இந்தியாவின் நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்கள் இன்று வருமானம், வீடு, குழந்தைகளின் கல்வி, கடன், குடும்பச் செலவுகள் என பல்வேறு நிதிப் பொறுப்புகளை ஒரே நேரத்தில் சமாளித்து வருகின்றன. மாத சம்பளம் கிடைக்கும் காலத்தில் வாழ்க்கை சீராக நகர்ந்தாலும், அந்த வருமானம் ஒருநாள் நின்றுவிடும் என்பதை பலர் போதுமான அளவு கவனிப்பதில்லை. குறிப்பாக 30 முதல் 40 வயதுக்குள் இருப்பவர்கள் ஓய்வுக்காலத்துக்கான சேமிப்பை பின்னுக்குத் தள்ளுவது எதிர்காலத்தில் பெரிய நிதிச் சிக்கலாக மாறக்கூடும் என்று முதலீட்டு நிர்வாகத் துறையைச் சேர்ந்த நிபுணர் ஸ்வரூப் மொஹந்தி எச்சரித்துள்ளார். சம்பளம் நிற்கும் நாளில், அதற்குப் பிறகு பல ஆண்டுகள் வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கு ஏற்கெனவே உருவாக்கிய பணமே முக்கிய ஆதாரமாக இருக்கும் என்பதே அவரது கருத்தின் மையமாக உள்ளது.
35 வயது என்பது ஓய்வுக்காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்க மிகவும் தாமதமான வயது அல்ல. ஆனால் அந்த வயதுக்குள் எதிர்கால நிதித் தேவையைப் புரிந்து கொண்டு முதலீட்டைத் தொடங்குவது முக்கியம் என மொஹந்தி தெரிவித்துள்ளார். இன்றைய தலைமுறையினர் முன்பைவிட நீண்ட காலம் வாழக்கூடிய சூழல் உருவாகியுள்ளது. இதனால் ஒருவர் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகும் 20 முதல் 30 ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கும் மேலாக செலவுகளைச் சமாளிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம். வேலைக்குச் செல்லும் காலத்தில் கிடைக்கும் சம்பளம் தொடர்ந்து வராது; ஆனால் உணவு, வீடு, மருத்துவம், பயணம் உள்ளிட்ட செலவுகள் தொடரும். இந்த இடைவெளியை நிரப்புவதற்கான நிதித் திட்டமிடலே ஓய்வுக்கால பாதுகாப்பின் அடிப்படையாகிறது.
இங்கு மிக முக்கியமாக செயல்படுவது கூட்டு வளர்ச்சி எனப்படும் பணத்தின் வளர்ச்சி முறை. ஒருவர் இளம் வயதிலேயே சிறிய தொகையை தொடர்ந்து முதலீடு செய்தால், முதலீட்டுத் தொகைக்கு கிடைக்கும் வருமானமும் மீண்டும் முதலீடு செய்யப்பட்டு காலப்போக்கில் பெரிய தொகையாக மாறும். இதனால் தொடக்கத்தில் அதிக பணம் தேவையில்லை. ஆனால் முதலீட்டை 10 அல்லது 20 ஆண்டுகள் தாமதப்படுத்தினால், அதே இலக்கை அடைய மாதந்தோறும் செலுத்த வேண்டிய தொகை கணிசமாக அதிகரிக்கும். 20 வயதில் தொடங்கும் ஒருவர் ரூ.10 கோடி போன்ற நீண்டகால இலக்கை அடைய ஒப்பீட்டளவில் சிறிய மாதாந்திர முதலீட்டுடன் பயணிக்க முடியும் என்றால், அதே இலக்கை 40 வயதில் தொடங்குபவர் மிகவும் அதிகமான தொகையை முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்று மொஹந்தி எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்.
இதனால் “இப்போது சம்பளம் நன்றாக இருக்கிறது; பின்னர் பார்த்துக்கொள்ளலாம்” என்ற எண்ணம் ஆபத்தானதாக இருக்கலாம். சம்பளம் அதிகரிக்கும் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் வாழ்க்கைச் செலவுகளும் அதிகரிக்கின்றன. வீட்டு கடன், வாகனக் கடன், குழந்தைகளின் கல்வி, குடும்ப நிகழ்வுகள் போன்றவற்றுக்காக வருமானத்தின் பெரும்பகுதி செலவாகிவிடும். இதனால் ஓய்வுக்காலத்துக்காக தனியாக பணம் ஒதுக்குவது தொடர்ந்து தள்ளிப்போகிறது. ஆனால் ஓய்வை நெருங்கிய பிறகு தொடங்கும் சேமிப்பு, இளம் வயதில் தொடங்கிய முதலீட்டின் நீண்டகால பலனை எளிதாக ஈடுகட்ட முடியாது.
