தீபாவளி என்றாலே குடும்பத்தினர் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து புத்தாடை அணிந்து, இனிப்புகளைப் பகிர்ந்து மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடும் பண்டிகை. ஆனால், நாட்டின் எல்லைகளில் பாதுகாப்புப் பணியில் இருக்கும் ராணுவ வீரர்களின் குடும்பங்களுக்கு ஒவ்வொரு தீபாவளியும் ஒருவித ஏக்கத்துடன்தான் கடந்து செல்கிறது. எப்போது விடுமுறை கிடைக்கும், மகன் எப்போது வீட்டுக்கு வருவார் என்று காத்திருக்கும் பெற்றோர்களின் மனநிலையை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. அப்படியொரு தாயின் எதிர்பார்ப்பையும், நிறைவேறாமல் போன மகனின் வாக்குறுதியையும் நினைவுபடுத்தும் சம்பவம்தான் கார்கில் போரில் உயிர்நீத்த கேப்டன் அமித் பரத்வாஜின் வாழ்க்கைக் கதை.
ராஜஸ்தான் மாநிலம் ஜெய்ப்பூரைச் சேர்ந்தவர் கேப்டன் அமித் பரத்வாஜ். 1972-ம் ஆண்டு மார்ச் 4-ம் தேதி பிறந்த இவர், சிறுவயது முதலே நாட்டுக்காகப் பணியாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைக் கொண்டிருந்தார். படிப்பிலும் விளையாட்டிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்த அவர், ஏழை மக்களுக்கு உதவும் குணத்தையும் வளர்த்துக்கொண்டார். தனது பள்ளிப் பருவத்திலேயே கிடைக்கும் பணத்தில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்கு வழங்கி வந்ததாக அவரது குடும்பத்தினர் நினைவுகூர்ந்துள்ளனர். வளர்ந்த பிறகு ராணுவத்தில் இணைந்து நாட்டுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்பதே அவரது முக்கியக் கனவாக இருந்தது.
அந்தக் கனவை நனவாக்கும் வகையில் 1997-ம் ஆண்டு இந்திய ராணுவத்தில் அதிகாரியாகப் பொறுப்பேற்றார். ஜாட் படைப்பிரிவின் 4-வது பட்டாலியனில் பணியாற்றிய அவர், பின்னர் கார்கில் பகுதியில் பாதுகாப்புப் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டார். ராணுவப் பணியின் காரணமாக குடும்பத்தினருடன் அதிக நேரம் செலவிட முடியாத சூழல் இருந்தாலும், தாயின் மீதும் குடும்பத்தினர் மீதும் மிகுந்த பாசம் கொண்டிருந்தார்.
அமித் பரத்வாஜ் தனது தாய்க்கு எழுதிய கடிதம் ஒன்றுதான் தற்போது பலரது மனதையும் நெகிழச் செய்துள்ளது. தீபாவளி பண்டிகையின்போது வீட்டில் இருக்க முடியாத சூழலில், அடுத்த ஆண்டு தீபாவளிக்கு நிச்சயம் வீட்டுக்கு வந்து குடும்பத்தினருடன் பண்டிகையைக் கொண்டாடுவேன் என்று அவர் தாய்க்கு உறுதியளித்திருந்தார். மகன் எப்போது வீட்டுக்கு வருவார் என்று காத்திருந்த தாய்க்கு அந்தக் கடிதம் மிகப்பெரிய ஆறுதலாக இருந்திருக்கும். அடுத்த தீபாவளியை மகனுடன் கொண்டாடலாம் என்ற நம்பிக்கையோடு அந்தக் குடும்பம் காத்திருந்தது.
இந்த உருக்கமான சம்பவத்தை ஓய்வுபெற்ற இந்திய ராணுவ அதிகாரி மேஜர் மொஹினி கார்கே குல்கர்னி, ஜஹ்ரா ஜானி நிகழ்ச்சியில் பகிர்ந்துகொண்டபோதுதான் அமித்தின் வாக்குறுதி குறித்த தகவல் மீண்டும் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. ஒரு ராணுவ வீரர் போர்க்களத்தில் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகளைப் போலவே, அவரது குடும்பத்தினர் எதிர்கொள்ளும் பிரிவின் வலியும் எவ்வளவு பெரியது என்பதை இந்தச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது.
