நிலப்பாலம் தான் தமிழர்கள் வாழ்ந்த குமரிக்கண்டம்.
குமரிக்கண்டத்தில் 49 நாடுகள் இருந்ததாக சிலப்பதிகாரத்தில் அடியார்க்கு நல்லார் குறிப்பிடுகிறார். ஏழ் தெங்க நாடு, ஏழ் மதுரை நாடு எனப் பல பிரிவுகளாக அந்த நிலப்பரப்பு பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. அங்கு வாழ்ந்த தமிழர்கள் வானியல், மருத்துவம் மற்றும் கடலோடும் கலையில் உலகிற்கே முன்னோடியாக இருந்தனர். இன்றைய கன்னியாகுமரிக்கு தெற்கே சுமார் 700 முதல் 1000 மைல் தொலைவில் அமைந்திருந்த இந்த நிலப்பகுதி கடலில் மூழ்கிய பின், எஞ்சிய நிலப்பகுதியே இன்றைய தமிழகம். பாண்டிய மன்னர்கள் தங்கள் நிலத்தை இழந்த துக்கத்தில், வடக்கே சென்று மற்ற நிலங்களைக் கைப்பற்றியதாக வரலாறுகள் கூறுகின்றன.
இன்றும் கூட, கன்னியாகுமரிக்கு தெற்கே ஆழ்கடலில் ஆய்வு நடத்தினால், அங்கே கட்டிட இடிபாடுகள் மற்றும் மனித நாகரிகத்தின் சுவடுகள் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளதாக கடல்சார் ஆய்வாளர்கள் (Marine Archaeologists) நம்புகின்றனர். பூம்புகார் கடற்கரையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மூழ்கிய நகரத்தின் எச்சங்கள் இந்த நம்பிக்கைக்கு மேலும் வலு சேர்க்கின்றன. குமரிக்கண்டம் என்பது வெறும் நிலப்பகுதி மட்டுமல்ல, அது தமிழர்களின் கலை, பண்பாடு மற்றும் அறிவியலின் ஊற்றுக்கண். அந்தத் தொட்டில் அழிந்து போனதால் தமிழர்களின் பல அரிய நூல்களும் கலைகளும் நமக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டன.
குமரிக்கண்டத்தைப் பற்றிப் பேசுவது என்பது ஏதோ ஒரு மாயையைப் பற்றிப் பேசுவதல்ல; அது நமது வேர்களைத் தேடும் பயணம். தற்போதைய செயற்கைக்கோள் வரைபடங்கள் கூட, இந்தியாவிற்கும் இலங்கைக்கும் இடையில் மட்டுமன்றி, இந்தியப் பெருங்கடலின் அடியில் ஒரு பெரும் நிலப்பரப்பு புதைந்து கிடப்பதற்கான நிலவியல் சான்றுகளைக் காட்டுகின்றன. ஒருவேளை அந்த நிலப்பரப்பு இன்று இருந்திருந்தால், உலக வல்லரசுகளில் முதன்மையான நாடாகத் தமிழர்கள் விளங்கியிருப்பார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. அழிந்த அந்த நாகரிகத்தின் எச்சங்கள் தான் இன்று நாம் கீழடியிலும் ஆதிச்சநல்லூரிலும் கண்டு வியக்கும் தமிழனின் அறிவுத்திறன்.
லெமூரியா எனப்படும் குமரிக்கண்டத்தின் மர்மங்கள் துலக்கப்படும் போது, மனித குலத்தின் தோற்றம் குறித்த உலக வரலாறே மாற்றி எழுதப்படும். அதுவரை, கடலுக்கடியில் உறங்கும் அந்தத் தமிழ் மாதா, அலைகளின் ஓசையாய் நம் வரலாற்றை உலகுக்குச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பாள். நம் முன்னோர்கள் வாழ்ந்த அந்தப் புனித பூமி, தமிழனின் வீரத்திற்கும் அறிவிற்கும் சான்றாக என்றும் நம் இலக்கியங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
