கவர் ஸ்டோரி

மெஷின் செய்யும் கொலைக்கு யார் பொறுப்பு? தானியங்கி கார்களும், சிதைந்து போகும் மனித நீதியும் - ஒரு விரிவான அலசல்!

தொழில்நுட்பப் பிழைகளுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதற்கான ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாகப் பார்க்கப்படுகிறது...

மாலை முரசு செய்தி குழு

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பம் இன்று கார் ஓட்டும் இடத்திற்கு வந்துவிட்டது. 'தானியங்கி கார்கள்' (Autonomous Cars) சாலைகளில் ஓடத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், ஒரு மிக முக்கியமான கேள்வி உலகெங்கும் விவாதங்களைக் கிளப்பியுள்ளது: "இந்தத் தானியங்கி கார் ஒரு விபத்தை ஏற்படுத்தி, ஒருவரின் உயிரைப் பறித்தால், அதற்கு யார் பொறுப்பு?" ஓட்டுநர் இல்லாத கார் என்பதால் ஓட்டுநரைச் சிறைக்கு அனுப்ப முடியுமா? அல்லது காரைத் தயாரித்த நிறுவனமா? அல்லது அந்த மென்பொருளை உருவாக்கிய புரோகிராமரா? 2026-ம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் டெஸ்லா (Tesla) மற்றும் வேமோ (Waymo) போன்ற நிறுவனங்கள் சந்தித்து வரும் சட்டப் போராட்டங்கள், இந்த "பொறுப்பு இடைவெளியை" (Responsibility Gap) வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளன.

சமீபத்தில், 2026 பிப்ரவரி 21-ம் தேதி (இன்று), அமெரிக்காவின் ஃபெடரல் நீதிமன்றம் டெஸ்லா நிறுவனத்திற்கு எதிராக ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கத் தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது. 2019-ம் ஆண்டு நடந்த ஒரு விபத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு 243 மில்லியன் டாலர் இழப்பீடு வழங்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. அந்த விபத்தின் போது கார் 'ஆட்டோபைலட்' (Autopilot) முறையில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. நிறுவனம் என்னதான் "ஓட்டுநர் கவனமாக இருக்க வேண்டும்" என்று எச்சரித்தாலும், தொழில்நுட்பத்தின் குறைபாடும் விபத்திற்கு 33% காரணம் என்று ஜூரிகள் தீர்ப்பளித்துள்ளனர். இது கார் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் தங்களின் தொழில்நுட்பப் பிழைகளுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதற்கான ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தச் சிக்கலில் மூன்று முக்கியப் பிரிவுகள் பொறுப்பாளர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். முதலாவதாக, கார் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் (Manufacturers). காரின் சென்சார்கள் அல்லது கேமராக்கள் ஒரு மனிதரை அடையாளம் காணத் தவறினால், அது தயாரிப்பு குறைபாடாக (Product Liability) கருதப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, மென்பொருள் உருவாக்குநர்கள் (Software Developers). ஏஐ அல்காரிதம்களில் உள்ள பிழைகளால் கார் தவறான முடிவை எடுத்தால், அந்த நிரலை எழுதிய நிறுவனமே பொறுப்பாகும். மூன்றாவதாக, கார் உரிமையாளர் அல்லது இயக்குபவர் (Human Operator). கார் தானாக ஓடினாலும், ஆபத்தான நேரத்தில் கட்டுப்பாட்டை எடுக்கத் தவறியதற்காக உரிமையாளர் மீது அலட்சியக் குற்றம் சாட்டப்படலாம். ஆனால், லெவல் 5 (Level 5) எனப்படும் முழுமையான தானியங்கி கார்களில் மனிதத் தலையீடே இருக்காது என்பதால், அங்கே உரிமையாளரைப் பொறுப்பாக்குவது அறநெறிப்படி தவறு என்று வாதிடப்படுகிறது.

