பள்ளிப் படிப்பு முடிந்ததும் குழந்தையை வேறு நகரத்தில் உள்ள கல்லூரியில் சேர்ப்பது இன்று பல குடும்பங்களில் சாதாரணமாகிவிட்டது. நல்ல கல்வி, சிறந்த வேலைவாய்ப்பு, புதிய அனுபவங்கள் என பல காரணங்களுக்காக பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை வீட்டை விட்டு அனுப்புகின்றனர். ஆனால், கல்லூரி வாழ்க்கைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லும் வயதில் குழந்தைகளுக்கு முழுமையான சுதந்திரம் கொடுப்பது குறித்து பெற்றோர் சற்று கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என மனநல நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
இளமைப் பருவத்தில் மூளை இன்னும் முழுமையாக வளர்ச்சி அடைந்து கொண்டிருக்கும் காலமாகும். குறிப்பாக முடிவெடுப்பது, திட்டமிடுவது, எதிர்கால விளைவுகளை புரிந்துகொள்வது, உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்துவது போன்ற திறன்களுடன் தொடர்புடைய மூளையின் முன்பகுதி வளர்ச்சி 20 வயதுகளின் நடுப்பகுதி முதல் இறுதிப்பகுதி வரை தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது என்று அமெரிக்காவின் National Institute of Mental Health தெரிவிக்கிறது. அதனால் வயது வந்தவர்களைப் போலவே ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் இளைஞர்கள் முடிவெடுப்பார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பது சரியாக இருக்காது.
கல்லூரிக்கு செல்லும் மாணவர்களுக்கு புதிய சூழல் என்பது ஒரே நேரத்தில் பல மாற்றங்களை கொண்டுவருகிறது. வீட்டில் பெற்றோர் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பல விஷயங்களை இனி அவர்களே நிர்வகிக்க வேண்டியிருக்கும். தூங்கும் நேரம், சாப்பாடு, படிப்பு, பணம் செலவு செய்வது, நண்பர்களை தேர்வு செய்வது, வெளியே செல்வது என பல முடிவுகளை தனியாக எடுக்க வேண்டிய நிலை உருவாகிறது. இதனால் சுதந்திரம் கிடைப்பது நல்ல அனுபவமாக இருந்தாலும், அதனுடன் பொறுப்பும் படிப்படியாக வளர வேண்டும்.
குறிப்பாக நண்பர்களின் தாக்கம் இளம் வயதில் அதிகமாக இருக்கலாம். NIMH கூறுவதுபோல், இளமைப் பருவத்தில் சமூக உறவுகளும் நண்பர்களின் கருத்துகளும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. மூளையின் முடிவெடுக்கும் திறன் இன்னும் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில், ஒரு முடிவின் நீண்டகால விளைவுகளைவிட உடனடியாக கிடைக்கும் சமூக அனுபவம் அல்லது நண்பர்களின் அங்கீகாரம் முக்கியமாக தோன்றும் சூழலும் ஏற்படலாம்.
அதனால் குழந்தையை கல்லூரிக்கு அனுப்பக்கூடாது என்பதல்ல நிபுணர்களின் கருத்து. மாறாக, வீட்டை விட்டு அனுப்புவதற்கு முன்பே சுயமாக வாழ்வதற்கான அடிப்படை திறன்களை கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியமான விஷயம். பணத்தை எப்படி நிர்வகிப்பது, அவசரநிலையில் யாரை தொடர்புகொள்வது, பாதுகாப்பற்ற சூழலை எப்படி அடையாளம் காண்பது, உடல்நலப் பிரச்சினை ஏற்பட்டால் என்ன செய்வது, தேவையற்ற அழுத்தத்தை எப்படி சமாளிப்பது போன்ற விஷயங்களை பெற்றோர் முன்கூட்டியே குழந்தைகளுடன் பேசலாம்.