1999-ம் ஆண்டு கார்கில் பகுதியில் பாகிஸ்தான் படையினர் ஊடுருவியதைத் தொடர்ந்து இந்திய ராணுவம் ஆபரேஷன் விஜய் நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது. அப்போது ஜம்மு காஷ்மீரின் கார்கில் பகுதியில் உள்ள காக்சர் செக்டாரில் இந்திய ராணுவ வீரர்கள் தீவிர நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இந்தச் சூழலில், கேப்டன் சௌரப் காலியா தலைமையிலான ராணுவக் குழுவினர் பஜ்ரங் போஸ்ட் பகுதியில் எதிரிகளின் தாக்குதலில் சிக்கி காணாமல் போனார்கள். அவர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் பொறுப்பு அமித் பரத்வாஜ் உள்ளிட்ட வீரர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
தனது சக வீரர்களை மீட்க வேண்டும் என்ற பொறுப்புணர்வுடன் அமித் இந்த நடவடிக்கையில் பங்கேற்க முன்வந்தார். 1999-ம் ஆண்டு மே 17-ம் தேதி பஜ்ரங் போஸ்ட் நோக்கிச் சென்ற தேடுதல் நடவடிக்கையின்போது எதிரிகளுடன் கடுமையான துப்பாக்கிச் சண்டை ஏற்பட்டது. அந்த மோதலில் கேப்டன் அமித் பரத்வாஜ் வீரமரணம் அடைந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது வெறும் 27 மட்டுமே. நாட்டுக்காகப் போராடிய அந்த இளம் அதிகாரியின் உயிரிழப்பு அவரது குடும்பத்தினருக்கு ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பாக அமைந்தது.
அமித்தின் குடும்பத்தினருக்கு ஏற்பட்ட சோகம் அத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. போர்ப் பகுதியில் அவரது உடலை உடனடியாக மீட்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. சுமார் 56 நாட்களுக்குப் பிறகுதான் அவரது உடல் மீட்கப்பட்டு, 1999-ம் ஆண்டு ஜூலை 15-ம் தேதி தேசியக் கொடியால் போர்த்தப்பட்ட நிலையில் சொந்த ஊருக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது என்று அவரது சகோதரி சுனிதா தோன்காரியா நினைவுகூர்ந்துள்ளார். அடுத்த தீபாவளிக்கு வீட்டுக்கு வருவேன் என்று கடிதம் எழுதிய மகன், இறுதியில் மூவர்ணக் கொடியில் சுற்றப்பட்டு வீட்டுக்கு வந்தது அந்தத் தாயின் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத துயரமாக மாறியது.
அமித்தின் நினைவுகளை அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு செல்லும் வகையில் அவரது குடும்பத்தினர் 'ஷஹீத் அமித் பரத்வாஜ் நினைவு அறக்கட்டளை'யைத் தொடங்கினர். ரத்த தான முகாம்கள், மரம் நடுதல், ஏழை மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்குதல் உள்ளிட்ட சமூகப் பணிகள் இந்த அறக்கட்டளை மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. மேலும், 2024-ம் ஆண்டு அக்டோபரில் கார்கில் பகுதியில் உள்ள காக்சர் பாலத்துக்கு 'கேப்டன் அமித் பரத்வாஜ் சேது' என்று பெயர் சூட்டப்பட்டு அவரது தியாகம் கௌரவிக்கப்பட்டது.
ஒரு ராணுவ வீரரின் வாழ்க்கை என்பது போர்க்களத்தில் அவர் நிகழ்த்தும் வீரச் செயல்களால் மட்டுமே அளவிடப்படுவதில்லை. வீட்டில் காத்திருக்கும் தாயின் அன்பு, குடும்பத்தினரின் எதிர்பார்ப்பு, நிறைவேறாமல் போகும் சிறிய வாக்குறுதிகள் என அதன் பின்னால் பல உணர்ச்சிகள் மறைந்திருக்கின்றன. ஒவ்வொரு தீபாவளியிலும் விளக்குகள் ஏற்றப்படும் போதெல்லாம், அடுத்த பண்டிகைக்கு வீட்டுக்கு வருவதாகச் சொல்லிவிட்டுச் செல்லும் அமித் போன்ற வீரர்களின் நினைவுகள் அவர்களது குடும்பத்தினரின் மனதில் என்றும் அணையாத தீபமாகவே இருக்கும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்