இந்திய வரலாற்றிலும் ஆன்மீகத்திலும் துவாரகா என்ற சொல்லுக்கு ஈடு இணையற்ற இடமுண்டு. பகவான் கிருஷ்ணர் ஆண்ட நகரமாகவும், செல்வச் செழிப்பு மிக்க இடமாகவும் புராணங்கள் இதனைப் போற்றுகின்றன. பல நூற்றாண்டுகளாக இது ஒரு கற்பனைக் கதையாகவோ அல்லது புராண இதிகாசமாகவோ மட்டுமே பார்க்கப்பட்டு வந்தது. ஆனால், நவீன அறிவியல் மற்றும் கடலடி தொல்லியல் ஆய்வுகள் அந்தப் பிம்பத்தை முற்றிலும் உடைத்துள்ளன. குஜராத் மாநிலத்தின் கடற்கரையோரம் அரபிக்கடலுக்கு அடியில் கண்டறியப்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான நகரத்தின் இடிபாடுகள், புராணங்கள் வெறும் கதையல்ல, அவை மறைக்கப்பட்ட வரலாறு என்பதை உலகிற்கு உரக்கச் சொல்லியுள்ளன.
சுமார் 1980-களில் இந்தியக் கடல்சார் தொல்லியல் ஆய்வாளரான டாக்டர் எஸ்.ஆர். ராவ் தலைமையிலான குழுவினர், துவாரகா அருகே கடலுக்கு அடியில் முதன்முதலில் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். அப்போது சுமார் 120 அடி ஆழத்தில் மனிதர்களால் கட்டப்பட்ட மிகப்பெரிய சுவர்கள், தூண்கள் மற்றும் கோட்டை வாசல்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. இவை வெறும் பாறைகள் அல்ல, செதுக்கப்பட்ட கற்கள் என்பது உறுதியானவுடன் உலகம் முழுவதும் உள்ள ஆராய்ச்சியாளர்களின் பார்வை இந்தப் பகுதியை நோக்கித் திரும்பியது. இந்த நகரத்தின் அமைப்பு மற்றும் அங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்கள், இது பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மிகவும் முன்னேறிய ஒரு நாகரீகம் வாழ்ந்த இடமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை உறுதிப்படுத்தின.
அங்கு நடத்தப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சியில் பழங்கால மண்பாண்டங்கள், முத்திரைகள் மற்றும் சில சிற்பங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. குறிப்பாக, ஒரு முத்திரையில் காளை, ஆடு மற்றும் ஒரு விசித்திரமான விலங்கின் உருவம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது, இது மகாபாரதக் கதைகளில் சொல்லப்படும் துவாரகையின் முத்திரையோடு ஒத்துப்போவதாக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும், அங்குள்ள கற்களின் கட்டுமான முறை ஹரப்பா மற்றும் மொகஞ்சதாரோ நாகரீகங்களைக் காட்டிலும் ஒரு படி மேலானதாகத் தெரிகிறது. இந்த நகரம் சுமார் 30,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது எனச் சில கார்பன் சோதனைகள் கூறினாலும், பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் இது குறைந்தது 5,000 முதல் 9,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையதாக இருக்கலாம் என்று கணிக்கின்றனர்.
துவாரகை நகரம் எப்படி கடலுக்குள் சென்றது என்பது குறித்துப் பல்வேறு அறிவியல் விளக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன. பனி யுகத்தின் முடிவில் கடல் மட்டம் உயர்ந்ததால் இந்த நகரம் மூழ்கியிருக்கலாம் என்பது ஒரு வலுவான கருத்தாகும். மகாபாரதத்தில் கிருஷ்ணர் மறைந்த பிறகு, கடல் பொங்கி வந்து முழு நகரத்தையும் விழுங்கியதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இன்று கண்டறியப்பட்டுள்ள புவியியல் ஆதாரங்களும், அந்தப் பகுதியில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கங்கள் அல்லது சுனாமி போன்ற இயற்கைச் சீற்றங்களால் நகரம் கடலுக்குள் சென்றிருக்கலாம் என்ற கருத்தை வழிமொழிகின்றன. இன்று அந்த ஆழ்கடலில் டைவிங் செய்பவர்கள், நீருக்கடியில் கம்பீரமாக நிற்கும் தூண்களையும் சிதைந்த கோபுரங்களையும் நேரில் காண முடிகிறது.
இந்தக் கண்டுபிடிப்பு இந்திய வரலாற்றின் காலவரிசையையே மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டது. ஏனெனில், ஒரு நகரம் கடலுக்கு அடியில் இவ்வளவு திட்டமிடப்பட்ட முறையில் கட்டப்பட்டிருப்பது, அந்த காலத்திலேயே மனிதர்கள் பொறியியல் துறையில் எவ்வளவு சிறந்து விளங்கினார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. வெளிநாடுகளில் பேசப்படும் அட்லாண்டிஸ் நகரத்தைப் போலவே, துவாரகையும் ஒரு மர்மமான ஆனால் உண்மையான நகரமாக இன்று உலகால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்திய அரசு தற்போது இந்தப் பகுதியை ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக மேம்படுத்தவும், நீர்மூழ்கிக் கப்பல் மூலம் மக்கள் நேரில் சென்று பார்க்கும் வசதிகளைச் செய்யவும் திட்டமிட்டு வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
துவாரகை நகரம் நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் என்னவென்றால், நமது முன்னோர்களின் அறிவுத் திறனும் கலாச்சாரமும் நாம் நினைப்பதை விடவும் ஆழமானது என்பதாகும். மண்ணுக்கு அடியில் மட்டுமல்ல, விண்ணிலும் கடலுக்கு அடியிலும் நமது ரகசியங்கள் புதைந்து கிடக்கின்றன. நவீன அறிவியல் வளர வளர, இதுபோன்ற இன்னும் பல அதிசயங்கள் வெளிச்சத்திற்கு வரும் என்பதில் ஐயமில்லை. ஒரு கால கட்டத்தில் அழிந்து போனதாகக் கருதப்பட்ட துவாரகை, இன்று மீண்டும் ஒரு வரலாற்றுச் சான்றாக எழுந்து நின்று நமது பெருமையை உலகிற்குப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.