மாணவர்கள் வீட்டை விட்டு கல்லூரிக்கு செல்லும்போது “Homesickness” எனப்படும் வீட்டை நினைத்து வருந்தும் உணர்வும் ஏற்படலாம். புதிய இடம், புதிய நண்பர்கள், புதிய வாழ்க்கை முறை ஆகியவற்றுக்கு பழகுவதற்கு சிலருக்கு அதிக நேரம் தேவைப்படலாம். Rutgers பல்கலைக்கழகத்தின் உளவியல் நிபுணர் விளக்குவதுபோல், வீட்டை விட்டு கல்லூரிக்கு செல்வது வெறும் இடமாற்றம் அல்ல; சுயநிலையை உருவாக்கும் முக்கியமான மனவளர்ச்சி காலமாகவும் இருக்கிறது.
அதே நேரத்தில், பெற்றோர் தொடர்ந்து தொலைபேசியில் கண்காணிப்பதும் சரியான தீர்வாக இருக்காது. குழந்தை எங்கே இருக்கிறது, யாருடன் இருக்கிறது என்று ஒவ்வொரு மணி நேரமும் கேட்பது அவர்களுக்கு அழுத்தமாக மாறலாம். சமீபத்தில் கல்லூரிக்கு சென்ற மாணவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பது அவசியம் என்றாலும், அவர்களுக்கு தனிப்பட்ட இடமும் கொடுக்க வேண்டும்.
நம்பிக்கையும் பொறுப்பும் ஒன்றாக வளரும்போது மட்டுமே சுதந்திரம் ஆரோக்கியமானதாக மாறும். கல்லூரி மாணவர்களின் மன அழுத்தம் குறித்த கவலையும் தற்போது அதிகமாக பேசப்படுகிறது. 2026-ல் வெளியான Johns Hopkins ஆய்வு தொடர்பான தகவல்களில், 2007 முதல் 2022 வரை கல்லூரி மாணவர்களிடம் மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் அதிகரித்திருப்பதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நிதி அழுத்தம், கல்வி சுமை மற்றும் சமூக மாற்றங்கள் போன்றவை சில மாணவர்களுக்கு கூடுதல் சிரமத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
இதனால் பெற்றோர் குழந்தையை கல்லூரிக்கு அனுப்புவதற்கு முன்பு அவர்களின் மனநிலையையும் கவனிக்க வேண்டும். “கல்லூரிக்கு போனால் எல்லாவற்றையும் நீயே பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்று மட்டும் கூறுவதற்கு பதிலாக, பிரச்சினை வந்தால் பெற்றோரிடம் சொல்லலாம் என்ற நம்பிக்கையை உருவாக்குவது முக்கியம். உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல என்பதை குழந்தைகள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதேபோல், குழந்தையின் ஒவ்வொரு பிரச்சினையையும் பெற்றோரே தீர்த்து வைப்பதும் நல்லதல்ல. சிறிய முடிவுகளை அவர்களே எடுக்க அனுமதிப்பது, தவறுகளில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வாய்ப்பு கொடுப்பது, தேவையான நேரத்தில் வழிகாட்டுவது ஆகியவை சுயநம்பிக்கையை வளர்க்கும்.
கல்லூரிக்காக குழந்தையை வீட்டை விட்டு அனுப்புவது அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயம். அதில் கல்வி மட்டும் இல்லை; பொறுப்பு, சுயநிலை, நண்பர்கள், உணர்ச்சிகள், பண மேலாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பு என பல விஷயங்களையும் அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். பெற்றோரின் பங்கு அந்தப் பயணத்தை முழுமையாக கட்டுப்படுத்துவது அல்ல. தேவையான எல்லைகளை அமைத்து, பிரச்சினை ஏற்பட்டால் திரும்பி வரக்கூடிய பாதுகாப்பான ஆதரவாக இருப்பதுதான். அப்படி இருக்கும் போது வீட்டை விட்டு செல்லும் மாற்றம் குழந்தைக்கு பயமாக இல்லாமல், மெதுவாக தன்னம்பிக்கையுடன் வளர உதவும் அனுபவமாக மாறும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்