ஒரு கடையை வாடகைக்கு எடுத்துப் பயன்படுத்தும்போது, வாடகை ஒப்பந்தம், முன்பணமாக வழங்கப்படும் பாதுகாப்புத் தொகை, மாத வாடகை ஆகியவற்றை முறையாக ஆவணப்படுத்துவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய தீர்ப்பு உணர்த்தியுள்ளது. கடை உரிமையாளர்கள் தன்னிடம் பெற்ற ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகையைத் திருப்பித் தர மறுப்பதாகக் கூறி, கடையைக் காலி செய்யாமல் தொடர்ந்து பயன்படுத்திய வாடகையாளருக்கு நீதிமன்றம் எதிராகத் தீர்ப்பளித்துள்ளது. வாடகை ஒப்பந்தம் முடிந்த பிறகும் அனுமதியின்றிக் கடையைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்திய காலத்துக்காக சுமார் ரூ.24 லட்சம் இழப்பீடு செலுத்த வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
இந்த வழக்கு, டெல்லியின் திலக் நகர் பகுதியில் உள்ள ஒரு சிறிய வணிகக் கடையைச் சுற்றி உருவானது. மென்டிராட்டா என்பவர், சாவ்லா தம்பதியினருக்குச் சொந்தமான கடையை 2014-ம் ஆண்டு வாடகைக்கு எடுத்துள்ளார். சுமார் 238 சதுர அடி பரப்பளவு கொண்ட அந்தக் கடைக்கு ஆரம்பத்தில் மாதம் ரூ.25,500 வாடகை நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. 11 மாதங்களுக்கான வாடகை ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் கடை அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. பின்னர், இரு தரப்புக்கும் இடையே வாடகை தொடர்பாகப் பல்வேறு கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டன.
கடை உரிமையாளர்கள் தன்னிடம் ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகையாகப் பெற்றதாக வாடகையாளர் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார். 2016-ம் ஆண்டின் இறுதியில் இருந்து 2017-ம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில், தவணைகளாக இந்தத் தொகையை ரொக்கமாக வழங்கியதாக அவர் கூறியிருந்தார். அந்தப் பணத்தைத் திருப்பித் தராமல் உரிமையாளர்கள் கடையைக் காலி செய்யச் சொன்னதாகவும் அவர் வாதிட்டார். எனவே, பணத்தைத் திரும்பப் பெற்ற பிறகே கடையைக் காலி செய்ய முடியும் என்பதே அவரது நிலைப்பாடாக இருந்தது.
இந்த ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகை வழங்கப்பட்டதற்கான ரசீது அல்லது உறுதியான ஆவணங்களை வாடகையாளரால் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்க முடியவில்லை. பணம் வழங்கப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டாலும், அந்தப் பரிவர்த்தனைக்கான தெளிவான ஆதாரம் இல்லாதது வழக்கில் முக்கியமான அம்சமாக மாறியது. கடை உரிமையாளர்களும் தங்களிடம் ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகை பெறப்பட்டதாகக் கூறப்படுவதை மறுத்தனர்.
2018-ம் ஆண்டு புதிய வாடகை ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானதாகக் கடை உரிமையாளர்கள் தெரிவித்தனர். அதன்படி மாத வாடகை ரூ.29,000 என நிர்ணயிக்கப்பட்டதாக அவர்கள் கூறினர். ஆனால், வாடகையாளர் அந்தத் தொகையை ஏற்க மறுத்து, மாத வாடகை ரூ.2,900 மட்டுமே என வாதிட்டார். ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகை வழங்கியதன் காரணமாகவே குறைந்த வாடகை நிர்ணயிக்கப்பட்டதாகவும் அவர் கூறியிருந்தார்.
இதனால், மாத வாடகை எவ்வளவு என்பதிலும் இரு தரப்புக்கும் இடையே முரண்பாடு ஏற்பட்டது. 2018-ம் ஆண்டு ஒப்பந்தம் 2019 ஜூலை 31-ம் தேதியுடன் முடிவடைந்தது. அதன் பின்னர் கடையைக் காலி செய்து உரிமையாளர்களிடம் ஒப்படைக்குமாறு அவர்கள் கேட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், பாதுகாப்புத் தொகையைத் திருப்பித் தரும் வரை கடையை ஒப்படைக்க முடியாது என்று வாடகையாளர் தொடர்ந்து அங்கேயே இருந்தார். இந்தப் பிரச்சினை நீதிமன்றத்தை எட்டியது.
வழக்கை விசாரித்த டெல்லி உயர் நீதிமன்றம், பாதுகாப்புத் தொகையாக ரூ.10 லட்சம் வழங்கப்பட்டதாக வாடகையாளர் கூறிய வாதத்தை ஏற்கப் போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்று கண்டறிந்தது. குறிப்பாக, அவருடைய தாயாரிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டபோது, அந்தத் தொகையில் ரூ.4.5 லட்சம் வழங்கியதாகக் கூறப்பட்ட விவரத்தை அவர் மறுத்ததாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. இது வாடகையாளரின் வாதத்தின் நம்பகத்தன்மை குறித்து நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்புவதற்கு ஒரு காரணமாக அமைந்தது. வாடகை தொடர்பான ஒப்பந்தங்களிலும் பாதுகாப்புத் தொகை குறித்த தெளிவான பதிவு இடம்பெறாதது முக்கியமாகக் கருதப்பட்டது.
வாடகை ஒப்பந்தம் முடிந்த பின்னரும் கடையைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்திய காலத்துக்கு உரிமையாளர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. சட்டரீதியாக இதுபோன்ற தொகை, சொத்தை அனுமதியின்றிப் பயன்படுத்திய காலத்துக்கான இழப்பீடு அல்லது பயன்பாட்டுக் கட்டணம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. மாதம் ரூ.25,500 என்ற வாடகைத் தொகையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒவ்வொரு மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் 15 சதவீத உயர்வைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு இந்தத் தொகை நிர்ணயிக்கப்பட்டது. இதன் அடிப்படையில், சுமார் ரூ.24 லட்சம் செலுத்த வேண்டிய நிலை வாடகையாளருக்கு ஏற்பட்டுள்ளது.
இந்தத் தீர்ப்பு, வாடகைக்கு வீடு அல்லது கடை எடுப்பவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை அளிக்கிறது. பாதுகாப்புத் தொகையை ரொக்கமாக வழங்கினாலும், அதற்கான ரசீது அல்லது வங்கிப் பரிவர்த்தனைப் பதிவு வைத்திருப்பது அவசியம். அதேபோல், வாடகைத் தொகை, ஒப்பந்தத்தின் காலம், முன்பணம் மற்றும் கடையைக் காலி செய்ய வேண்டிய நிபந்தனைகள் ஆகியவற்றை எழுத்துப்பூர்வமாகத் தெளிவாகப் பதிவு செய்வதும் முக்கியம். வாய்மொழியாகச் செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தத்தை மட்டும் நம்பியிருப்பது, பின்னர் பிரச்சினை ஏற்பட்டால் தங்களுடைய உரிமையை நிரூபிப்பதில் சிக்கலை ஏற்படுத்தலாம். இந்த வழக்கில், ரூ.10 லட்சம் பாதுகாப்புத் தொகை வழங்கியதாகக் கூறிய வாதத்தை நிரூபிக்க முடியாதது, கடையைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தியதற்காகப் பெரிய தொகையைச் செலுத்த வேண்டிய சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்