.png)
உலகில் உள்ள மிக முக்கிய ஆன்மீகத் தலங்களில் திருப்பதி திருமலை வேங்கடவன் கோவில் முதன்மையான இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. தினமும் பல லட்சம் பக்தர்கள் வந்து தரிசிக்கும் இந்தத் திருத்தலத்தில், கலியுகக் கடவுளான சீனிவாசப் பெருமாளின் சிலைக்குப் பல நூறு ஆண்டுகளாக ஒரு விசித்திரமான சடங்கு செய்யப்பட்டு வருகிறது. திருப்பதி ஏழுமலையானின் தாடையில் தினமும் 'பச்சைக்கற்பூரம்' வைப்பதை அர்ச்சகர்கள் ஒரு மிக முக்கியக் காரியமாகக் கடைப்பிடித்து வருகிறார்கள். பெருமாளின் அழகிய முகத்தில் ஏன் எப்போதும் பச்சைக் கற்பூரம் பூசப்பட்டுள்ளது என்பதன் பின்னணியில், சீனிவாசப் பெருமாளுக்கும் அவரது பரம பக்தரான அனந்தாழ்வாருக்கும் இடையே நடந்த ஒரு நெகிழ்ச்சியான நள்ளிரவு விபத்தும், பக்திப் போராட்டமும் தான் மிக முக்கியக் காரணமாகும்.
நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு, பத்மாவதி தாயாரைத் திருமணம் செய்து கொண்ட சீனிவாசப் பெருமாள், திருமலையில் தங்கி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலித்து வந்தார். அப்போது ராமானுஜரின் சீடரான அனந்தாழ்வார் என்பவர் பெருமாளின் உத்தரவின்படி, திருமலையில் சுவாமிக்குத் தேவையான பூக்களைக் கொடுப்பதற்காக ஒரு அழகான நந்தவனத்தை (பூந்தோட்டம்) அமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டார். அந்தப் பூந்தோட்டத்திற்கு நீர் பாய்ச்சுவதற்காக ஒரு பெரிய குளத்தைத் தோண்ட அவர் முடிவு செய்தார். அனந்தாழ்வாருக்கு உதவியாக அவருடைய கர்ப்பிணி மனைவியும் மண் சுமக்கும் வேலையைச் செய்து வந்தார். தனது கர்ப்பிணி மனைவி கஷ்டப்படுவதைப் பார்க்கச் சகிக்காத அனந்தாழ்வார், அவசர அவசரமாகக் குளத்தைத் தோண்டும் வேலையைத் தீவிரப்படுத்தினார்.
அவர்களது தூய்மையான பக்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சீனிவாசப் பெருமாள், அவர்களுக்கு உதவி செய்ய விரும்பினார். அவர் ஒரு சாதாரணச் சிறுவனின் உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு நள்ளிரவு நேரத்தில் அந்த நந்தவனத்திற்கு வந்தார். அனந்தாழ்வாரின் மனைவியிடம் சென்று, அவள் சுமக்கும் கூடையைத் தான் வாங்கிச் சுமப்பதாகக் கூறி அவளுக்கு உதவினார். இதனால் அவருடைய மனைவி மிக வேகமாகக் குளத்து மண்ணைக் கொண்டு போய் கொட்டினாள். மனைவி இவ்வளவு சீக்கிரம் வேலையை முடிப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியமடைந்த அனந்தாழ்வார், அதற்கு ஒரு சிறுவன் உதவி செய்வதை அறிந்து கோபமடைந்தார். இறைவனுக்குச் செய்யும் கைங்கர்யத்தைத் தங்களைத் தவிர வேறு யாரும் செய்யக் கூடாது என்ற வைராக்கியம் அவரிடம் இருந்தது.
இதனால் ஆத்திரமடைந்த அனந்தாழ்வார், அந்தச் சிறுவனைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடினார். சிறுவன் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடியபோது, அனந்தாழ்வார் தன் கையில் இருந்த மண்வெட்டியை (கம்பியை) அவன் மீது வீசினார். அந்த மண்வெட்டி சரியாக ஓடிப் போன சிறுவனின் தாடையில் பாய்ந்தது. இதனால் பலத்த காயமடைந்த அந்தச் சிறுவன், தாடையில் இருந்து ரத்தம் சொட்டச் சொட்ட அங்கிருந்து ஓடி மறைந்தான். மறுநாள் காலையில், கோவிலின் கருவறையைத் திறந்து அர்ச்சகர்கள் ஏழுமலையானை வழிபடச் சென்றபோது, அங்கிருந்த சிலா விக்ரகத்தின் தாடையில் இருந்து உண்மையாகவே ரத்தம் வழிந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டு ஒட்டுமொத்த திருமலையும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தது.
இந்த விபரத்தைக் கேள்வியுற்று ஓடிவந்த அனந்தாழ்வார், நேற்று இரவு தனக்கு உதவி செய்ய வந்த சிறுவன் வேறு யாருமல்ல, தன் ஆசைப் பெருமாளான சீனிவாசன் தான் என்பதை உணர்ந்து கதறி அழுதார். தன் அறியாமையால் இறைவனின் தாடையிலேயே அடித்துவிட்டேனே என்று அழுது புரண்ட அவர், உடனடியாகக் காடுகளில் இருந்து சில மூலிகைகளையும், பச்சைக் கற்பூரத்தையும் அரைத்து எடுத்து வந்து பெருமாளின் தாடையில் இருந்த காயத்திற்குப் பூசி ரத்தத்தை நிறுத்தினார். பக்தனின் கைகளால் அடி வாங்கிய போதிலும், அவனது தூய்மையான பக்திக்குக் கட்டுப்பட்ட பெருமாள், அனந்தாழ்வாரை அணைத்து ஆசி வழங்கினார்.
அன்று பக்தனின் கைகளால் ஏற்பட்ட அந்தக் காயத்தின் வடு இன்றும் ஏழுமலையானின் சிலையில் அப்படியே உள்ளது. அந்த நள்ளிரவு விபத்தின் நினைவாகவும், அனந்தாழ்வாரின் பக்திக்கு மதிப்பளிக்கும் விதமாகவும் தான், இன்றும் திருப்பதி கோவிலில் பெருமாளின் தாடையில் தினமும் பச்சைக் கற்பூரம் வைக்கும் சடங்கு தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டு வருகிறது. மேலும், அனந்தாழ்வார் பெருமாளை அடித்த அந்தப் பழமையான மண்வெட்டி இன்றும் திருப்பதி கோவிலின் பிரதான கோபுர வாசலில் பக்தர்களின் பார்வைக்காகத் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆன்மீக வரலாற்றை உணர்ந்து நாம் திருப்பதிக்குச் சென்று ஏழுமலையானைத் தரிசித்தால், நமக்கும் இறைவனின் மீதுள்ள பக்தி பல மடங்கு அதிகரிக்கும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