இதற்கிடையில், சீன உச்சநீதிமன்றம் சமீபத்தில் (பிப்ரவரி 18, 2026) ஒரு மாறுபட்ட தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது. லெவல் 1 மற்றும் லெவல் 2 வகை தானியங்கி தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தும் கார்களில் விபத்து நடந்தால், மனித ஓட்டுநரே முழுப் பொறுப்பு என்று அந்தத் தீர்ப்பு கூறுகிறது. இது ஓட்டுநர்கள் தொழில்நுட்பத்தின் மீது அதிகப்படியான நம்பிக்கை வைத்துத் தங்களின் கவனத்தைச் சிதறவிடுவதைத் தடுக்க எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையாகும். ஆனால், கார் முழுமையாகத் தானாகவே இயங்கும் சூழலில், இந்தச் சட்டம் பொருந்தாது. இதனால் "சிஸ்டம் லெவல் லயபிலிட்டி" (System-level liability) என்ற புதிய சட்டக் கட்டமைப்பு உலக நாடுகளுக்குத் தேவைப்படுகிறது.

அறநெறி ரீதியாகப் பார்த்தால், 'டிராலி பிரச்சனை' (Trolley Problem) போன்ற இக்கட்டான சூழல்களில் கார் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதில் இன்னும் ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை. உதாரணமாக, பிரேக் பிடிக்காத ஒரு கார், முன்னால் இருக்கும் ஐந்து பாதசாரிகளைக் காப்பாற்றத் தடம் மாறிப் பக்கவாட்டில் இருக்கும் ஒரு நபரைக் கொல்ல வேண்டுமா? அல்லது காரில் இருக்கும் பயணியைப் பாதுகாக்க வேண்டுமா? இத்தகைய முடிவுகளை எடுக்க ஏஐ-க்கு அதிகாரம் வழங்கும்போது, அந்த முடிவின் விளைவுகளுக்கு அந்த மென்பொருளைத் தயாரித்தவர்களே தார்மீகப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

2026-ம் ஆண்டு ஏஐ தொழில்நுட்பம் முதிர்ச்சியடைந்த ஆண்டாகக் கருதப்பட்டாலும், சட்ட ரீதியான சிக்கல்கள் இன்னும் தீர்ந்தபாடில்லை. "பிளாக் பாக்ஸ்" (Black Box) எனப்படும் ஏஐ-யின் மர்மமான முடிவெடுக்கும் திறன் காரணமாக, விபத்து ஏன் நடந்தது என்பதைப் பல நேரங்களில் அதன் உருவாக்குநர்களாலேயே விளக்க முடிவதில்லை. இதனால், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கிடைப்பதில் காலதாமதம் ஏற்படுகிறது. எதிர்காலத்தில், தானியங்கி கார்களுக்கென்றே பிரத்யேகக் காப்பீட்டு முறைகள் மற்றும் 'கம்பல்சரி சிஸ்டம் லயபிலிட்டி' சட்டங்கள் நடைமுறைக்கு வந்தால் மட்டுமே இந்தத் தொழில்நுட்பம் பாதுகாப்பானதாக மாறும்.

இறுதியாக, தொழில்நுட்பம் என்பது மனிதர்களின் உயிரைக் காக்க வேண்டுமே தவிர, பொறுப்புகளைத் தட்டிக்கழிக்கப் பயன்படக் கூடாது. தானியங்கி கார்கள் மனிதத் தவறுகளைக் குறைக்கும் என்பது உண்மைதான் என்றாலும், எஞ்சியிருக்கும் அந்த ஒரு சதவீத இயந்திரத் தவறுகளுக்கு யார் விலை கொடுப்பது என்பதுதான் தற்போதைய அறநெறிப் போர். சட்டமும் அறிவியலும் இணைந்து ஒரு தெளிவான வழிகாட்டுதலை உருவாக்கும் வரை, ஸ்டீயரிங்கில் கை இல்லாவிட்டாலும், பொறுப்பின் சுமை மனிதர்களிடமே எஞ்சியிருக்கும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.