.png)
புராணங்களில் சொல்லப்படும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனை என்று நினைப்பவர்களுக்கு, கடலுக்கு அடியில் கண்டெடுக்கப்படும் ஆதாரங்கள் ஒரு மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கின்றன. கிருஷ்ணரின் துவாரகை மற்றும் தமிழர்களின் பழமையான குமரிக் கண்டம் ஆகிய இரண்டும் வெறும் கதையல்ல, அவை ஒருகாலத்தில் செழிப்பாக இருந்த நிஜமான நகரங்கள் என்பதை அறிவியலும் தொல்பொருள் ஆய்வுகளும் மெல்ல மெல்ல உறுதி செய்து வருகின்றன. குஜராத் கடற்கரையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கடல்சார் அகழ்வாராய்ச்சிகளில், ஆழ்கடலுக்கு அடியில் கற்களால் ஆன மாபெரும் சுவர்கள் மற்றும் கட்டிடங்களின் எச்சங்கள் கண்டறியப்பட்டது, ஒட்டுமொத்த வரலாற்றையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்துள்ளது.
மகாபாரதத்தில் கிருஷ்ணரின் நகரம் என்று வர்ணிக்கப்படும் துவாரகை, ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பிறகு கடலால் மூழ்கடிக்கப்பட்டதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, கடலுக்கு அடியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளில், பழங்காலத் துவாரகை நகரத்தின் கட்டமைப்போடு ஒத்துப் போகும் வகையில் பழங்காலக் கற்கள், பானை ஓடுகள் மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை சுமார் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்பது கரிமக் காலக் கணக்கீட்டின் (Carbon Dating) மூலம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. கிருஷ்ணரின் வாழ்விடமாகச் சொல்லப்பட்ட துவாரகை, ஒரு சிறந்த துறைமுக நகரமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதற்கான வலுவான ஆதாரங்கள் கடல் ஆய்வாளர்களுக்குக் கிடைத்துள்ளன.
அதேபோல், தமிழர்களின் பெருமையாகச் சொல்லப்படும் குமரிக் கண்டம் (லெமூரியா) குறித்த தேடல் பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்கிறது. தென்னிந்தியாவிற்கும் ஆஸ்திரேலியாவிற்கும் இடைப்பட்ட நிலப்பரப்பில் ஒரு மாபெரும் கண்டம் இருந்ததாகவும், அது நிலநடுக்கம் மற்றும் கடல் சீற்றங்களால் நீரில் மூழ்கிவிட்டது என்றும் பல இலக்கியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இன்று நாம் காணும் பெருங்கடல் பகுதி, ஒரு காலத்தில் அடர்ந்த காடுகளையும், மலைகளையும் கொண்டிருந்த தமிழர்களின் தாய்நிலமாக இருந்திருக்கலாம் என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்து. கடல் மட்டம் உயர்ந்ததால், பல பழங்கால நாகரிகங்கள் நீரில் மூழ்கியிருப்பது புவியியல் ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைதான் என்பதால், குமரிக் கண்டம் என்பது வெறும் புனைவு என்று மட்டும் ஒதுக்கிவிட முடியாது.
கடலுக்கு அடியில் புதையுண்டு கிடக்கும் இந்த நகரங்கள், அன்று மனிதர்கள் கட்டிடக்கலையில் எவ்வளவு சிறந்து விளங்கினார்கள் என்பதற்குச் சான்றாக உள்ளன. துவாரகையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கற்களின் அமைப்பு, அன்றைய காலத்திலேயே கடல் நீர் உள்ளே புகாத வண்ணம் நகரங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதைக் காட்டுகிறது. இவ்வளவு நுணுக்கமான கட்டுமானக் கலையை, அன்றைய மக்கள் எப்படித் திட்டமிட்டார்கள் என்பது இன்றைய நவீன பொறியாளர்களுக்கே வியப்பாக உள்ளது. கடலுக்கு அடியில் இருக்கும் அந்த நகரங்கள், இன்று நவீன ஆய்வுகளுக்குப் பெரும் விருந்தாக மாறியுள்ளன. தொழில்நுட்பக் கருவிகள் மூலம் அந்த நகரங்களின் வரைபடங்களை உருவாக்கும் போது, அவை எவ்வளவு திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட நகரங்கள் என்பது தெளிவாகிறது.
இருப்பினும், இந்த நகரங்களைச் சுற்றிப் பல மர்மங்களும் உள்ளன. இவை எவ்வாறு திடீரென நீரில் மூழ்கின? ஒருவேளை பெரும் இயற்கை சீற்றங்களா அல்லது காலநிலையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களா? போன்ற கேள்விகளுக்கு விடைதேடி ஆய்வுகள் தொடர்கின்றன. துவாரகையும், குமரிக் கண்டமும் சொல்லும் செய்தி ஒன்றே ஒன்றுதான்: இயற்கை எப்போதும் நிலையானது அல்ல. செழிப்பாக இருந்த ஒரு நாகரிகத்தைக் கூட ஒரே நாளில் கடல் உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வல்லமை கொண்டது இயற்கை. வரலாற்றைத் தேடி நாம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியும், மனித நாகரிகம் பலமுறை தோன்றி அழிந்திருக்கிறது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
