சர்க்கரை நோய் உள்ளவர்கள் தினமும் உணவுக் கட்டுப்பாடு, மருந்துகள், இன்சுலின் போன்றவற்றைக் கடைப்பிடித்தாலும், சில நேரங்களில் ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவைக் கட்டுப்படுத்துவது கடினமாக இருக்கலாம். இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கக்கூடும். அவற்றில் கவனிக்க வேண்டிய ஒன்று, ஏற்கெனவே டைப் 1 நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களுக்கு இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மையும் உருவாகும் நிலை. இதைத்தான் மருத்துவத்தில் ‘டபுள் டயாபட்டீஸ்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். இது தனியாக வரையறுக்கப்பட்ட புதிய நோய் வகை அல்ல. ஆனால், இந்த நிலை ஏற்பட்டால் ரத்தச் சர்க்கரையைக் கட்டுப்படுத்துவதில் கூடுதல் சவால்கள் உருவாகலாம்.
பொதுவாக, நீரிழிவு நோய் டைப் 1, டைப் 2 என இரண்டு முக்கிய வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. டைப் 1 நீரிழிவு நோயில், உடலின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு கணையத்தில் இன்சுலின் உற்பத்தி செய்யும் செல்களைத் தாக்குவதால், உடலுக்குத் தேவையான இன்சுலின் போதுமான அளவில் கிடைக்காது. இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இன்சுலின் சிகிச்சையைத் தொடர்ந்து பெற வேண்டியிருக்கும். டைப் 2 நீரிழிவு நோயில், உடலில் இன்சுலின் இருந்தாலும் செல்கள் அதற்குச் சரியாகப் பதிலளிக்காமல் போகலாம். இதைத்தான் இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மை என்கிறார்கள்.
டைப் 1 நீரிழிவு நோய் உள்ள ஒருவருக்கு இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மையும் ஏற்பட்டால், ரத்தத்தில் உள்ள சர்க்கரையைச் செல்களுக்குள் கொண்டு செல்ல வழக்கத்தைவிட அதிக இன்சுலின் தேவைப்படலாம். இதனால், ஏற்கெனவே மேற்கொள்ளப்படும் சிகிச்சையிலும் மாற்றங்கள் தேவைப்படக்கூடும். இந்த இரண்டு பிரச்சினைகளும் இணைந்து காணப்படும் நிலையை விளக்குவதற்காகவே ‘டபுள் டயாபட்டீஸ்’ என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மை இருப்பதால் மட்டும் ஒருவருக்கு டைப் 2 நீரிழிவு நோய் இருப்பதாக முடிவு செய்துவிட முடியாது என்பதும் முக்கியமானது.
இந்த நிலை உருவாகும்போது முதலில் கவனிக்க வேண்டியது ரத்தச் சர்க்கரையின் அளவில் ஏற்படும் மாற்றங்களைத்தான். வழக்கமாகக் கட்டுக்குள் இருந்த சர்க்கரை அளவு தொடர்ந்து அதிகமாக இருக்கலாம். முன்பு பயன்படுத்திய இன்சுலின் அளவு போதுமானதாக இல்லாதது போன்ற நிலையும் ஏற்படலாம். அதேபோல், அடிக்கடி சோர்வு ஏற்படுவது, அதிக தாகம் எடுப்பது, வழக்கத்தைவிட அடிக்கடி சிறுநீர் கழிப்பது போன்ற அறிகுறிகளும் தென்படலாம். இருப்பினும், இவை டபுள் டயாபட்டீஸுக்கே உரிய அறிகுறிகள் அல்ல. சர்க்கரை நோய் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதபோதும் வேறு சில உடல்நலப் பிரச்சினைகளின்போதும் இத்தகைய அறிகுறிகள் ஏற்படலாம்.
உடல் எடை அதிகரிப்பது, குறிப்பாக வயிற்றுப் பகுதியில் கொழுப்பு சேர்வது, உடல் உழைப்பு குறைவாக இருப்பது, குடும்பத்தில் டைப் 2 நீரிழிவு நோய் பாதிப்பு இருப்பது போன்றவை இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மைக்கான வாய்ப்பை அதிகரிக்கக்கூடும். உணவுப் பழக்கமும் உடல் இயக்கமும் இதில் பங்கு வகிக்கின்றன. ஆனால், அதிக உடல் எடை உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே இந்தப் பிரச்சினை ஏற்படும் என்று கூற முடியாது. உடல் எடை சாதாரணமாக இருப்பவர்களுக்கும் இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மை உருவாகலாம்.
ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவு நீண்ட காலமாக அதிகமாக இருந்தால், உடலின் பல உறுப்புகள் பாதிக்கப்படலாம். இதய நோய்கள் ஏற்படும் அபாயம் அதிகரிக்கலாம். கண்களில் உள்ள சிறிய ரத்த நாளங்கள் சேதமடைந்து பார்வைப் பிரச்சினைகள் உருவாகலாம். நரம்புகள் பாதிக்கப்படுவதால் கை, கால்களில் எரிச்சல், கூச்சம் அல்லது உணர்வின்மை ஏற்படலாம். குறிப்பாக, கால்களில் உணர்வு குறைந்தால் சிறிய காயங்களைக்கூட கவனிக்காமல் விடும் அபாயம் உள்ளது. சிறுநீரகங்களின் செயல்பாடும் பாதிக்கப்படலாம். இத்தகைய பாதிப்புகள் ஆரம்பத்தில் வெளிப்படையான அறிகுறிகள் இல்லாமலேயே உருவாகக்கூடும் என்பதால், வழக்கமான மருத்துவப் பரிசோதனைகள் அவசியம்.
இந்த அபாயங்களைக் குறைக்க முதலில் உணவுப் பழக்கத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். காய்கறிகள், நார்ச்சத்து நிறைந்த உணவுகள், முழுத் தானியங்கள் மற்றும் தேவையான புரதச்சத்து கொண்ட உணவுகளைச் சமச்சீராக எடுத்துக்கொள்வது உதவும். இனிப்புப் பானங்கள் மற்றும் அதிக கலோரி கொண்ட உணவுகளை அடிக்கடி உட்கொள்வதைத் தவிர்ப்பதும் நல்லது. இருப்பினும், டைப் 1 நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்கள் கார்போஹைட்ரேட் உணவுகளைத் திடீரென முழுமையாகத் தவிர்க்கக் கூடாது. உணவின் அளவுக்கும் இன்சுலின் சிகிச்சைக்கும் இடையே சரியான சமநிலை இருக்க வேண்டும்.
நடைப்பயிற்சி, சைக்கிள் ஓட்டுதல் போன்ற உடல் செயல்பாடுகள் இன்சுலின் செயல்திறனை மேம்படுத்த உதவும். அதேநேரத்தில், இன்சுலின் பயன்படுத்துபவர்கள் உடற்பயிற்சியின்போது ரத்தச் சர்க்கரை அளவு குறையும் அபாயத்தையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மருத்துவரின் ஆலோசனையுடன் ரத்தச் சர்க்கரை அளவைக் கண்காணிப்பது, ரத்த அழுத்தம் மற்றும் கொழுப்பின் அளவைக் கட்டுப்படுத்துவது, கண் மற்றும் சிறுநீரகப் பரிசோதனைகளைத் தவறாமல் மேற்கொள்வது ஆகியவை நீண்டகாலப் பாதிப்புகளைக் குறைக்க உதவும்.
ரத்தச் சர்க்கரை தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பதாகத் தெரிந்தால், தாங்களாகவே இன்சுலின் அளவை அதிகரிக்கவோ குறைக்கவோ கூடாது. மருத்துவரை அணுகி அதற்கான காரணத்தைக் கண்டறிய வேண்டும். வாந்தி, வயிற்றுவலி, வேகமான அல்லது ஆழமான சுவாசம், குழப்பம் போன்ற கடுமையான அறிகுறிகள் ஏற்பட்டால் உடனடியாக மருத்துவ உதவி பெற வேண்டும். சர்க்கரை நோயைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது ரத்தச் சர்க்கரையின் எண்ணிக்கையை மட்டும் கவனிப்பது அல்ல; இதயம், கண்கள், நரம்புகள், சிறுநீரகங்கள் ஆகியவற்றின் ஆரோக்கியத்தையும் தொடர்ந்து பாதுகாப்பதுதான்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.