ஓய்வுக்கால திட்டத்தில் மருத்துவச் செலவுகளையும் தனியாக கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். மருத்துவச் செலவுகள் காலப்போக்கில் அதிகரிக்கக்கூடும் என்பதால், நல்ல மருத்துவக் காப்பீடு இல்லாமல் ஓய்வை எதிர்கொள்வது குடும்பத்தின் சேமிப்புக்கு பெரிய அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம் என மொஹந்தி எச்சரித்துள்ளார். பல ஆண்டுகள் சேமித்து உருவாக்கிய ஓய்வுக்கால நிதியை ஒரு பெரிய மருத்துவச் செலவு குறைத்துவிட்டால், அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளுக்கான வாழ்க்கைச் செலவுகளை சமாளிப்பது கடினமாகிவிடும். எனவே முதலீட்டுடன் சேர்த்து போதுமான மருத்துவக் காப்பீடும் அவசியமான பாதுகாப்பாக பார்க்கப்படுகிறது.
ஓய்வுக்காலத்துக்குத் தேவையான தொகையை உருவாக்கிவிட்ட பிறகும் இன்னொரு சிக்கல் இருக்கிறது. அந்தப் பணத்தை எவ்வளவு வேகத்தில் பயன்படுத்துவது என்பது பலருக்குத் தெளிவாக இருப்பதில்லை. ஓய்வூதியத் திட்ட நிபுணர் மிலிந்த் தியோகான்கர் கூறுவதுபோல், பலர் பல ஆண்டுகள் பணத்தைச் சேமிக்க கற்றுக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் ஓய்வு பெற்ற பிறகு அந்தச் சேமிப்பிலிருந்து எவ்வளவு தொகையை பாதுகாப்பாக எடுத்துச் செலவிடலாம் என்பதை திட்டமிடுவதில்லை. இதனால் போதுமான பணம் இருந்தாலும், அதை செலவிடவே பயப்படக்கூடிய சூழல் உருவாகலாம்.
பணவீக்கமும் இந்தக் கணக்கில் முக்கியமானது. இன்று மாதம் ரூ.50,000 செலவில் நடத்தக்கூடிய வாழ்க்கை, 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதே ரூ.50,000-ல் நடத்த முடியாமல் போகலாம். உணவுப் பொருட்கள், வீட்டு பராமரிப்பு, போக்குவரத்து, மருத்துவம் போன்றவற்றின் விலை அதிகரிக்கும். குறிப்பாக மருத்துவச் செலவுகள் பொதுவான பணவீக்கத்தைவிட வேகமாக உயரக்கூடும் என்று நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதனால் ஓய்வுக்கால நிதியை கணக்கிடும்போது இன்றைய செலவை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொள்வது போதாது. எதிர்கால விலைவாசியையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
மெட்ரோ நகரங்களில் தனியார் மருத்துவமனைகளை நம்பி வாழும் ஓய்வு பெற்ற தம்பதிகளுக்கு தனியான மருத்துவ நிதி வைத்திருப்பது உதவியாக இருக்கும் என்றும் தியோகான்கர் தெரிவித்துள்ளார். அவர் குறிப்பிட்ட கணக்கீட்டின்படி, சில குடும்பங்களுக்கு ரூ.35 லட்சம் முதல் ரூ.50 லட்சம் வரையிலான தனி மருத்துவ நிதி எதிர்பாராத பெரிய செலவுகளை சமாளிக்க உதவக்கூடும். அதேபோல், ஓய்வுக்காலத்தில் ஆண்டுதோறும் எவ்வளவு தொகையை எடுத்துச் செலவிடலாம் என்பதையும் தனிநபரின் முதலீட்டு அமைப்பு மற்றும் தேவைக்கு ஏற்ப திட்டமிட வேண்டியது அவசியம்.
இதன் பொருள், அதிக சம்பளம் பெறுபவர்களுக்கு மட்டுமே ஓய்வுக்கால திட்டமிடல் தேவையானது என்பதல்ல. நடுத்தர வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களும் தங்களால் முடிந்த அளவு சிறிய தொகையிலிருந்து தொடங்கி, வருமானம் அதிகரிக்கும் போது முதலீட்டையும் படிப்படியாக உயர்த்தலாம். அவசரநிதி, மருத்துவக் காப்பீடு, நீண்டகால முதலீடு மற்றும் ஓய்வுக்கால இலக்கு ஆகியவற்றை தனித்தனியாக திட்டமிடுவது நிதி அழுத்தத்தை குறைக்க உதவும்.
ஓய்வு என்பது சம்பளம் நிற்கும் நாள் மட்டுமல்ல; அதற்குப் பிறகு நம்முடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை எவ்வாறு தொடர்ந்து பாதுகாப்பது என்பதற்கான நீண்டகால திட்டத்தின் தொடக்கம். 35 வயதில் தொடங்கினாலும் தாமதமாகிவிடவில்லை என்றாலும், “இன்னும் சில ஆண்டுகள் கழித்து முதலீடு செய்வோம்” என்ற எண்ணம் தொடர்ந்து நீடித்தால் அதன் விலை பின்னர் அதிகமாக இருக்கலாம். இன்றைய வருமானத்தில் ஒரு பகுதியை எதிர்காலத்துக்காக ஒதுக்குவது, ஓய்வு பெற்ற பிறகு பணத்துக்காக வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய நிலையைத் தவிர்க்க உதவும் என்பதே இந்த எச்சரிக்கையின் முக்கிய செய்தியாக உள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.