

நமது புராணங்களில் அஸ்திரங்களைப் பற்றிப் படிக்கும்போது, அவை ஏதோ மந்திர சக்தியால் இயங்கும் விசித்திரமான ஆயுதங்கள் என்றுதான் நாம் பல ஆண்டுகளாக நம்பி வருகிறோம். ஆனால், சமீபத்திய வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் மற்றும் அறிவியல் ஆர்வலர்கள், இவை வெறும் கற்பனை அல்ல, பழங்கால இந்தியர்கள் பயன்படுத்திய அதிநவீன ஏவுகணைத் தொழில்நுட்பமாக இருக்கலாம் என்று வாதிடுகின்றனர். ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள அஸ்திரங்கள், தற்போது நாம் பயன்படுத்தும் ஏவுகணைகளின் (Missiles) செயல்பாட்டு முறையோடு பல இடங்களில் ஒத்துப்போகின்றன என்பதுதான் பலரையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தும் தகவல். இது வெறும் நம்பிக்கை சார்ந்த விஷயம் அல்ல, இது ஒரு தொழில்நுட்பப் பரிணாமம் பற்றிய தேடல்.
பிரம்ம அஸ்திரம், பாசுபத அஸ்திரம் போன்ற ஆயுதங்களைப் பற்றிப் புராணங்கள் குறிப்பிடும்போது, அவை புறப்படும்போது எழும் பெரும் சத்தத்தையும், அவை இலக்கைத் தாக்கும்போது ஏற்படும் பேரழிவையும் வர்ணிக்கின்றன. குறிப்பாக, ஒரு அஸ்திரம் ஏவப்படும்போது அது பிரகாசமான ஒளியுடன், பெரும் இரைச்சலுடன் செல்வதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இது நவீனகால ராக்கெட்டுகள் அல்லது ஏவுகணைகள் ஏவப்படும்போது நிகழும் ஒத்த நிகழ்வாகும். இவை ஒரு குறிப்பிட்ட மந்திரத்தால் ஏவப்படுவதாகக் கூறப்பட்டாலும், அந்த மந்திரங்கள் அந்த ஆயுதத்தை இயக்குவதற்கான ஒரு 'கோடிங்' (Coding) அல்லது தொழில்நுட்பச் செயல்பாட்டு முறைமையாக இருந்திருக்கலாம் என்று நவீன ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர். அந்த அஸ்திரங்களை ஏவத் தகுந்த பயிற்சி பெற்றவர்கள் மட்டுமே தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பது, அவை கையாள்வதற்கு கடினமான தொழில்நுட்ப உபகரணங்கள் என்பதையே உணர்த்துகிறது.
இந்த அஸ்திரங்கள் தாக்கப்படும்போது ஏற்படும் விளைவுகள், நவீன அணுஆயுதங்கள் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளோடு ஒத்துப்போவதாகப் பல ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. மகாபாரதப் போரின் முடிவில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட அஸ்திரத்தின் விளைவு, காற்றில் கதிரியக்கம் (Radiation) பரவியது போலவும், மக்கள் முடி கொட்டி, தோல் நோயால் பாதிக்கப்பட்டது போலவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஹிரோஷிமா, நாகசாகி தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட பாதிப்புகளைப் போலவே இருப்பது பெரும் விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, இவ்வளவு பெரிய அழிவை ஏற்படுத்தக்கூடிய தொழில்நுட்பம் நம் முன்னோர்களிடம் இருந்ததா அல்லது இது தற்செயலான ஒற்றுமையா என்பதுதான் இன்றும் விடைதெரியாத மர்மமாக உள்ளது.
மேலும், இந்த அஸ்திரங்கள் எதன் மூலம் இயக்கப்பட்டன என்பதும் ஒரு பெரிய கேள்வி. காற்று, நெருப்பு, தண்ணீர் எனத் தனித்தனி ஆற்றல்களைப் பயன்படுத்தி இவை செயல்படுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. உதாரணமாக, 'வருண அஸ்திரம்' தண்ணீரைப் பயன்படுத்தியும், 'அக்னி அஸ்திரம்' வெப்ப ஆற்றலைப் பயன்படுத்தியும் செயல்படுகின்றன. இவை இயற்கை ஆற்றலை ஏவுகணைத் தொழில்நுட்பமாக மாற்றும் ஒரு மேம்பட்ட அறிவியல் முறை என்பதை உணர்த்துகின்றன. இன்றைய அறிவியலில் நாம் சூரிய ஆற்றல் மற்றும் ஹைட்ரஜன் ஆற்றலைப் பற்றிப் பேசுகிறோம்; அன்றே முன்னோர்கள் இந்த இயற்கை சக்திகளை ஒரு அழிவு ஆயுதமாக மாற்றும் நுட்பத்தை அறிந்திருந்தனர் என்பது வியக்கத்தக்கது.
இவை வெறும் கதைகள் என்று ஒதுக்கிவிட முடியுமா என்றால், தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் கிடைக்கும் பல சான்றுகள் இத்தகைய தொழில்நுட்பத்தின் இருப்பை உறுதிப்படுத்துவது போல உள்ளன. பழங்காலக் குகை ஓவியங்கள் மற்றும் சில உலோகத் தகடுகளில் காணப்படும் விசித்திரமான குறியீடுகள், இத்தகைய ஆயுதங்களின் வரைபடங்களாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இவ்வளவு பெரிய கலாச்சாரம் திடீரென்று எப்படி அழிந்தது? அந்தத் தொழில்நுட்பங்கள் ஏன் வரலாற்றிலிருந்து மறைந்தன? ஒருவேளை, அந்த அஸ்திரங்கள் ஏற்படுத்திய பேரழிவு அந்த நாகரிகத்தையே முற்றிலுமாக அழித்திருக்கலாம், எஞ்சியிருந்தவர்கள் அந்த அறிவை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்த முடியாமல் போயிருக்கலாம் என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் ஊகிக்கின்றனர்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.